Hullabaloo-zondag is voor makkelijk zingen en springen
De festivaldag zonder spannende line-up weet het publiek desondanks te vermaken
Ook op de tweede festivaldag van Hullabaloo schijnt de zon en zit de sfeer er goed in. Vandaag geen internationale artiesten, maar een scala aan veelal Nederlandstalige acts. Opvallend is dat er nauwelijks vrouwen op de line-up staan, maar dat beruchte en veroordeelde rapper Lil Kleine wél welkom is. Hoewel je het een controversiële keuze kan noemen, is het publiek van Hullabaloo niet kritisch. Ze komen vandaag om mee te zingen op nummers die ze goed kennen. En dat lukt over de gehele linie. Niet te moeilijk doen, lijkt het thema van vandaag.
Voorzichtig springen bij Flemming
Als eerste is het de beurt aan singer-songwriter Flemming, die op zondag de Mayhem – het hoofdpodium – opent met zijn vrolijke Nederlandstalige pop. Wanneer Flemming opkomt met band en zijn eigen elektrische gitaar, spat het enthousiasme eraf. Dat slaat snel over op het publiek, dat hij met opener Hoop Dat Jij Me Mist al voorzichtig aan het springen krijgt. Flemming spoort zijn publiek meermaals aan mee te zingen: “Als je de tekst niet kent, verzin je lekker zelf een tekst en zing je die mee!” Hij kan de hulp goed gebruiken, want zelf zingt hij niet altijd helemaal zuiver.
Gelukkig maken zijn verdienstelijke band (drummer Niels de Waard en toetsenist Marten Oosterhaven) en zijn eigen aandoenlijke enthousiasme dat ruimschoots goed. Om de aandacht vast te houden, trekt Flemming een hele trukendoos open, van een meezingwedstrijd tot door de knietjes en springen. Als hij midden in de set wat emotionelere nummers voordraagt, verslapt de aandacht een beetje. Maar met een aantal samenwerkingen van zijn nieuwe album pakt hij de toehoorders gemakkelijk weer terug. Tegen het einde van de set maakt hij met 100%, een samenwerking met Mart Hoogkamer, nog even een uitstapje naar de volksmuziek. Ook afsluiter Spiegel Aan De Wand, met keiharde hardstylebeats van Radical Redemption, is behoorlijk verschillend van zijn catchy popnummers. Zonde, want het vormt een vreemd einde van een verder solide set vol hits.
Behalve vlammenwerpers weinig interessants
Als tweede staat de popgroep Bankzitters op de Mayhem. Populair bij de jonge bezoekers komen ze onder luid gejuich het podium op, zorgvuldig gestyled als een boyband. Hun decor met sterren doet denken aan een talentenjacht, alleen is het zangtalent bij de bekende YouTubers ver te zoeken. Ze zingen nauwelijks over de backing track heen en hebben slechts één dansmove ingestudeerd. Behalve de vlammenwerpers gebeurt er dus weinig interessants op het podium. Het publiek vindt desondanks alles geweldig, maar zo'n boeking laat wel zien dat het de organisatie van Hullabaloo niet alleen om kwaliteit te doen is.
Tieners lopen GP uit G tegen het lijf
Op het kleinere podium Razzle Dazzle staat GP uit G geprogrammeerd. Zoals “uit G” in de artiestennaam van Gianno Percy Meeuwenberg al suggereert, komt de rapper uit Groningen. Beijum, om precies te zijn. Met zijn drillrap en oprechte, enigszins chaotische liveshow zorgt hij voor een welkome afwisseling van de gepolijste acts op de Mayhem en Brouhaha. De melodische refreinen en diepe bas grijpen de aandacht. GP staat ontspannen op het podium en rapt zonder moeite ook alle coupletten van andere artiesten op zijn nummers mee. Ondanks dat dit podium ver weg ligt van de rest van het terrein, weten de jonge fans van GP het in grote getale te vinden: het publiek bestaat vrijwel volledig uit tieners. Wanneer GP vraagt welke meiden er boven de 18 zijn, gaan er maar weinig handen de lucht in. Ze kennen de refreinen van nummers als Chanel en Go Shawty, en dansen het Soulja Boy-achtige dansje van Shoulder Lean mee. Als een jongen uit het publiek gaat crowdsurfen, zegt GP: “Jij gaat skydiven, ey?” Close enough.
Om af te sluiten opent hij de moshpit en gaat er zelf in staan. Tegen een kans om de lokale ster tegen te komen in de pit zeggen de tieners geen nee: bijna het hele publiek duikt erin. Een mooie chaotische kroon op deze verrassende show.
Ik kwam drie tieten tegen in de moshpit
Als Hullabaloo-veteranen die er vanaf de eerste editie meerdere keren bij zijn geweest, weten Faberyayo, Willie Wartaal, Vjèze Fur en Bas Bron het publiek weer moeiteloos te bespelen. De Jeugd van Tegenwoordig knalt er meteen in met Gemist. Geen tijd om op te warmen. Producer Bas Bron mixt de nummers zoals gewoonlijk soepel aan elkaar, met wat creatieve uitspattingen die soms zelfs de andere drie verbazen. Bij Let's Get Spanish doet onze eigen GP uit G een stukje mee. Ze hebben er vandaag duidelijk lol in, het is alsof we kijken naar een jamsessie in hun eigen huiskamer. Grapjes vliegen over en weer, maar de aandacht voor het rappen verslapt niet. Vjèze Fur verklaart dat zij vandaag voor het zonnige weer hebben gezorgd: “We hebben met van die kanonnen de regen weggeschoten. Het is nu verplaatst, naar Friesland!" Daar kan het Groningse publiek wel om lachen.
De vier mannen zijn goed in vorm, rappen strak en met dictie. Waar de autotune voor sommige artiesten vandaag een noodzakelijk hulpmiddel is, is het bij De Jeugd als een instrument dat ze creatief gebruiken om te experimenteren. Wanneer Willie Wartaal het publiek wil betrekken met een: “Als wij zeggen Groningen, zeggen jullie …?” valt Vjèze Fur hem bij met: “... betaalbare woningen?”. Was het maar zo'n feest. Waar het wél feest is, is in de moshpit, die vooral tijdens Ik Kwam Haar Tegen In De Moshpit helemaal losgaat. Met Sterrenstof zetten ze de trend van vandaag door: een meezingend veld, om vervolgens af te sluiten met de elektronische chaos van De Formule. Een uitgeputte fan: “Dat was intens, ik ben wel drie tieten verloren in de moshpit".
Pas écht vuurwerk aan het einde
De afsluiter van Hullabaloo 2026 is een zeer gevestigde naam in de housewereld: dj Martin Garrix. De verwachtingen zijn hooggespannen, maar worden pas tegen het einde van de set waargemaakt. Martin Garrix heeft een breed scala aan hits op zijn naam, waarvan hij oudjes zoals In The Name Of Love er in hoog tempo doorheen jaagt. Zonder noemenswaardige spanningsopbouw en met vrij abrupte overgangen voelt het wat makkelijk. Later neemt hij de tijd om zijn nieuwere werk interessanter aan elkaar te mixen. Hier houdt hij de aandacht beter vast, en we worden dan ook beloond met vuurwerk aan het begin van bijna elk nieuw nummer. Garrix werkt samen met de groten der aarde, dus we horen vocals langskomen van onder anderen Madonna, Macklemore, Ed Sheeran en, zeer toepasselijk voor dit festival: Lewis Capaldi.
Al met al is de afsluiter tekenend voor deze festivaldag: vol meezingers, zonder rafelrandjes, maar zeker wel vermakelijk.