In gesprek met Amsterdamse singer-songwriter Morris Roe
'Ik ben altijd een fan geweest van een zekere dubbelzinnigheid in muziek'
Deze periode vraagt om veel aanpassingsvermogen van artiesten. Voor nieuwe opkomende talenten is het zonder optredens nog lastiger om zichzelf te kunnen profileren. Het is dan ook mooi als doorzettingsvermogen en inzet beloond worden met het afronden van een succesvol project. Een van deze doorzetters is Maurits, een jonge Amsterdamse singer songwriter die onder de artiestennaam Morris Roe vandaag zijn derde single genaamd ‘tired’ uitbrengt. We ontmoeten hem op een zaterdagochtend in een nog rustige Jordaan om kennis met hem te maken.
Morris Roe! Stel jezelf even voor, wie ben jij en hoe klinkt jouw muziek?
"Mijn echte naam is Maurits en ik ben 22 jaar. Ik ben opgegroeid in Amsterdam en heb tot nu toe nog niet de drang gehad om ergens anders heen te gaan dus woon ik hier ook nog steeds. Wat voor genre muziek ik maak, is een lastige vraag om te beantwoorden. Van jongs af aan ben ik altijd al geïnteresseerd geweest in uiteenlopende muziekstijlen en ik denk dat dit een basis heeft gelegd voor de muziek die ik nu maak. Als ik het toch in een hokje moet plaatsen zou ik zeggen dat mijn muziek een mix is van elementen uit hedendaagse (Amerikaanse)popmuziek, hiphop, rap, rock-'n-roll en blues."
Wat drijft jou als muzikant, waar komt de liefde voor de muziek vandaan?
"Ik denk dat het element van escapisme wat je krijgt door muziek mij het meeste aanspreekt. Als ik aan een nummer werk kan ik bijvoorbeeld gemakkelijk een paar uur later pas doorkrijgen dat ik nog moet lunchen. Aan de andere kant, als ik een nummer speel kan ik voor die paar minuten ook even compleet mijn omgeving vergeten. Dit is trouwens ook iets waarvan ik hoop dat de luisteraars van mijn nummers het hebben.
Mijn liefde voor muziek is al ontstaan toen ik heel jong was. Mijn vader zette vroeger vaak veel verschillende soorten muziek op thuis. Op een gegeven moment begon ik die nummers mee te zingen, terwijl ik eigenlijk nog amper Engels kon. Een liefde voor muziek is iets wat ik zolang ik mij kan herinneren al heb gehad."
Wat heeft je geïnspireerd tot het schrijven van je nieuwe singel? Wie inspireert jou?
"Als eerste, ik ben een denker. Ik kan heel erg verstrengeld raken in mijn eigen gedachten. Ik kan situaties in mijn hoofd ontleden tot een punt dat sommigen zeggen: ‘mijn god denk je zo ver door dat is vermoeiend zeg’. (lacht) Dit zorgt ervoor dat ik soms scenario’s kan inbeelden die zich naar alle waarschijnlijkheid niet eens voor zullen doen. De single heb ik geschreven in een tijd waar het vaak gebeurde dat ik mij angstig voelde zonder goede reden. Alles kon goed gaan, maar uit het niets kon ik mezelf enorm terugtrekken in mijn gedachten waarna ik mij kut ging voelen terwijl er eigenlijk geen enkele reden voor was.
Zoals ik al zei ik ben iemand die goed is in het inbeelden van worst-case scenario’s terwijl die er niet zijn. Wat mij heeft geïnspireerd om dit nummer nu op dit moment uit te brengen, is dat ik mijn verhaal om mij heen begon te zien. In de crisis waarin we ons nu bevinden, hoor ik veel vaker mensen om me heen praten over dat zij zich voelen zoals ik me voelde tijdens het schrijven van het nummer."
Je zingt: ‘I don’t want to go through this shit’ – wat zijn de problemen waar je hier over zingt?
"Het slaat eigenlijk op de terugkerende anxiety die men kan ervaren. Je hebt het natuurlijk het liefst niet, maar het kan soms opzetten uit het niets. Van hieruit was het een soort van statement: ‘pff daar gaan we weer, ik ben hier zo klaar mee’. Het klaar zijn met verzonken zijn in eigen, niet altijd positieve, gedachten. Ik denk dat iedereen wel van dat soort momenten heeft van dat je even gek wordt van jezelf en de eventuele irrationele gedachtes die in je opkomen."
Welk gevoel en welke les probeer je met de single over te brengen?
"Ik hoop dat de mensen die luisteren meenemen dat het oke is om je af en toe kut te voelen en alle dingen die daarbij komen kijken. Zoals ik al zei heb ik altijd op hoog niveau gesport met een vaak vrij masculiene cultuur, waar het antwoord op je kut voelen vaak is; 'kop op en gewoon doorgaan'. Er heerst een stigma rondom het ervaren van negatieve gevoelens, met name onder (jonge) mannen. Ik hoop dit een beetje te doorbreken door hier zelf open over te zijn in dit nummer en zo te laten zien dat je er niet minder mannelijk of menselijk van wordt op het moment dat je aangeeft van; 'hey ik zit ff niet zo lekker in mn vel'.
Daarnaast hoop ik dat de woorden uit het nummer resoneren met mensen die in een vergelijkbare positie zitten. Dat diegene een beter begrip krijgen van de situatie waarin ze zich bevinden en zien dat je niet alleen bent daarin."
Instrumentaal klinkt de single opgewekt maar de tekst lijkt melancholisch. Is dit bewust zo gekozen?
"Jazeker! Ik ben altijd een fan geweest van een zekere dubbelzinnigheid in muziek, van de songtekst tot aan de compositie. Dit zijn van die kleine pareltjes die je in een nummer kan ontdekken. Het is voor mij altijd ziek leuk als je een nummer een paar keer beluisterd en denkt te weten hoe het in elkaar zit en weet waarover het gaat, maar dat op het moment dat je er wat meer aandacht aan besteed en beter luistert je een compleet nieuw beeld krijgt van een nummer. Je zou kunnen zeggen dat je eigenlijk 2 nummers uit 1 nummer hebt gehaald omdat je beleving van dat nummer veranderd is. Los daarvan wilde ik het vooral bij tired erin verwerken, omdat het hiermee nog een andere boodschap overbrengt dan de tekst. Wat ik met het nummer wil zeggen is dat je je rot kan voelen, maar dat dit niet wil zeggen dat je geen vrolijke dingen kan maken en meemaken. Je hoeft niet volledig gedefinieerd te zijn door hoe je je voelt."
Accepteer de 'social' cookies voor deze 'youtube'-embed.
cookie-instellingen aanpassen