Naaz is terug met een magische avond in de Arminiuskerk
Albumrelease The Sky Knows I Exist
Razendsnel, nog voor ze volwassen was, steeg ze op naar roem. Na drie jaar afstand van de muziekindustrie keerde Naaz in 2023 terug met het album 'Never Have I Ever'. Nu viert ze de release van haar nieuwste album, 'The Sky Knows I Exist', met een tour waarvan de eerste show meteen een thuiswedstrijd is.
Nadat Maya Maria de avond heeft geopend met haar debuut-EP Bedties, betreden Naaz en haar bandleden het podium onder de laatste zonnestralen die door de glas-in-loodramen van de Arminiuskerk vallen. De energie van de band zoemt; de lach op hun gezichten kunnen ze nauwelijks onderdrukken. Ze kijken met fonkelende ogen naar elkaar en de vreugde in hun samenspel valt niet te ontkennen.
Op het nieuwe album klinkt Naaz nóg eerlijker en nóg volwassener. Ze is verdrietig, ze is boos, ze houdt hoop. Onveranderd zijn de kracht van haar stem en de teksten die, als je ervoor openstaat, tot tranen roeren. Het gaat over familie, over anders zijn, maar bovenal over vrijheid. Ze zingt over haar zoektocht naar vrijheid, zonder te doen alsof ze alle antwoorden heeft. Engels, Koerdisch en Nederlands lopen voortdurend door elkaar, zoals ook in Naaz’ identiteit.
Kche Baralla zingt ze voor vrouwen die worden uitgemaakt voor losbandig. Aan het eind van het nummer vraagt ze het publiek om de zin ‘ik ben een berg’ met haar te herhalen. Het Koerdische gezegde luidt immers: ‘geen vrienden, behalve de bergen.' Dan horen we ineens zang in de verte. ‘Zingt er nou iemand opera?’, vraagt Naaz verbaasd. Het publiek stapt opzij en een Italiaanse operazangeres zet verlegen een stap naar voren. Samen zingen ze de woorden nogmaals, waarna ze allebei even onthutst lijken. ‘Ik heb nog nooit zoiets bijzonders meegemaakt tijdens een concert’, vertelt Naaz zichtbaar geraakt.
Soms springt Naaz over het podium of stort ze neer op haar knieën, zoals bij 'Something Good' en 'Bought Me a Guitar'. Op andere momenten oogt ze juist oneindig klein en kwetsbaar, zoals bij 'Cold' en 'Everything I Am'. Het is alsof we bij haar in de slaapkamer zitten, waar ze ooit begon met liedjes schrijven. Dat de teksten raak zijn, blijkt wel uit het publiek dat meezingt, hoewel de nummers pas net uit zijn. ‘Ik ben niet gek, toch? Jullie vonden dit toch ook magisch?’, vraagt Naaz voordat ze het podium verlaat. Het publiek juicht. Magisch is precies het juiste woord.
