Cinematic rock en femme fatale pop: het komt op 30 oktober 2026 voorbij bij de tweede voorronde van de Nobel Award. Paravision, Mattanja, DAAN, NEE NEE NO NO en Glitz gaan in de Qbus voor een plek in de (halve) finale. Bij de Nobel Award kiezen de juryleden wie er direct doorgaat naar de finale, en het publiek bepaalt wie naar de halve finale mag. Game on!
Paravision
Onderhuidse energie-opbouw
Boegbeeld Sam pakt een megafoon, maar niet als verwijzing naar de Franse protesten. Wat zou ze ermee gaan doen? Hem gebruiken voor distorted zang, zo blijkt. Paravision, het vijftal dat zij leidt, maakt cinematografische alternatieve rock. De band maakt zijn hele gelaagde muziek met reguliere instrumenten als gitaren en een keyboard, maar ook met koebel en dus een megafoon.
Vooral het derde nummer verrast: lang lijkt het een traditionele, rustige ballad te worden. Van dit vroege rustpunt in de set wordt de energie echter grommend opgebouwd. Keyboard en drums vallen in, eindigend in distortion. Het zou niet misstaan tussen het werk van Downriver Dead Men Go.
Bassist Tim heeft een sterke podiumprésence. Ontspannen danst hij op het krappe podium heen en weer terwijl hij soepel blijft spelen. Die onderhuidse energie-opbouw maakt Paravision tot een spannende opener van de avond.
Mattanja
Verstilde poëzie
"Ik ben een schrijver die muziek maakt," zegtspoken word artist Mattanja Gerritsen halverwege haar set, “en mijn doel is: meer poëzie in muziek". Ze doet dat met zuivere zang, waarbij haar stem soms trilt als Dolores O'Riordan. Die zang begeleidt Mattanja met getokkelde akkoorden, de snaren van haar akoestische gitaar alleen aanslaand met haar duimnagel. Haar verstilde totaalgeluid heeft wel wat weg van Eefje de Visser.
Ook bij Mattanja staan namelijk de teksten centraal. Haar aankomende single, ‘Halfvol’, is opgedragen aan de mooie dingen in het leven: “Voor tweede zoenen, want die zijn meestal beter.... Voor sterk zijn, ook al kom je nooit in de sportschool… Voor ijskramen met maar drie smaken." Het kost haar moeite om te dromen en optimistisch te blijven, maar ze houdt vol, tegen de klippen op. Zoals ze het publiek laat meezingen: “Hou vast / wees dwars / blijft zacht”. Dat vult ze aan met: “Veer terug / het eelt komt met de jaren.”
DAAN
Nightwish derwisj
Zangeres Daan begint met haar rug naar de zaal, danst en tolt daarna als een derwisj en headbangt als een gabber. Deze frontvrouw en naamgever is levendig en charismatisch. Ze durft dramatisch te zijn en dingen groot te maken. Aanvankelijk begint ze met haar rug naar de zaal en gebruikt ze vooral kreten als zang. Als ze zich heeft omgedraaid en in het Nederlands begint te zingen, laat ze Floor Jansen- of Sharon den Adel-achtige uithalen horen en modulatie als Hanne Brunekreeft van Semuta.
Drummer Teun en gitarist Mick zijn bekende gezichten voor het publiek: die stonden net met Paravision ook op het podium. Ze zouden iets unieks kunnen doen: op één avond finalist en halvefinalist worden. Bassist Jeffrey kent de Nobel Award goed: hij speelt ook in titelverdediger Fay + The Maenads.
Hun geluid is soms rock, soms verstild (een Maaike Ouboter-achtige ballad over het verlies van een ouder, ‘Wat Ik Durf Te Dragen’), soms rockier dan op de plaat. Dat is het geval bij slotnummer ‘Wees Niet Bang’. Door de tekstuele nadruk valt in die laatste single een puistje op: “voor zij, die” moet zijn: “voor hen, die”. Verder resteert een gave huid.
NEE NEE NO NO
In dreams
Een verrassende techniek kun je op meerdere manieren hebben. NEE NEE NO NO gebruikt een onbekend, vijfkantig mengpaneel met bolletjes om te verstellen. De zessnarige bassist is lekker hoorbaar en speelt mee vanaf een iPad. Hij vormt in zijn eentje de ritmesectie, want een drummer ontbreekt. Noëmi, de vrouw achter deze artiestennaam, zingt ademloos, dromerig en modulerend. Dat doet ze met een timbre dat net als op de plaat aan Lana del Rey doet denken. Losse akkoorden begeleiden haar en kneden de sound tot een onheilspellend geheel, met veel nummers van haar ep ‘RED’. Haar genre noemt de Alphense "femme fatale pop".
Van je vrienden moet je het hebben: ze wil de zaal laten raden waar haar outfit naar verwijst, maar een vriend roept meteen het antwoord. Zo kun je geen bonuspunten scoren bij de jury voor publieksinteractie.
De vergelijking met David Lynch uit het persbericht blijkt goed gekozen: Noëmi’s zang klinkt als die van Rebekka del Rio tijdens het sleutelmoment van Mulholland Drive. Net als bij die performance geniet NEE NEE NO NO er duidelijk van om op het podium te staan, en dat is een kracht.
Glitz
Blits
Je beste kans op een doorbraak, volgens 3voor12-eindbaas Niels Aalberts? Zorg voor een knappe en charismatische frontman of -vrouw. Glitz-leadzanger Noël zet beide vinkjes, expressief qua gedrag en leren broek. Diens weelderige bos krullen als van Ratchet vallen meteen op. Vooraan zijn hier, net als bij die artiest, veel fanatieke vrouwelijke fans te vinden.
Wie verder kijkt, focust oog en oor op de mouwloze drummer Jesse. Net als zijn frontman heeft hij een androgyne en expressieve uitstraling. Hij doet telkens alles precies op het juiste moment, technisch begaafd en bijna in punktempo. Waar hij in de poppsychologie vuur is, geldt het rustige charisma van bassist Brendan daar als aarde.
Hun zelfvertrouwen is terecht: levendig brengen ze de queenachtige seventiesgitaarrock terug, met energie vanaf de eerste seconde (“Wisten jullie dat rock 'n’ roll nog lang niet dood is?”). Deze echte performers zijn dan ook gehard in de vuren van AFAS, Paradiso en bij We Lille Rock You. Glitz is een goede kanshebber op de dagwinst, en minstens op een keus als de publieksfavoriet, maar de verschillen zijn klein.
Uitslag
Presentator Ernst maakt bekend dat Glitz naar de halve finale gaat, en DAAN zich mag melden bij de finale.
De derde voorronde is op vrijdag 13 november, dan opnieuw in de Qbus Club van het Muziekhuis. De deuren openen om 20:00 uur. Op het programma staan Jessmin, LLouise, Nous'che Jadrique, Novits en Inés Marie.