Memoryhouse treedt buiten eigen grenzen

Altijd leuk als bands een uitstapje uit hun eigen genre nemen. Memoryhouse deed het noodgedwongen, maar het pakte goed uit.
 
MUZIEK
Normaliter klinkt de ambient en loungy pop van Memoryhouse als die van Lamb of Zero 7. Maar niet vandaag!
 
PLUS
Soms heb je van die dagen dat slecht afgestemde techniek juist goed uitpakt. Zo’n dag is vandaag. Memoryhouse lijkt vandaag meer op een uitgeklede versie van Mogwai. De gebruikelijke lounge-pop wordt ineens een bizarre vorm van minimal progrock. De dromerige muziek lijkt je mee te nemen naar een droomwereld waar je niet wil zijn. Gelukkig is er nog steeds een zachte stem die de juiste weg wijst. Na langzaam weg te sukkelen komt er ineens een bak distortion over het publiek heen. Welkom terug op aarde.
 
MIN
Door de gewijzigde stijl lijken de nummers van Memoryhouse wel erg saai en langdradig. Ambient en lounge zijn al niet zo opwindend en in plaats van zachte dromige muziek is het resultaat eerder slaapverwekkend. De combinatie tussen de beats uit de drumcomputer en de zang werken ook niet goed. De beats zijn te hard waardoor je de zang niet goed kan horen. De zangstem is sowieso niet heel erg krachtig. Daar mag best meer eigen volume in.
 
CONCLUSIE
Het had dromerig kunnen zijn. Het had saai en slaapverwekkend kunnen zijn. Het werd interessant.
 
CIJFER
6,5

door: Bas Bevers