Ongrijpbare Fluisteraars treden in Doornroosje uit de nevelen
Zeldzame thuiswedstrijd is vanaf de eerste noot een zegetocht
Fluisteraars is eigenlijk altijd in nevelen gehuld geweest. Het duo uit Bennekom heeft de status van een ongrijpbare band die slechts mondjesmaat de schijnwerpers opzoekt: zo bestaat de band sinds 2007, maar speelden ze in 2024 pas voor het eerst een liveshow. Voor de releaseshow van hun nieuwste album staat de metalformatie zodoende voor het eerst in Doornroosje. En hoewel de albumtitel Jacht Der Mysteriën anders doet vermoeden, lijken ze met een uitmuntende show verder uit de schaduw te treden.
De verwachtingen zijn dan ook hooggespannen. De grote zaal is op een haar na uitverkocht en staat dus ramvol, terwijl ook de rij voor de merchandise voor én na de show tot buiten het café staat. Die populariteit komt niet uit de lucht vallen. Onder de naam Fluisteraars zijn Bob Mollema en Mink Koops al zo’n twintig jaar actief en leverden waanzinnig blackmetalplaten af, geïnspireerd door onder meer lokale folklore. Vooral hun derde album Bloem (2020), maar ook de trilogie De Kronieken Van Het Verloren Kasteel (2023-2025), laten horen hoe veelzijdig de muziek kan zijn. Intense metal wordt moeiteloos afgewisseld met rustigere intermezzo’s.
Maar eerst is het nog de beurt aan Invunche, een Chileens-Nederlands blackmetalproject van Martin Valenzuela. Net als de hoofdact combineert hij blackmetal met folklore, maar dan de folklore uit zijn thuisland Chili. Dit zien we ook terug in zijn traditionele kleding en gezichtsbeschildering. Muzikaal is het een interessante mix van punk, metal en traditionele muziek, al zorgen de gevarieerde stukken er ook voor dat andere, minder gelaagde stukken flets over kunnen komen. Vooral nummers als ‘Qhapaq Hucha’ en afsluiter ‘Elal’ komen vanavond heel goed uit de verf.
Heldenonthaal
Om kwart over negen worden de leden van Fluisteraars als helden op het podium onthaalt. Ze knallen er gelijk goed in met ‘Tere Muur’ en ‘Nasleep’, misschien wel de beste nummers van het fenomenale Bloem. Vooral de tweede is een perfect voorbeeld van de veelzijdigheid van de groep. Rauwe blackmetal wordt moeiteloos verweven met folk- en post-rock invloeden, wat resulteert in een bijzonder meeslepend muziekstuk. En de muziek krijgt alle ruimte, want van podium aankleding is vanavond geen sprake. Enkel een subtiele lichtshow dient ter ondersteuning van de nummers die gespeeld worden.
Tijdens ‘Vuurman van Papendal’ en ‘Sediment der Impressies’ valt op hoe stil en intens het publiek sommige nummers beleeft. De focus ligt te allen tijde op de band en de muziek. Het doet daarmee wel enigszins denken aan de shows van Amenra, die ook vaak aanvoelen als een meeslepende plechtigheid. Dat is overigens niet de enige overeenkomst met de Vlaamse formatie, want hoewel Bob Mollema zijn teksten met een andere energie brengt dan Colin H. van Eeckhout, zijn de bezieling en intensiteit wel degelijk vergelijkbaar.
Optima forma
Je zou haast vergeten dat het een releaseshow is, maar met ‘Condities der Afstraffing’ horen we vanavond voor het eerst een nummer van Jacht der Mysteriën. Net als de voorgaande nummers lijkt de band ook deze track stoïcijns af te werken, maar de high five die Bob tijdens dit nummer aan drummer Nico de Wit verraadt het enthousiasme waarmee de band op het podium staat. De band speelt strak en gefocust: alles is ondergeschikt aan de beleving van de muziek.
Met ‘Eeuwige Ram’ en ‘Brand woedt in mijn graf’ neemt de band weer nadrukkelijk een andere afslag, maar wel een die kan rekenen op luide reacties. Op meerdere plekken in de zaal wordt “stormende luchten” vol overgave meegeschreeuwd. Een volgend hoogtepunt komt in de vorm van het epische ‘Verscheuring in de schemering’ (Gegrepen door de geest der zielsontluiking, 2021). Bulderende landschappen worden doorbroken door een kwetsbare, melancholische gitaarlijn en laat daarmee Fluisteraars in optima forma horen.
Afsluiten doen we, na een kort praatje van Bob, met ‘Zwarte Zomermaan’, het slotnummer van Jacht der Mysteriën. Het nummer begint als traditioneel blackmetalnummer, maar zoals zo vaak vanavond ontvouwt het zich na een paar minuten tot een enorm gelaagde track. In de aanloop naar het concert was het, behalve de uitstekende platen, natuurlijk ook de mystiek rond de Fluisteraars die voor hoge verwachtingen zorgde. De heren uit Bennekom laten vanavond echter zien dat de muziek, ook zonder enige poespas, staat als een huis. Tijdens de liveshow maakt het mysterie plaats voor menselijkheid en komt het ongrijpbare opeens heel erg dichtbij, maar verliest de muziek niets van haar glans en impact.
