Backstage spreken we een aantal organisatoren van het festival: Elle, Terry, Victor en René. Doodmoe zijn ze, maar heel blij dat het festival nu stáát na anderhalf jaar voorbereiden: vergunningen, ontheffingen, sponsoring en uiteraard het boeken van (bewust onbekendere, underground) bands. Deze zaterdag is met 1500 bezoekers uitverkocht. Op vrijdag waren er ongeveer 1000 mensen en voor de zondag verwachten ze er ook zo’n 1000. Dat is een prima oogst voor een eerste editie, dus ze zijn dik tevreden. De organisatoren zijn allemaal bekend met de evenementenbranche, zij het op verschillende gebieden, zoals promotie, catering en verhuur van lockers. Door bundeling van hun passies en ervaringen hebben ze Badlands georganiseerd: een nieuw festival waarop ze vooral hun eigen interesses en hobby’s samenbrengen. Via contacten en connecties werden er steeds meer enthousiaste mensen bij betrokken: familie en vrienden van vrienden, allen onbezoldigd, uit binnen-en buitenland. Dat er tickets zijn verkocht in dertien verschillende landen, zegt genoeg over het netwerk dat ze met deze aanpak hebben opgebouwd. Het resultaat: een subculturenmix, relatief lage prijzen en een heerlijke DIY-vibe. DIY-elementen zien we ook in de handgeschilderde aanwijsborden en de tot banken vertimmerde pallets.
Na een heerlijk ludieke prijsuitreiking voor onder meer de beste bmx’er, de beste vintage bike (die prachtige felblauwe Harley-Davidson Liberator), de beste bartender en de beste beunhaas betreden Dikke Dennis & De Røckers het hoofdpodium. De Amsterdammer, voormalig mascotte van Peter Pan Speedrock, doet wat hij altijd doet: proberen te shockeren. Hoewel het muzikaal best prima is en een harde kern fans voor het podium blijft staan, haken steeds meer mensen af na de zoveelste uitgemolken ‘grap’ of provocerende opmerking. Dat was misschien lollig in de jaren negentig, maar daar zijn we nu wel klaar mee.
