Mama's Pride 2024: dag 1

Diversiteit met hoofdletter D

12 mei 2024

We zijn vandaag op de eerste dag van Mama’s Pride in Geleen. Het zonnetje straalt en het Burgemeester Damenpark ligt er prachtig bij. Op het programma voor vandaag: veelbelovende vrouwelijke artiesten Norah Rhodes, Julia Sabaté en Janet Livv en indrukwekkende postpunkbands THAMES en STONE.

The Mocks

We gaan door naar The Mocks. Drie jonge gasten die in het voorjaar hun debuutalbum uitbrachten. We horen energieke ritmische nummers die ons terug slingeren naar de sixties sound van onder andere The Who. Wat hier ook aan bijdraagt; het album is volledig analoog en op vintage apparatuur opgenomen en op het podium staan prachtige vintage versterkers. De bandleden zijn gekleed in sixties rock ‘n roll outfits met matchende kapsels. Een supergaaf geheel om te zien en om naar te luisteren. Ze openen met de gelijknamige single van hun debuutalbum ‘Do You Want Me Too?’ De energie spat er gelijk van af en ook de moves komen uit de sixties. Muzikaal spelen de heren goed op elkaar in. In traditie met het genre worden er lange gitaarsolo’s gespeeld waarbij de drie mannen helemaal opgaan in hun muziek. Aan het eind van de show kondigen The Mocks hun eerste clubtour aan. Hierbij maken ze ook een passage in de Nieuwe Nor op 3 oktober.

Norah Rhodes

Norah Rhodes won in 2023 Kunstbende Limburg in de categorie muziek. Als we luisteren naar haar EP ‘I Hope I Never See You Again’ snappen we dat helemaal. Norah geeft een kijkje in haar ziel met nummers die vooral gaan over liefdesverdriet en hoe daarmee om te gaan. Haar stem wordt gecomplementeerd met pianospel, synths en elektronische drumlijnen. Norah treedt normaal solo op maar vandaag hebben we een primeur: ze wordt voor de eerste keer bijgestaan door een band. Tijdens het eerste nummer is de band nog even zoekende naar een goed geluid. Bij het tweede nummer is hier niets meer van te merken. Norah brengt het gevoelige ‘Take Me For Granted’ waarbij we kennis maken met haar prachtige stem. De meerwaarde van de band wordt vooral duidelijk tijdens de cover van Radiohead’s ‘Creep’. De muzikale toevoegingen van de piepjonge bandleden zorgen voor een dynamisch geheel en een vol geluid. Maar ook als Norah even solo achter de piano plaats neemt, blijft ze boeien. Door haar zachte stem en intrigerend pianospel reizen we af naar een wereld vol levenslessen, hartzeer en kwetsbaarheid. De prachtige afsluiter ‘I Don’t Wanna Say Goodbye’ zindert nog lang na.

Julia Sabaté

De avond valt en het is tijd dat we de dansbenen strekken. Julia Sabaté is bezig met een flinke opmars in Nederland en zeker ook in Spanje. De Spaans-Nederlandse stond eerder dit jaar op Eurosonic Noorderslag en trad ook al op in Bilbao en Madrid. Haar elektronische nummers zijn dansbaar en haar teksten doorspekt van persoonlijkheid. Bij opkomst loopt Julia gelijk helemaal door naar de voorkant van het podium. Door deze actie eist ze de aandacht van het publiek. Een aandacht die gedurende het optreden niet meer verslapt. Julia heeft een dijk van een stem en fantastische moves die het podium helemaal opvullen. Vooral ‘La Ladrona’ en ‘DALIA’ maken indruk. Haar nummers zijn goed geproduceerde elektronische hoogstandjes. Live zijn twee bandleden verantwoordelijk voor het kenmerkende geluid. In razend tempo wisselen ze drums, drumpads en andere instrumenten met elkaar af, waardoor het muzikaal staat als een huis. Helaas staat Julia op korte termijn niet meer op een podium in de buurt. Wie haar live wil zien kan het beste afreizen naar Nijmegen. Hier staat ze 17 juli op het Valkhof Festival.

THAMES

Rond 8 uur maken we ons klaar voor de eerste portie postpunk. Het is de beurt aan THAMES, deze postpunkband is gevormd rond zanger en gitarist Merlyn Baartman. In een interview gaf Merlyn aan dat hij zich wil inzetten voor het stukmaken van toxic masculinity: “We zijn opgegroeid met het idee dat mannen zich niet mogen uiten, onze maatschappij kijkt je raar aan als je dat toch doet. Maar we zijn allemaal mensen, we voelen dingen. Ik schrijf ook over de queer kant van het verhaal. Ik wil dat iedereen kan zijn wie hij is.” Voor het podium staat een groep fans die er duidelijk zin in heeft. Het optreden start en er wordt gelijk geheadbangd en gemosht. De zanger is verrast, zoveel energie had hij waarschijnlijk niet verwacht. De energie slaat over naar de band en ze gaan er in met een gestrekt been. Tijdens ‘Burn’ duikt Merlyn zelfs het publiek in. Het is postpunk ten voeten uit maar met een kwetsbare boodschap. Deze is te beluisteren op de nieuwste EP ‘Lessons For The Patriarchy’.

STONE

De grootste naam op het affiche van zaterdag is ongetwijfeld de Britse band STONE. Vorig jaar stonden ze op Best Kept Secret en in juli wacht hen de mainstage van Rock Werchter. Tijdens ‘Firestarter’ van The Prodigy komen de muzikanten een voor een het podium op. Leadgitarist Elliot Gill loopt naar voren en maakte een diepe buiging. Hij kijkt een beetje verbaasd op. Denkelijk wordt Gill normaal gesproken onder luid applaus onthaald door een grote groep fans. Daar is in Geleen helaas geen sprake van. Het veld voor de Main Stage staat goed vol maar iedereen lijkt een beetje af te wachten. Ook zanger Fin kijkt enigszins beduusd als hij het podium op stormt. Een introductie lijkt op zijn plaats. Fin stelt de band voor en benoemt dat ze uit Liverpool komen. Vervolgens beginnen ze aan hun set.

Muzikaal vindt het viertal elkaar snel. STONE tourt al een dik jaar en de ervaring sijpelt door in hun performance. Bassist Sarah beweegt fantastisch mee op de muziek maar wie echt de aandacht trekt is frontman Fin. Meermaals loopt hij naar voren en doet hij pogingen om het publiek op te zwepen. Met zijn knalgele t-shirt en een cheeky attitude is het een verschijning waar je niet van kan wegkijken. Het tweede nummer dat ze brengen is de hit ‘I Gotta Feeling’ waarbij ook gitarist Elliot ruim gebruik maakt van het podium. Ook bij ‘If You Wanna’ gaat de band los. Verder in de set volgt een goede cover van The Red Hot Chili Peppers’ ‘By The Way’. Ze eindigen met ‘Money (Hope Ain’t Gone)’. Een nummer dat gaat over de hoop op een betere toekomst en struggles die gemoeid gaan met opgroeien in Gen Z. Waar wij vooral op hopen is dat bij het volgende optreden meer Gen Z’ers aanwezig zijn om de band de liefde te geven die ze verdienen. Ondanks een strakke set en een goede performance kwam het in Geleen niet helemaal van de grond.

Na het prachtige optreden van Janet Livv zijn we nog niet uitgedanst. We gaan nog even door in de Silent Disco en dan zit dag 1 van Mama’s Pride er echt op. Morgen kunnen we verder genieten van het prachtige weer, de gemoedelijke sfeer en vooral van goede live acts. Ga zeker kijken bij BLUAI, Ruby Mus en Droom Dit.

Meer:

Mama's Pride 2024: dag 1

Mama's Pride dag 1: dertig kaarsjes uitblazen

Mama's Pride dag 2: Nederlandse beloftes maken indruk

Zes tips voor Mama's Pride 2024