Kwetsbaar
Neil Hollyn opent samen met Koen Alvarez de avond. Hun set beweegt soepel tussen softrock en indiepop, met sprankelende gitaren en refreinen die je na één keer al meeneuriet.
Liedjes voor mensen die het leven nog niet helemaal doorhebben, maar wel weten hoe ze daarover moeten zingen.
Neil staat ontspannen op het podium, praat zoals hij speelt: open en ongekunsteld. Hij nodigt uit tot dansen en meezingen, en de zaal gaat daar zonder aarzelen in mee. Invloeden van Sam Fender, Holly Humberstone en een vleugje Goo Goo Dolls zijn hoorbaar, maar het verhaal blijft duidelijk van hemzelf.
Jezelf onderweg bij elkaar rapen
Liv Webbers vervolgt de avond met haar Nederlandstalige alternatieve pop die precies doet wat ’ie moet doen. Eerlijk, raak en zonder opsmuk. Wat ooit begon in haar slaapkamer is inmiddels een stevige liveshow, gedragen door een band die haar songs ruimte geeft om te groeien.
De nummers van haar debuut-EP Knaldrang landen moeiteloos in de zaal. Liedjes over volwassen worden, willen ontsnappen en jezelf onderweg bij elkaar rapen. Rauw en licht tegelijk. Het publiek luistert, knikt mee, misschien wel uit herkenning.
Naar buiten
Aan het eind van de avond stroomt het Paardcafé leeg. Dit was geen show om langs de zijlijn te bekijken, maar om middenin te staan. Dansend, zingend en met het gevoel dat niet alles duidelijk hoeft te zijn en dat iedereen het leven aan het uitvogelen is.
Neil Hollyn omarmt imperfectie in PAARD
Met zijn nieuwe single ‘Last Call’ en zijn grootste show tot nu toe in PAARD zet Neil Hollyn een nieuwe stap in zijn muzikale zelfontdekking. De Haagse artiest vindt zijn eigen mix van poppy softrock met rauwe eerlijkheid en flamboyante outfits. In gesprek vertelt hij hoe zijn muziek hem de ruimte biedt om het leven aan te pakken en naar zijn eigen hand te zetten.