Deze avond in Paradiso (kleine zaal) wordt gevuld met liefdevolle, maar tegelijk luchtige muziek. De wereld van FEMI voelt daarbij net even anders aan dan die van supportact Birds with Jobs. Twee frontvrouwen brengen hun persoonlijke verhalen tot leven in tekst en muziek, waarin betekenisvolle relaties en vriendschappen centraal staan. Met composities die ertoe doen en aandacht vragen, ontstaat een avond vol hoop met als hoogtepunt de EP-presentatie van FEMI, getiteld 'Deadline'.
De koers verlegd: Birds with Jobs
Is muziek maken eigenlijk een baan?
Zangeres Liberty Corbett kondigt haar band aan met de woorden: ,,Wij zijn Birds with Jobs” (in de programmering staat Liberty & Birds with Jobs). Maar ze nuanceert dat meteen: ,,Eigenlijk hebben we geen baan: of is muziek maken werk?” Volgens haar wel. Het vormt een verrassend en prikkelend begin.
De muziek laat zich lastig in een hokje plaatsen. Stijlomschrijvingen schieten tekort, maar termen als lichtvoetig, dromerig en speels komen in de buurt. Onverwachte wendingen, springerige zanglijnen, subtiele gitaarmotieven en sprankelende vioolpartijen zorgen voor een eigen geluid. Misschien toch: het best te omschrijven als jazzy, licht avant-gardistische folk, met een knipoog naar Fay Lovski.
Hoewel de band nog relatief nieuw is, zijn de afzonderlijke leden ervaren muzikanten. In november 2024 heeft Liberty nog in de finale van de Zonneprijs met de band Chrysalis gestaan, samen met Rover Onslow. Inmiddels bewandelen ze ieder hun eigen pad.
Wat vooral opvalt, is het speelplezier: de energie spat van het podium en maakt dat je als luisteraar geboeid blijft zowel door de technische kwaliteit als door de soms bedwelmende arrangementen.
Bij FEMI valt alles op zijn plaats
De kalmte voorbij
Vlak voor aanvang is er een groepshug in de coulissen. Zangeres Femi Niemeijer geeft toe dat ze gespannen is. En dat is logisch bij een EP-presentatie voor een volle zaal. Het podium is warm aangekleed met sfeervolle lampjes, het is een bijna huiskamerachtige setting creëert. Haar band vormt een hechte eenheid: individueel sterk, maar vooral in dienst van het geheel. In de zaal zijn bovendien veel bevriende muzikanten aanwezig, die zichtbaar betrokken zijn bij deze bijzondere avond.
Avond vol variatie
Beschouwende teksten houden de aandacht vast
De opening is verrassend: een a capella-intro, slechts ondersteund door een spaarzame gitaar. Het haalt direct de spanning weg en zet de toon voor een gevarieerde set. Het eerste deel bestaat uit ouder werk. In Cool Dry Place speelt zangeres Femi samen met zanger-gitarist Jacob Drescher, die ook heeft meegewerkt aan het arrangement. Het nummer roept onherroepelijk de sfeer op die Courtney-Marie Andrews ook in haar nummers legt. Een ander hoogtepunt is The Visitor, met een bijzonder verhaal: Femi vertelt over haar oudoom die uiteindelijk 95 is geworden en bij wie ze zich prettig voelde en waar ze graag naartoe ging.
Opvallend in vrijwel alle nummers is de subtiele en creatieve drumbegeleiding: geen rechttoe rechtaan werk, maar ritmische versieringen aanbrengen waar het nodig is: met klapjes, tikjes, roffels en onverwachte breaks.
Songs van de EP ‘Deadline’
De zeggingskracht van live spelen
Het tweede deel van de set staat in het teken van de nieuwe EP. FEMI begint met een ingetogen, akoestische versie van Enough, een reflectie op een relatie: ‘Two lives that intertwined with precision and care.’
Later voegen trombone en klarinet extra kleur toe aan de arrangementen. Het absolute hoogtepunt van de avond is Driving: repeterende structuren, gruizige gitaren, rijke blazers en meeslepende zanglijnen. Op de achtergrond versterken projecties van een roadmovie (gezin in auto op vakantie) het dromerige karakter van het nummer.
De afsluiter is het titelnummer Deadline, waarin een hoofdrol is weggelegd voor solo-gitaar. Maar gitaar en zang komen ook samen in een indringende finale, met de slotzin: ‘I think I missed the deadline.’
Ontwikkeling gaat door
Een eigen identiteit
Eerder, in november 2025, is FEMI al te zien geweest tijdens een optreden in Amsterdam voorafgaand aan het optreden van Levi Boon. Dan al valt haar talent al op, maar zes maanden later is de groei indrukwekkend. Ze wekt op deze avond de indruk dat ze al jaren op het podium staat. Ze heeft namelijk veel te vertellen en draagt dit met zorg uit.
De EP Deadline heeft twee jaar bloed, zweet en tranen gekost. Maar belangrijker: het materiaal overtuigt ook live. FEMI lijkt haar eigen identiteit te hebben gevonden. Ze maakt muziek die stiltes opvult met gevoel, en dat blijft hangen.
Accepteer de 'social' cookies voor deze 'spotify'-embed.
cookie-instellingen aanpassen