Al vanaf de binnenkomst ademt de avond familie. Fotolijstjes met kinderfoto’s zijn verspreid over de zaal. Op de achtergrond is voortdurend ‘Hee, jij ook hier!’ en ‘Goed om je te zien!’ te horen, tot de lichten worden gedoofd. Het scherm toont een videocompilatie van een peuter, een jong meisje, een puber, en dan verschijnt Lindi op het podium.
In de uitverkochte zaal van Vessel 11 wordt het publiek meegenomen in de jongere jaren van Lindi. Dat het niet makkelijk was om te komen waar ze nu is, wordt duidelijk door de nummers en de beschrijvingen eromheen. Haar debuut-EP, Kijk mij nu, is een boodschap aan de mensen en gebeurtenissen die haar hebben ontmoedigd in haar leven, maar die haar ook hebben gebracht waar ze nu is. Tegelijkertijd lijkt de boodschap vooral een herinnering aan haarzelf. Ze wijst ons op de spiegel aan de zijkant van de zaal, die het publiek uitnodigt om met haar te reflecteren en trots te zijn op hoever we zijn gekomen.
Het genre waar Lindi zich het meest thuis in voelt blijft ongrijpbaar. Aan het begin van de avond vertelt ze haar verhaal in ballads en rustige nummers. Bij De liefde leer ik zelf wordt duidelijk waarom de tissuedoos op de bar staat – menig lid van het publiek pinkt een traantje weg als ze beschrijft wat de scheiding van haar ouders met haar heeft gedaan. Dan nodigt ze drie vriendinnen uit op het podium om een meerstemmig arrangement op te voeren van het soulnummer Blijf. Weer geeft ze een ruk de andere kant op, met dansbare elektronische popnummers zoals Carrousel en Levend Paradox. Maar Lindi blijft onvoorspelbaar: bij Winterkind, de toegift, weet ze zelfs nog een orgel te introduceren. Toch is er een constante in het hele repertoire: in elk nummer van de zanglerares laat ze zien dat haar stem niet te overschatten valt door de krachtige noten en vloeiende loopjes.
De show is verre van het doorwerken van een setlist: Lindi zorgt ervoor dat het publiek haar echt leert kennen, of ze dat nu doet met verhalen over de liedjes, hoe ze zijn geschreven, of af en toe een opmerking zoals ‘oeps, mijn nagel is op de grond gevallen, ik heb te wild gedaan.’ En dan is het concert afgelopen – maar dat geldt niet voor het feestje. NOSHIE staat al klaar achter de dj booth zodat de welverdiende afterparty direct kan beginnen. Kijk mij nu.
