Diwa: “Met diwa durf ik donkere kanten en verhalen van vroeger nu pas te delen”
In gesprek met diwa over haar nieuwe soloproject
De Amsterdamse zangeres Diwa Meijman, ook wel bekend als de frontvrouw van de band Darlyn, bracht vorig jaar november haar eerste single als soloartiest uit. Op het prachtige ‘He Forgot To Say Goodbye’ hoorden we een hele andere kant van de zangeres dan dat we van Darlyn gewend zijn. Vorige week vrijdag verscheen de tweede single ‘It’s Getting Late’ van de nog te verschijnen debuut EP Storm. We spraken af met diwa in Amsterdam-Noord om alles te horen over haar nieuwe soloproject.
We kennen je als de zangeres van Darlyn met wie je de afgelopen jaren al een mooie carrière hebt weten op te bouwen. Wanneer is alles voor jou begonnen?
“Ik kom uit een groot gezin met vier kinderen en wilde altijd doen wat mijn oudste zus ook deed. Mijn zus zat op de dansacademie, dus toen ik 8 jaar was ging ik haar achterna. Op de dansacademie had je verschillende stijlen dans en kreeg je ook muziekles. Dat was de eerste keer dat ik ging zingen. Vanaf dat moment werd het snel duidelijk dat ik dit superleuk vond en dat ik het zingen ook beter kon dan dansen.
Ik weet nog goed dat ik op de muziekschool een half uurtje zangles kreeg en anderhalf uur met een band kon spelen. Dat was de eerste keer dat ik speelde met een drummer, gitarist en bassist. Ik was hier elke week zo zenuwachtig voor, maar vond het cool om te doen. Ik ben toen onder andere naar de muziekschool gegaan. Dat heb ik een tijd lang gedaan totdat ik op m’n zestiende auditie ging doen bij het ROC van Amsterdam voor de muziekopleiding als uitvoerend artiest, hier werd ik aangenomen. Door de vele ontmoetingen met andere muzikanten droomde ik er altijd van hoe het zou zijn om later zangeres te worden.”
Hoe is de samenwerking met Wessel Herbschleb (gitarist Darlyn) begonnen?
“Wessel zat op het ROC van Amsterdam een jaar boven mij. Muzikaal was ik nog zoekende. Ik ben toen veel met Wessel gaan praten en het bleek dat we veel van dezelfde muziek vet vinden. Door intensief met hem samen te werken heb ik me een stuk veelzijdiger kunnen ontwikkelen.
Voor Darlyn komen de teksten vrijwel allemaal van Wessel en mij. We zitten altijd samen te schrijven. Dit gaat erg goed, maar ik wil ook graag m’n eigen verhalen vertellen zonder te overleggen of concessies te doen. Dat moet je namelijk altijd doen als je in een band zit. Dat is anders als je solo bezig bent.”
Is dat op persoonlijk vlak ook een zoektocht?
“Ja, maar ook op muzikaal gebied is het een zoektocht. Al snel werd duidelijk dat ik meer de donkere kant bij diwa wil laten zien. Ik richt me meer op die schaduwjas en leegte. Met Darlyn zit er meer een powervrouw, wat ik ook echt ben. Ik heb echter ook echt donkere kanten en verhalen die niet zo leuk zijn en niet altijd fijn waren om te delen in de band. Voor mij zijn dit terugblikken uit mijn jeugd en momenten die ik als jonge vrouw heb ervaren. Deze durf ik nu pas als jongvolwassen vrouw te delen.”
Wat voor herinneringen zijn dat?
“Ik kom uit een warm en groot gezin. De herinneringen hebben betrekking op vragen als: 'hoe ben jij als kind in zo'n familie'. Hoe kwetsbaar ben je, maar ook over je (soms) alleen voelen in een groot gezin.
Andere onderwerpen gaan weer over hele giftige relaties, de relatie met mezelf en mijn eigenwaarde. Er zitten wel een paar dingen in die er ook echt uitkwamen tijdens het schrijven omdat ik in mijn eentje kon zitten en vertellen. En ook dat ik zelf een tekst had geschreven en van tevoren niet wist waarover ik zou gaan schrijven. Dan kwam ook echt alles eruit.”
Waar heb je je nummers geschreven?
“Op verschillende plekken, maar ik heb vooral thuis op een klein kamertje geschreven. De EP is afgemaakt toen we in de eerste lockdown zaten. Ik heb m’n zang zelf moeten opnemen en alle strijkerspartijen zelf uitgeschreven en (grotendeels) bedacht. De cellist heb ik door de telefoon aangegeven wat te doen. De violist ging thuis dan weer ergens anders opnemen. De producer (Flip van Schil) heeft dat uiteindelijk allemaal mooi bij elkaar gemixt. Het is wel allemaal heel erg afzonderlijk van elkaar geweest omdat we niet allemaal met elkaar in de ruimte konden zitten.”
Is het doel dat je in het begin voor ogen had ook zo uitgekomen?
“Ja, vooral de donkere popmuziek. Er zitten ook wel blije momenten in, maar vooral echt de schaduwkant en rustige kant. Ik heb vroeger altijd het idee gehad dat ik mijzelf moest verklaren in alles. Dat iemand altijd meteen moet begrijpen wat je zingt. Terwijl ik het meer aan de luisteraar wilde overlaten. Wat hoor jij hierin? Dit is misschien mijn deel van het verhaal. Ik probeer er niet altijd letterlijk over te schrijven. Ik heb gewoon even naar wat meer vrouwelijke muzikanten geluisterd, terwijl ik bij Darlyn altijd heel veel naar mannen heb geluisterd.”
Als onderdeel van je afstuderen aan het Conservatorium van Amsterdam zou je vorig jaar mei je soloproject presenteren in de Melkweg. Dat ging door de corona-maatregelen toen niet door. Wat dacht je toen?
“Dat was moeilijk. Deze EP maken was mijn plan en ik wilde dat mensen dit gingen horen. Dat de presentatie niet doorging, was al de zoveelste teleurstelling. De EP was.af en ik had daar heel graag willen staan met mijn nieuwe band om te ervaren en voelen hoe dat is. Dat weet ik nog steeds niet omdat ik nog niet live heb gespeeld. Ik heb geen idee, maar vind dit wel een leuk vooruitzicht. Ik wil daar wel nog een mooi moment voor uitzoeken. Misschien wordt dat wel ergens heel klein.”
Accepteer de 'social' cookies voor deze 'spotify'-embed.
cookie-instellingen aanpassen
Durf je voor jezelf uit te spreken en voor jezelf op te komen.
Wat wil je de mensen zelf meegeven met ‘He Forgot To Say Goodbye’?
“Het gaat over een gebeurtenis waar er iets vervelends is gebeurd waarbij ik niet voor mezelf ben opgekomen. Ik heb het laten gebeuren en laten gaan. Dit gaat juist over een empowerment van mensen. Durf je voor jezelf uit te spreken en voor jezelf op te komen. Juist wanneer je dat jonge meisje voor jezelf bent. Als jong pubermeisje kan je in relaties terecht komen waarin je een sterke tegenspeler hebt. Die meer een haantje is waarvan jij onder de indruk bent. Daardoor laat je soms dingen gebeuren, waar je helemaal geen controle over hebt. Als ik daar nu op terugkijk als meer volwassen vrouw wil ik tegen de jonge vrouw zeggen dat ze meer voor zichzelf op moet komen. Laat jezelf horen! Er zit een persoonlijk verhaal in, maar ik wil dat mensen hun eigen verhaal eruit halen.”
Accepteer de 'social' cookies voor deze 'spotify'-embed.
cookie-instellingen aanpassen
Werk je ook het liefst ’s avonds als je aan muziek schrijft?
“Het grappige is nee, ik ben daarin echt een ochtendmens. In de avond werk ik meestal wel aan teksten en ideeën. In de ochtend ben ik het aan het uitwerken. Er zit daar voor mij heel duidelijk een verschil in. Ik heb in de avond een andere mindset dan in de ochtend.”
Voor twee personen in mij is er nu een plekje gevonden, waarin ik mijzelf kan uiten
Zijn de twee uitgebrachte singles representatief voor de rest van de EP?
“Ik denk het wel, hoewel er ook een paar elementen in zitten die je niet zou verwachten. Als je de hele EP beluistert, kom je ook wel meer te weten over mij. De tweede single ’It’s Getting Late’ staat centraal en is de rode draad van de EP. De EP heet Storm en gaat ergens dit jaar uitkomen. In totaal staan er vijf liedjes op.”
Waar zie je jezelf staan de komende jaren met zowel diwa als Darlyn?
“Ik ben altijd heel genesteld in Amsterdam geweest. Met mijn EP Storm hoop ik een schop onder m’n kont te krijgen om ook iets verder te gaan en een keer een reis te gaan maken. Het staat in het teken om mezelf te laten zien en mezelf ook uit te dagen. Met Darlyn zijn er altijd verwachtingen. Vorig jaar wonnen we de Zilveren Notenkraker en we zijn momenteel bezig met het opnemen van het tweede album. Dit soloproject gaat terug naar de basis en is een superfijne ervaring.”
