Semuta: “Één stap terug en twee vooruit”
Interview met de “veel vettere versie’’ van het voormalige Zuster Zonnebloem
Op 12 januari 2026 postte Zuster Zonnebloem op Instagram: “…the chapter 'Zuster Zonnebloem' will now come to a close. Thank you for your support 🙏” Opschudding in onze redactieappgroep: hield de band op te bestaan? Ja en nee. De dag erna stond namelijk een nieuwe band op, met dezelfde bandleden: Semuta. Ze brachten hun debuutalbum uit, ‘The Circle Ends Where It Began’, en touren daarmee op 6 juni 2026 langs de Nobel. Mede-Nobel Awardwinnaars Fay+The Maenads zijn hun supportact. We interviewden Semuta in de loungeruimte van de Qbus over hun nieuwe identiteit, hokjesgevaar, branding, idealen, hun debuutalbum en aankomende optreden.
Eigenlijk is dit deel 2 van een uitgebreid interview dat we in 2024 hadden met Zuster Zonnebloem over hun genre, groepsdynamiek, performance en het winnen van de Nobel Award.
Van Zuster Zonnebloem naar de Semuta-renaissance
Af en toe iets anders doen is gezond, als kunstenaar en als mens.
Semuta?! De lezer van Dune (of kijker van de recente films) gaat rechtop zitten: semuta is een narcotisch roesmiddel in het verhaal, opgewekt door atonale vibraties, “semuta music*”. Wat hebben deze vijf met Dune? “We zijn fans van de boeken en de films”, legt bassist Timo uit. “Die hebben ook een Oscarwinnende, toffe sound. Atonaal zijn we niet, maar de naam past bij onze psychedelische associatie.” “Het is gewoon een vet woord!”, vult zangeres Hanne aan.
Zuster Zonnebloem roept sterke associaties op met hippies en de sixties en loopt daardoor “hokjesgevaar”, zoals Hanne treffend zegt. Semuta heeft dat minder, waardoor de band zelf hun nieuwe identiteit vorm kan geven, zoals vroeger Pink Floyd ook heeft gedaan.
Het was een naamswijziging met een lange aanloop. “We wilden al een tijdje een andere naam”, zegt Hanne en toetsenist Sem vult aan: “Tussen de eerste bespreking en de definitieve naamkeuze zaten negen maanden.”
Uiteindelijk was het één van de eerste namen die ze bedachten. Er werden heel veel andere namen gedropt, maar ze kwamen uiteindelijk toch weer bij Semuta terug. Iedereen tevreden (en niet alleen hun nieuwe album is dus cyclisch). Hun nieuwe sound was daarom het goede moment voor hun identiteitsverandering.
Bredere en radicalere muziekkeuzes
Hun nieuwe geluid is namelijk specifieker, vertelt gitarist Rick. In hun nieuwe richting zijn de invloeden van de seventies en psychedelic rock gebleven, maar zijn er nu modernere invloeden bij gekomen. Een bredere mix, en dat komt tot uitdrukking in de nieuwe naam. De doelgroep is daarmee breder geworden, “maar de beginvraag is altijd: ‘vinden wij het vet?’”, zegt Hanne.
Rick licht later toe: “Het geeft meer experimentele vrijheid en we durven nu ook radicalere keuzes te maken. We kijken nu meer naar wat een nummer nodig heeft. Als een nummer na 2,5 minuut af is, dan doen we er ook niets meer aan.” Het kan ook de andere kant op vallen. “Moet die song tien minuten duren, dan duurt hij tien minuten. Dan wordt-ie maar niet op de radio gedraaid,” valt Hanne hem bij.
Een ander voordeel is dat hun nieuwe naam minder verwarring oproept in het buitenland, want Semuta wil na België vaker uitvliegen. “Het Vlaamse publiek was crazy!”, zegt Sem enthousiast. Hun Engelstalige teksten en Instaberichten moeten daarbij helpen.
Van driver tot drummer
Sinds het interview in 2024 is Pepijn nieuw in de band: eerst als chauffeur (in zijn “chille auto” past alle bandapparatuur) en daarna, vanaf de Popronde, als drummer. Op die tochten werden ze al vrienden voordat hij bij de band kwam en Pepijn past daarnaast mooi bij de nieuwe muzikale richting die de band al genomen had. “Ik breng nieuwe invloeden, nieuwe genres, een nieuwe sound,” zegt de nieuwe drummer. Het is voor Semuta belangrijk dat hij daarnaast meedenkt en de ambitie heeft om met de band mee te groeien.
Imago en branding
Democratie werkt niet in een band.
Naast hun energieke optredens is branding één van de sterke punten van deze vijf. Dat is leerzaam, dus daar vragen we op door. Zuster Zonnebloem was in Nederland een bekend, sterk merk. Qua marketing is hernoemen naar Semuta dan een risico. Waarom hebben ze dan toch de switch gemaakt?
Sem: “Het is een langetermijninvestering. Af en toe iets anders doen is gezond, als kunstenaar en als mens.” Hanne vult aan: “Als Zuster Zonnebloem hadden het makkelijk qua branding, hier minder – maar tot nu toe gaat ons publiek gelukkig mee!” Pepijn vat het mooi samen: “We doen één stap terug en twee vooruit.”
De nieuwe naam biedt trouwens ook kansen: ze kunnen een breder publiek trekken, het hokje is groter en ze kunnen meer kanten op. “We zijn volwassener geworden”, zegt Rick. “We brengen niet alleen maar zonneschijn en blijdschap. Dat maakte dat het soms wrang voelde om heftige thema’s aan te snijden. Nu niet meer.”
Als Zuster Zonnebloem spraken ze hun fans altijd aan met “Dear sunflowers”, bedacht door Rick. Hun posts waren herkenbaar door de lichte foto’s en veelvuldig gebruik van geel en beige. Voor Semuta finetunen ze dat nog, maar ze focussen zich in hun communicatie meer op hun persoonlijkheden, op wie ze zijn als mens. Daarnaast hebben ze een kleurenpatroon gekozen voor hun sociale media: lichtblauw en oranje.
Grabbelton
Hun jarenzeventigassociaties komen ook door hun prachtige garderobe op het podium. Die blijken ze vintage te scoren, vooral Sem en Hanne (“Ik ben echt vintageverslaafd!”). Dat kopen ze in vintagewalhalla Amsterdam. Vooral Sem (net voor het interview geslaagd in Leiden) is daar heel uitgesproken in, en anders shoppen ze, zoals Pepijn, in Manchester.
Eerder gedragen kleding heeft karakter, zeggen ze, en de duurzaamheid ervan vinden ze ook belangrijk. Rick houdt van de onvoorspelbaarheid: “Bij vintage moet je geluk hebben wat je tegenkomt, het is net een grabbelton.”
Marketingtips (en hoe het bij Semuta werkt)
Als je als artiest vooruit wilt met je marketing, welke adviezen heeft Semuta dan voor je? Hanne begint: “Praat, nog voordat je aan je merchandise en artwork begint, met elkaar over wat je uniek maakt: je kleurenpalet, je tone of voice. Je basis-branding moet een optelsom zijn van alle persoonlijkheden.” Sem vult aan: “Wees daarnaast honderd procent eerlijk over wie je bent en wat je uitstraalt. Als je het faket, val je door de mand.”
Leer ook een discussie af te kappen over kleine dingen als bijna iedereen het eens is. Lever allemaal wat in en choose your battles, tipt de band. Sem zegt stellig: “Democratie werkt niet in een band. Je moet knopen doorhakken.”
Rick: “Bij ons is er niet één leider, wij zijn allemáál betrokken. Vaak geldt: hoe langer het gesprek erover gaat, des te beter het resultaat.” Bij Semuta zijn er minstens vijf appgroepjes met steeds andere combinaties van drie bandleden over deelgebieden: socials, reizen, financiën.
The Circle Ends Where It Began
We staan hard voor onze principes.
Het Semuta-debuutalbum, met de prachttitel ‘The Circle Ends Where It Began’, gaat onder andere over seksisme, religieuze onderdrukking, oligarchen en de dood van Ozzy Osbourne. Vooral in ‘This Change Is Bigger Than Us’ voel je de woede, maar ook het zoeken naar een oplossing (“Let there be peace in the difference”).
Vrouwen vragen in dat nummer behandeld te worden als mens in plaats van als lustobject: “We’re not here to suit your fantasy / or make you whole, do as you please.“ Hopelijk is die strijd straks niet meer nodig. “Let our sister in the future / use her voice for something new.” Zeker zangeres Hanne heeft ermee te maken, maar de hele band staat achter de boodschap, vertellen de mannen.
Dit is hun meest geëngageerde album tot nu toe, want in zowel hun keuzes als band (vintage, vegetarisch, geen Guccireclames) als hun nummers spreken de sixtiesidealen van vrijheid, medeverantwoordelijkheid en gelijkheid. “We staan hard voor onze principes”, zegt Hanne strijdbaar. Ze zoeken die maatschappelijke band niet bewust op, maar halen inspiratie uit wat er op dat moment gebeurt, vinden daar iets van en schrijven dat van zich af. Naast entertainment bieden, vinden ze het belangrijk om iets mee te geven en te inspireren.
Er is trouwens geen Semuta-formule bij hun schrijfproces, vertelt Timo: soms komt eerst de tekst, soms eerst de muziek. Terugkomend op vintagewinkels vat Sem samen: “In onze repetitieruimte of als we schrijven, zijn we ook een grabbelton: dat plannen we ook nooit van tevoren!”
Hun debuutalbum is heel divers: een trage ballad, een groovy nummer met sporen van r&b of eentje met proginvloeden. Hanne: “Dat vinden we het leukste: om alle muren te slopen en te maken waar we zin in hebben! En toch past het bij elkaar, want we zijn nog steeds dezelfde vijf muzikanten.”
Concept en Bauw
‘The Circle Ends Where It Began’ is een conceptalbum. Het maakt zijn titel waar: kant A van de vinylversie eindigt met ‘Other Side (pt. 1)’ en de B-kant sluit af met ‘Other Side (pt. 2)’. Ook bij de teksten valt iets op, want we weten dat Pink Floyd een inspiratiebron voor de band is. De eerste regel van het album is “Step aside from the road so long” en het eindigt met “so long, friend“. (Hanne: “Wauw! Echt?!”) ‘The Wall’ van Pink Floyd eindigt met "Isn't this where..." en begint met “...we came in?". Inspireerde ‘The Wall’ hen? Deels - het is een voorbeeld omdat het een heel goed gemaakt conceptalbum is, al hebben ze het er bewust niet te veel op laten lijken.
Hanne legt de albumboodschap en de slotregels uit: “De tekst eindigt met: ‘so long, other side / I’ll find you again / after all the other side is in my head / so long, friend.’ The other side is een betere plek, eentje waar we naar zoeken. Het album werkt toe naar het besef dat je in een land als Nederland grotendeels je eigen geluk kan maken. We moeten van het moment genieten. We zijn vijf beste vrienden met een fucking leuke baan, daar herinneren we elkaar regelmatig aan.”
De producer van dit album was Attie Bauw. Die heeft een rijk cv: twee keer genomineerd voor een Grammy en die werkte met onder andere Judas Priest, De Staat, Hans Dulfer en The Scorpions. Wat doet hij anders?
“Attie werkt heel intuïtief“, zegt Pepijn. Sem vervolgt: “Hij is er een meester in om alleen input te geven wanneer het nodig is. Anders niet.” Die samenwerking gaf Timo inzichten: “Attie maakte me ervan bewust dat je je bedachte partijen ook vormt naar de sound die je wilt, niet alleen andersom.”
Concert en Popronde
Semuta is een veel vettere versie. Alles wat goed aan ons was, is nog veel beter.
Met Semuta en Fay + The Maenads staan er op 6 juni twee winnaars van de Nobel Award op het podium. Hanne was jurylid bij de finale van de Nobel Award toen de Utrechters wonnen met hun atmospheric dark art pop. Het idee om hen het voorprogramma in Leiden te laten doen, ontstond pas bij het invullen van het aankomende concert. Hanne omschrijft hen als “een unieke band, met iets vernieuwends, iets mysterieus en intens”. (We spraken eerder al Fay + The Maenads, waarbij ze uitgebreid op hun sound ingingen).
Kan het publiek van Semuta net zoiets verwachten als bij Zuster Zonnebloem? Sem zegt meteen vol bravoure: “Semuta is een veel vettere versie! Alles wat goed aan ons was, is nog veel beter.” Hanne vult aan: “Verwacht some good old rock ‘n’ roll en lange gitaarsolo’s!” De vijf willen het optreden heel dynamisch en organisch maken.
Semuta is geselecteerd voor de Popronde 2026. Daarmee gaan ze, net als in 2024, door heel Nederland optreden. Aan dat rondreizende festival doen de veelbelovendste acts van Nederland mee, met meestal twintig aanmeldingen per plek. De belangrijkste reden is om bekender te worden als Semuta, maar ook enthousiasme. De kalme Timo roept spontaan: “De Popronde is fucking leuk!” Het is leerzaam voor je flexibiliteit en snel op- en afbouwen, aldus Rick. Wat ze daar deze editie willen leren? “Onze muziek als Zuster Zonnebloem was toegankelijker, nu moeten we mensen meer overtuigen. Als ons dat lukt in een cafésetting, dan zijn we echt goed bezig”, vertelt Pepijn.
Hopelijk stromen voor hen eerder uitgestorven cafés opeens ramvol, zoals bij Ten Westen in Alkmaar, staat de Kleine Zaal van Nobel vanaf het begin vol en zit iedereen er meteen in.
Mocht je de stille hints gemist hebben: op 6 juni 2026 staat Semuta in Nobel met Fay + The Maenads. Het optreden in de Kleine Zaal begint om 19:30 uur en kost €12,50 per ticket, dat hier te koop is.
*Frank Herbert, Dune, Terminology of the Imperium, pagina 541.
