Nieuwe Muziek xCelia Dim Pinks Yung Volwassen Roel Subterranean Street Society Lizet Aviva

(Hoofdfoto: Edward Freije)

© Wies Zijlema

xCelia

Manifestatie van innerlijke gloed

Carlotta Buyst zoals xCelia in werkelijkheid heet, is afkomstig uit Gent, maar woont inmiddels al een tijdje in Amsterdam. Voorafgaand aan haar EP Glow heeft ze al vier singles uitgebracht en met het titelnummer is het tijd om de hele EP aan het publiek te tonen.

Haar debuut EP Glow is een manifestatie van innerlijke gloed. Het is een uiting van passie, liefde, en zelfvertrouwen. De EP is explosief en dansbaar, maar ook diep persoonlijk. Op de single van de EP uit xCelia dat ook. In haar ogen is de popsong energiek en is het een empower-anthem en een duidelijke boodschap aan de buitenwereld: ‘I get what I want, no excuse’. xCelia haalt kracht uit haar vrouwelijkheid en laat zich door niemand klein krijgen.

Volgens xCelia onderstreept ze dit met in haar ogen een strakke, bubbly productie het gevoel van zelfvertrouwen en lichtheid. Of zoals xCelia The Pussycat Dolls citeert: ‘Be careful what you wish for,  cause you just might get it’.

© Christine Elzinga

Dim Pinks

Verzameling van existentiële kwesties op EP Universe

Nadat Dim Pink al eerder de singles Universe en Solitude hebben uitgebracht, is samen met de release van I Don’t Want To de EP Universe uitgekomen.

I Don’t Want To gaat verder op hetzelfde existentiële kronkelpad als de eerste twee singles. Het gaat zowel over het verlangen om (mee) te doen en volop te leven, als de behoefte om je terug te trekken en af te wijken. Naast de al eerder uitgebrachte singles staat op de EP ook Where Is the Car?

Al met al is de EP een verzameling van existentiële kwesties, intimiteit en licht protest. Zowel vragen over het universum als over het alledaagse komen aan bod. Muzikaal zijn het makkelijk in het oor liggende liedjes, met licht experimentele composities en idem gitaargeluiden. Vooral de Pixies en the Breeders hoor je erin terug, maar ook Pavement, PJ Harvey, Velvet Underground en hier en daar Sonic Youth.

Om het beeld te versterken heeft Dim Pinks bij de release van de EP Universe een video gemaakt met oude trouwvideos.

© Yung Volwassen

Yung Volwassen

Nieuw werk uit de Pijp

Jan Koopmans en Lucas Nord lijken wel een begrip te zijn en komen uit de Pijp in Amsterdam. Het afgelopen jaar is Yung Volwassen een van de geselecteerden voor de Popronde. Het heeft dan ook in het teken gestaan van verschillende optredens en veel optredens.

Met hun super toegankelijke werk spreken ze vooral de jonge generatie aan en dat is niet anders met de nieuwe single. ,,Red Flag gaat over dat we precies weten wat we meebrengen in een romantische relatie en dat het misschien geen goed idee is. We waarschuwen om weg te gaan, nog voordat het echt begint. Niet omdat je niet wilt, integendeel, maar juist omdat je weet hoe dit eindigt”, vertelt het tweetal over de nieuwe single.

Alleen wil Yung Volwassen nog iets en dat is hun nieuwe geluid laten horen waarin feest en zelfreflectie nog dichter bij elkaar komen. Met hun aankomende EP Daten Anno 2026 vangen ze het moderne liefdesleven: appgesprekken vol red flags, situationships die te lang blijven hangen en de eeuwige twijfel; voel ik écht iets, of is er altijd iemand die nóg beter bij me past? Tussen de bravoure door klinkt ook de angst om mensen kwijt te raken en uiteindelijk met een gebroken hart achter te blijven. Het blijft dansbaar en energiek, maar met scherpere, gelaagde teksten die de onderliggende melancholie van een hele generatie raken. Muziek voor iedereen die overdag z’n leven probeert te fixen en ’s avonds doet alsof het allemaal wel meevalt.

© Shannon van Leeuwen en Roel Lazar

Roel

Krachtige reflectie

Enkele weken terug heeft Roel Lazar zoals hij voluit heet met zijn band gespeeld in de finale van de Rob Acda Award. Roel maakt muziek gebaseerd op onder meer gameboy geluiden en die weet hij te verwerken tot songs die duidelijk in de hoek van altpop zitten.

© Persfoto niet bekend

Na zijn debuut met the grind en vrij recent met zijn verschijning in de Rob Acda Award is Roel nuy bezig om de muziekwereld verder te betreden. Dat doet hij met de single okay.

Dan de single zelf. Ken je dat gevoel, dat iedereen om je heen wel íets vindt van een keuze die jij probeert te maken, en al die verschillende meningen voor alleen maar extra verwarring zorgen? Anders Roel wel. Anderhalf jaar na debuutsingle the grind, verschijnt hij met de opvolger okay. Waar debuutsingle meer gaat over het nooit afmaken van liedjes en de eindeloze strijd met zichzelf, is deze het tegenovergestelde: ‘Dan doe ik het maar fout’.

In deze kleurrijke, scheurende maar vooral aanstekelijke soundtrack schetst Roel een volledig beeld van zijn intrinsieke wereld: Bomvol energie, creativiteit en verrassingen. Maar bovenal, durft hij de houding uit te spreken die hij lange tijd moeilijk onder woorden vond te brengen: Oké? Het komt wel goed hoor.

© Subterranean Street Society

Subterranean Street Society

De liftreis vertaalt in een song

Als je op pad bent met je beste vriend in een land dat zijn eigen karakter heeft, ontstaat er iets. Het gebeurt met Louis Puggaard-Müller van Subterranean Street Society uit Amsterdam. Het land is Ierland en hij maakt een bijzondere reis met een vriend die in het land woont.

De reis levert iets op. Het krijgt een creatieve uitweg waarbij ook de andere bandleden Joost Koevoets en Ivo Schot door Louis bij zijn ervaring worden betrokken. ,,Kindness is geschreven tijdens een liftreis die ik met mijn Ierse vriend Stevie maakte door Malin Head, het noordelijkste puntje van Ierland. De tekst is eigenlijk een dagboekfragment van die reis: momentopnamen van landschappen, gesprekken en de vreemde helderheid die je krijgt als je zonder plan op pad bent”, vertelt Louis.

Tijdens die reis dompelt hij en zijn vriend zich onder in de Ierse folklore, waar verhalen over geesten, dood en lot de boventoon voeren. Louis put meer herinneringen aan de liftreis ,,Het voelde allemaal heel dichtbij. Tegelijkertijd stond Glen Hansards ‘Say It To Me Now’ constant op repeat, bijna als een reisgenoot. Dat nummer en de eerlijkheid ervan sijpelden door in het schrijven”, zegt Louis.

Veel van de tekst komt ook rechtstreeks uit gesprekken die Stevie en hij voeren tijdens het wandelen en wachten op een lift om weer verder te kunnen. Waar die gesprekken dan over gaan, zijn in dit geval van het soort dat je alleen voert als je ver van huis bent en dat zijn diepzinnige onderwerpen over leven, dood, zingeving en wat er echt toe doet.

,,De titel Kindness komt voort uit het feit dat we volledig afhankelijk waren van vreemden. Elke kilometer die we aflegden, werd ons geschonken. Het maakte de wereld tegelijkertijd fragiel en gul. Ik schreef het oorspronkelijk als een traditioneel folknummer, een beetje in de stijl van een kampvuur. Maar toen ik het aan de band liet horen, maakten we er iets groters van: een alternatieve folkgrunge-track die de emotionele kern intact houdt, maar er tegelijkertijd gewicht en dynamiek aan geeft”, vertelt Louis.

Louis heeft bij de single een beeld die hij met Kindness heeft willen vertalen naar de luisteraar toe. ,,Voor mij voelt het als het ultieme roadtripnummer. Rauw en filmisch. Het soort nummer dat je keihard afspeelt tijdens een autorit door een wild, prachtig landschap, bij voorkeur Iers, maar elk uitzicht is goed”, zegt hij.

Nog iets dat opvalt aan de single van Subterranean Street Society is dat de stem van Louis je soms erg doet denken aan Feargal Sharkey. Ja die van onder meer The Undertones.

© Satellite June

Lizet Aviva

Een spiegelgladde zee

Lizet Aviva heeft het al eens verteld bij haar optreden tijdens een editie van Saxton Sunday Sounds in Slachthuis Haarlem. Op die zondagmiddag in januari speelt Lizet haar nieuwe single en vertelt over die plek aan het Poolse kust, terwijl ze uitkijkt over zee. De nieuwe single is de opvolger van Stutter & Stumbling die ze al in februari heeft uitgebracht.

Het gebeurt allemaal tijdens een nachtelijke strandwandeling aan de Poolse kust in Sopot, waar Lizet op dat moment verblijft voor een schrijversresidentie van The Playground Residence. Daar ontstaat Une Vie Trop Tranquille. De Oostzee ligt er stil en glinsterend bij onder het maanlicht: bijna als een kalm meer.

In dat moment komt bij Lizet het Franse spreekwoord bij haar op: ‘Une vie trop tranquille est une mer morte’. Een te rustig leven is als een dode zee. Die gedachte wordt het hart van het nummer waar een reflectie op de noodzaak is van beweging, onrust en intensiteit om echt te leven. Terug in haar hotelkamer schrijft ze de song in een nacht.

Samen met haar band (Tijl Piryns, Tom Radsma, Django Trienes) en producer Matthijs Kievit vertaalt ze dit gevoel naar een geluid die tegelijk kalm en onheilspellend is en dat is als een rustige zee met woeste onderstromen. Met Une Vie Trop Tranquille neemt Lizet je mee op die nachtelijke wandeling langs het water. Een intieme, mysterieuze reis door de dieptes van een leven dat gevoeld wil worden.