LauLau + Silke Fenna: van rustig luisteren naar dansen en beuken
Een electro-avond met veel variatie in geluiden, teksten en energie.
Het is een rustige donderdagavond bij deze editie van Simplon UP, maar dat hoeft de pret natuurlijk niet te drukken. Bij binnenkomst draait DJ Pocketbread het publiek alvast warm. Er staan twee acts op het programma in de bovenzaal: Silke Fenna en LauLau. Beide maken ze elektronische muziek op hun eigen manier. LauLau belooft “bangers voor zij die willen dansen, maar niet te laat naar bed willen gaan.” We zijn benieuwd hoe laat het wordt vanavond.
LauLau
Dan is het de beurt aan LauLau. Hij stapt met een flamboyant kostuum het podium op en zoekt vrij snel contact met het publiek. De Friese artiest komt sympathiek over: hij weet met humor leuk in te spelen op het publiek en dat werkt goed. LauLau speelt een gedeelte van zijn elektronische muziek live in, zo voegt hij soms zelf de synths toe en speelt hij drums in met een sampling pad. De hele set-up van diverse apparatuur op het podium ziet er indrukwekkend uit.
De show begint meteen op een hoog tempo. De vergelijking met Goldband, die eerder gemaakt is en waar hij overigens zelf niet zo blij mee is, is zeker te begrijpen. Toch is de muziek van LauLau wel wat rauwer. Dit komt vooral door de productie van zijn muziek: de geluiden zijn net iets steviger en harder. Duidelijk hoorbare invloeden zijn vooral de synths en dancegeluiden die we van de jaren 80 en 90 kennen. Ook hier valt weer een vergelijking te maken met de eerder genoemde muziekgroep.
LauLau zingt over verschillende thema’s: toxische relaties, de druk van het moderne leven en psychedelische drugs. Bij het laatstgenoemde thema zoekt hij nog interactie met het publiek. “Houdt hier iemand van psychedelische drugs?”, er volgt een “Ja” uit het publiek waarop de artiest antwoordt met: “Dan is deze voor jou!”. De interactie met het publiek maakt de act af en creëert een stuk persoonlijkheid. De productie van het nummer past goed bij het thema, want het klinkt inderdaad psychedelisch. We horen een dromerige track met veel verschillende geluiden die dit gevoel versterken.
Moderne Dag, het enige nummer dat al is uitgebracht, werkt en zit goed in elkaar. Zodra je je oren goed open zet ontdek je telkens weer een nieuwe laag aan instrumenten. Hier zijn zeker de eerder genoemde invloeden goed in terug te horen, ook is het erg dansbaar. In de zaal staat maar een klein groepje mensen, maar toch weet LauLau met zijn charme en muziek het publiek meer naar voren te krijgen. Er wordt gedanst, er is interactie en er wordt gelachen.
Het op één na laatste nummer is het nummer waar LauLau mee denkt door te kunnen breken, zo zegt hij zelf. We horen de tekst: “Ik wil best vrienden zijn, maar je belt me nooit terug.” Het nummer heeft veel; een stukje heftige autotune, een meezingbare tekst, een goede synthesizersolo. Het gaat wat meer richting pop dan zijn vorige paar nummers en het is toegankelijk en dansbaar. We snappen dus waarom hij zelf zegt dat dit wel eens het nummer zou kunnen zijn dat hem verder brengt.
Vernieuwend is de muziek van LauLau per definitie niet. Het is wel anders, in positieve zin. De artiest heeft duidelijk een eigen ‘saus’. Al met al een geslaagde avond. Het publiek heeft genoten en gedanst, maar is zeker niet te laat op bed gegaan.
Stem nu op het Beste Nummer van Groningse Bodem 2023!
2023 is geen moment saai geweest. Niet alleen door alle gebeurtenissen op het wereldtoneel, maar eigenlijk vooral door alle muziek die uitkwam afgelopen jaar. Maar wat was het tofste nummer van het afgelopen jaar? We horen het graag! Breng daarom je stem uit en kom het jaar muzikaal met ons afsluiten op 21 december in VERA!
Debuutsingle Audrey Abel op bijzondere wijze gelanceerd
Afgelopen donderdag bracht Audrey Abel, een nieuwe band in de Stad, hun debuutnummer uit. Dit deden ze op een opmerkelijke locatie: Café De Doos aan de Gelkingestraat. In de aankondiging beloven ze dat het een bijzondere, verrassende en verbazingwekkende avond wordt, maar dat lijkt toch iets te hoog ingezet.
Interview met wh^rl: de kunst van het loslaten
Jurgen Veenstra zou je met gemak één van de godfathers van de Noordelijke underground-scene kunnen noemen. Hij is bekend van Avery Plains en MOAN. En in het verleden van onder andere de legendarische band Moonlizards. Op 24 november komt er een nieuw album van hem uit, onder de projectnaam wh^rl. We gingen met hem in gesprek. Onder andere over zijn eerste muzikale stappen. Maar ook over baanbrekende artiesten, onafhankelijk zijn én over zijn bijzondere samenwerking met het Utrechtse underground-platenlabel Tiny Room Records.