Jessmin ruilt zware gitaar in voor verderlichte synth

Oké, even bijkomen. Want dit hadden we niet verwacht.

Na 'Second Hand Hero' — dat schaamteloze, ronkende, festivalposter-waardige monster van een popsingle — hadden we verwacht dat Jessmin de versterker hoger zou zetten. In plaats daarvan doet ze iets meer gedurfd: ze zet 'm uit. Met 'Feathers' stapt de Alphense zangeres uit het motorjack die ze bij Avril Lavigne leende en trekt ze iets aan dat een stuk kwetsbaarder zit. En eerlijk? Het staat haar goed.

Waar 'Second Hand Hero' je bij de lurven greep, glijdt 'Feathers' naar binnen als de bries van de zee als je met je lief nog op de handdoek ligt terwijl de zon in al haar schoonheid de lucht in multicolor zet. Gelaagde, hoge synths — een echo van haar 'Fake Reality'-beginperiode, maar nu met meer zelfvertrouwen achter het stuur — dragen een vocal die voor het eerst echt ruimte krijgt om te ademen. Jessmin zingt hier niet om iets te bewijzen. Ze zingt gewoon. En precies dát is het verschil.

De vergelijking die zich opdringt qua stem? Vroege Lorde, met het gelaagde melancholie van Billie Eilish in haar 'when the party's over'-fase. Maar Jessmin klinkt niet als een kopie. Haar nummer mist dat donkere randje, De vibe moet je eerder zoeken bij ‘Malibu’ van Miley Cyrus; de zomerse verbazing over dat iemand je verliefd heeft weten te maken. Vrolijk verdrinken en toch boven drijven door de vlinders in je buik: “comfy within”, zoals ze zelf zingt.

Jessmin klinkt als iemand die haar klassiekers kent, die heeft verteerd, en er haar eigen conclusie uit heeft getrokken. Waar ze zeker op mikt: jouw zomer-playlist! En dat is terecht, want het is een goede zomerhit.

Wat ook opvalt is dat Jessmin met 'Feathers' thematisch achter zich laat wat ze met 'Mayday' inzette — het recht op imperfectie, de spanning tussen de zelfverzekerde buitenkant en de twijfelende binnenkant. Tuurlijk, het is er nog allemaal, Maar dit is iemand die dat omarmt. Het voelt dit keer minder als een statement en meer als een gesprek. Met zichzelf. En indirect met iedereen die weleens heeft geworsteld met de vraag of ze licht genoeg zijn om los te laten, om dan het antwoord te vinden in een hand die je losliet, waardoor nu je hoofd en hart met liefde en zijn gevuld. Vol en vederlicht.

De productie is slim sober. Geen gimmicks, geen onnodige lagen. Wie 'Feathers' op koptelefoon luistert, zal dingen ontdekken die bij de eerste beurt nog verborgen bleven. Dat is precies de soort single die in de eerste week misschien niet viraal gaat, maar over een half jaar nog steeds op je aanbevolen playlist staat.

Onze afdronk: Jessmin bewijst dat ze meer is dan één genre. 'Feathers' een volgende stap: de skate girl staat stil en kijkt verwonderd om zich heen. Is dit een aankomst? Een tussenstap? Hoe dan ook zijn wij blij met een Jessmin die steeds zelfverzekerder klinkt en niet alleen haar plaats in het leven vindt, maar die ook opeist in haar eigen nummers. Maar... volgende keer mag-ie wel langer hoor!

Op donderdag 4 juni staat Jessmin bij Club 3voor12 Leiden in Nobel, met The Ease en Phoenix Rivers. Daar kun je haar live zien optreden. In de aanloop daarnaar lees je bij ons een interview met haar.

Luister Feathers hier