Jonge Harten brengt hiphop naar het theater met 24 Hours Project
Zestien makers hebben een dag de tijd voor een voorstelling en weten daarmee te verrassen

Zestien artiesten van talentontwikkelingsprojecten Noordstaat (Groningen) en BLCKBX (Den Haag) komen 14 november samen voor een project tijdens het theaterfestival Jonge Harten. Ze krijgen 24 uur en een thema: 'Practice the Possible'. Met alleen dit creëren ze een performance van een kwartier waarin hiphop, choreografie en spoken word samenkomen.
Bij binnenkomst in het Festivalhart aan de Bloemstraat wordt eerst een uitleg gegeven over het project. Hierna wordt het publiek naar de zaal gebracht. Om en om wordt men door een van de artiesten aan de hand meegenomen over een witte loper met inspirerende woorden als ‘groei’ en ‘durven’. Iedereen krijgt een zitplek toegewezen, waardoor je naast complete vreemden kan komen te zitten. Wie naast elkaar wordt geplaatst groet vriendelijk, wat het ongemak verminderd.
Als iedereen zit, betreden de artiesten het podium, of eigenlijk de tribune. De stoelen voor het publiek zijn op de speelvloer geplaatst en de tribune doet dienst als podium. Door de zaal klinkt een triphopbeat. Een voor een rappen of zingen de spelers hier allemaal een aantal bars overheen. Het overkoepelende thema van het benutten van kansen en het overwinnen van obstakels komt duidelijk terug. Tussen de rappers liggen er dansers tussen het publiek die sierlijke bewegingen in de lucht maken met hun benen. De artiesten hebben allemaal een eigen stijl en flow. Deze diversiteit is heel tof en geeft energie. Wel krijgt een gefragmenteerd karakter. Daarnaast is het duidelijk dat de een meer durft te performen dan de ander. Hierdoor ontstaat een groot verschil in volume, wat wordt versterkt doordat er geen microfoons worden gebruikt.

De tweede akte is hetzelfde idee maar dan met spoken word. Om de beurt dragen de artiesten een aantal zinnen voor waarna alle artiesten tegelijk met hun voeten stampen. Hierna neemt de volgende het woord. Om de twee spelers zingen ze gezamenlijk een refrein. Alle teksten hebben hetzelfde thema als de eerste akte. Het blijft op die manier netjes binnen de lijntjes van het Jonge Harten-thema.
Manosphere
Hierna volgen twee solostukken. Het eerste solostuk wordt uitgevoerd door Jamal Arts aka Màvcase, die zich van bovenaan het podium annex tribune heel langzaam naar beneden beweegt. Ondertussen draagt hij een verhaal voor vanuit zijn personage André Taté, een persiflage op de welbekende influencer uit de manosphere Andrew Tate. Hierbij benoemd hij alle manosphereclichés die dit soort influencers ook benoemen in reclamespotjes voor hun cursussen. Gelukkig heeft André Taté een stuk meer zelfspot dan het origineel.
Het tweede solostuk wordt gedaan door een vrouw die over het podium loopt terwijl ze een gedicht voordraagt. Hoewel de tekst nogal abstract en lastig te volgen is, vloeit het mooi en klinkt het erg poëtisch.

Als afsluiter komt de groep weer samen. Dit keer voor het podium en op een energieke trapbeat. Samen dansen, rappen en zingen ze. Het publiek wordt uitgedaagd mee te doen, maar er komt weinig respons. Uiteraard wordt er geëindigd met een buiging en een applaus, zoals dit hoort bij een theatervoorstelling.