De Limburgse band PYRUS MALUS combineert de energieke sound van de late jaren 2000-metalcore met een opvallend theatrale en bijna religieuze beeldtaal. De band creëert een eigen universum genaamd ‘The Garden’: een paradijselijke, maar langzaam aftakelende wereld waarin bloemen, katholieke symboliek en zware breakdowns samenkomen. Met hun mix van nostalgische metalcore, moderne productie en filmische storytelling profileert PYRUS MALUS zich niet alleen als band, maar als een totaalconcept waarin muziek en visuele beleving hand in hand gaan.
‘HOLY GREY’ opent met een sterke, aanzwellende intro voordat het geweld losbarst. De invloeden uit de late jaren 2000 zijn duidelijk hoorbaar, al doen sommige passages ook denken aan het recentere werk van Architects. Zeker qua vocalen: de screams klinken minstens zo overtuigend als die van Sam Carter en dragen dezelfde emotionele lading met zich mee. Wat vooral opvalt, is de sterke afwisseling in zowel zang als tempo en intensiteit. Daarmee benadrukt PYRUS MALUS precies die tegenstelling tussen schoonheid en agressie die we ons ook herinneren van hun optreden in december: een keiharde metalsound vol breakdowns, terwijl er tegelijkertijd kleurrijke bloemen het publiek in werden gegooid. Deze dualiteit sijpelt ook door in de betekenis van het nummer: de beschermer van het paradijs begint langzaam te beseffen dat er iets verandert. Tussen de eeuwig bloeiende bloemen en de bijna sacrale rust begint ook iets duisters te groeien. Misschien is 'HOLY GREY' nog maar het begin van het verval in 'The Garden'?
Met 'HOLY GREY' heeft PYRUS MALUS een veelbelovende debuutsingle te pakken. En eerlijk: we hopen dat de mensen van Jera On Air meelezen, want een Limburgse band die met een eerste single al zo professioneel en overtuigend klinkt, verdient absoluut een plek op Nederlands mooiste metalcorefestival.