Jazz in de Gracht 2026: vrijdag
Muziek die om uitleg schreeuwt of waar woorden tekortschieten
De sterke indruk van donderdag blijft in Den Haag niet onopgemerkt. Op vrijdag is er een fijne drukte. Deze dag draait om de wisselwerking tussen muziek met taal op de voorgrond en muziek waar de instrumenten het woord voeren.
Salamander is haar woorden de meester. Na wat later aanmeren dan gepland, weet de moderne jazzband het publiek meteen aan te grijpen. Noa Rijlaarsdam brengt poëtische en gevatte teksten over in de vorm van Nederlandstalige zang en rap. Op soepele wijze volgt gitarist Bende Wiglema alle plekken waar Noa de nummers met haar glasheldere stem naartoe brengt. Trompettiste Laura van Eerd ondersteunt in deze verkenningstocht en wijkt op vakkundig gekozen momenten uit naar stijlvolle solo's. Het spel van drummer Lucas van Bergen en Henegouwen is luchtig en upbeat, wat goed past bij de opgewekte energie van het optreden. Contrabassist Sebastian de Gilde sluit moeiteloos aan, terwijl hij op bewuste momenten naast de tel gaat zitten zonder het ritme te verliezen. Deze jonge band laat Nederlandse taal en jazz zo goed samengaan, dat de vraag is waarom er niet meer van wordt gemaakt.
Op de Bierkade laat CINDY de instrumenten voor haar spreken. Dit groovepop/psychfunktrio bestaat uit gitarist Valentijn Bannier, bassist Xander Vrienten en drummer Martijn Bosman. Geïnspireerd door artiesten als Sault en The Shadows, staat de kunst van instrumentale muziek voorop.
Bij opkomst vallen Valentijn in zijn felroze overall en Xander met een vlot trainingspak meteen op, ten opzichte van de wat bescheidener geklede Martijn. De band begint zonder er een woord aan vuil te maken. CINDY neemt het publiek mee door funk, soul en psychedelische rock. De mix van verschillende stijlen heeft een magnetische werking die de kade vult met een divers publiek.
Ook op het podium werkt het aanstekelijk. In eerste instantie zijn de muzikanten geabsorbeerd in hun instrument, maar gedurende hun optreden komen zij steeds losser. Dit maakt ruimte voor contact met de toeschouwers en elkaar.
Zelden voelt Den Haag als een zonovergoten Afrikaans zomerfeest, maar met Joep Pelt en zijn combo La Chaleur brandt de zon het zand onder de voeten weg. Met swingende covers van uptempo (Frans-)Afrikaanse dansmelodieën grijpt Joep vanaf de eerste lange tonen de aandacht van het qua leeftijd gemêleerd publiek. Hoewel de Hollandse heupen in eerste instantie even warm moeten draaien - en de artiest zijn ‘showpak’ helaas thuis gelaten heeft - vindt de aanstekelijke energie van de band zijn weg naar de toeschouwers. Dit is des te meer het geval doordat de muzikanten zichtbaar genieten; het spel van alle drie is vurig en vitaal. Bassist Kyan Sambo en zijn vader Randell op drums stimuleren het sterke spel van Joep. Ook zijn zang is zodanig sterk, dat het af en toe scherp afsteekt tegen het kaaskoppenpubliek. Niettemin gaat de kade los wanneer Joep uit de boot klimt en zich een weg door de menigte baant; niemand is veilig voor de aanstekelijke Afrikaanse dansmoves en -energie!
Rond 22.00 uur verzamelen bezoekers zich in grote getalen bij de mainstage voor het Belgisch gezelschap Glass Museum. En vanaf het begin is duidelijk: Glass Museum zoekt de grenzen van de muziek in haar digitale effecten en ijzersterke (analoge) spel. Unieke toonvervormingen lossen plotselinge bastonen van toetsenist Antoine Flipo af. Ook zijn spel in de melodie, of eerder, de zwellende bedwelmende meanderende motieven, is van ongekend niveau. Samen met drummer Martin Gregoire werken zij naar een ongekend maximum. Die opbouw is zo langgerekt dat enkele leden van het publiek moeite hebben hun aandacht vast te houden.
Maar als het losgaat, gaat het goed los. Bassist Issam Labbene voert de menigte door een intergalactisch avontuur. Glass Museum fascineert de zintuigen van het betoverde publiek: wat hoor ik, wat zie ik, waarheen drijft de melodie? Als verloren tussen ruimte en tijd is het bijna zonde tussen de tracks te klappen, aangezien de trancematige ervaring daarmee verbroken wordt. Deze vertolking van hun nieuwste album 4N4LOG CITY laat het publiek eerst verbijsterd, maar daarna extatisch achter. Als dit dé Brusselse sound is, wordt het tijd voor een Eurostarabonnement.