Here’s The Thing hard op weg naar waar het wil zijn
‘Proces van vallen en opstaan'
Na drie edities Here’s The Thing is het hoog tijd om na te praten met de Godfather van het Tilburgse festival: Daan Holthuis. Het festival heeft de afgelopen edities een flinke ontwikkeling doorgemaakt en staat nog altijd niet stil. We kijken terug op dit jaar, maar blikken ook vooruit naar wat de toekomst in petto heeft.
Vier dagen nadat de laatste opzwepende akkoorden van Lynks door de Main zongen, zit Daan Holthuis comfortabel in de kelder van 013. Onder het genot van een kop koffie verschuift het gesprek zich ook al snel naar de set van de Britse artiest. ‘Die laatste spot in de Main is altijd lastig’, begint Daan, ’maar ik denk wel dat een act als Lynks het uniek maakt. Het is de vreemde eend. Het is net wat anders, wat dansbaarder; echt een uitsmijter. Ik denk dat Lynks zich daar ook heel erg van bewust was. Maar daar ook veruit het beste van heeft gemaakt.’ Dat er aan het begin van die act maar zestig mensen in de zaal staan wijt Holthuis ook aan een geel-blauwe factor van buitenaf: de NS. Er reden immers geen treinen naar Den Bosch, waardoor bezoekers eerder naar huis gingen. ‘Dat een act als Lynks voor zo'n lege zaal heeft moeten staan. Als ik dan echt kritisch ben, daar baal ik van. Dat had ik niet zo gewild.’ Het grote doel voor volgend jaar is dan ook duidelijk: uitverkopen. Van de 1.400 beschikbare kaarten gingen er dit jaar namelijk maar zo’n duizend over de toonbank.
Chaos Corridor
De NS was dus niet de enige reden dat de Main tijdens de afsluitende act niet gevuld was. Holthuis: ‘We moeten nog steeds ons eigen plekje vinden, want er zijn gewoon heel veel goede festivals in Nederland.’ Het is een proces van vallen en opstaan: ‘Dit jaar was misschien niet waar we op hadden gehoopt qua cijfers, maar ik denk dat het qua sfeer en beleving wederom een schot in de roos was.’ Ook dit jaar heeft het festival weer verdere stappen gezet in de algehele sfeer. ‘We zijn sinds vorig jaar bezig met het idee dat het meer als een festival mag zijn. Bezoekers moeten kunnen dwalen en hoekjes kunnen ontdekken.’ Toonbeeld daarvan was dit jaar de Chaos Corridor, die de Terror Toilet van vorig jaar verving. Volgens Daan kunnen we daar komende jaren nog veel meer van verwachten: ‘Misschien doen we volgend jaar wel twee van dat soort plekjes, of zelfs een rooftopbar. We willen sowieso het pand weer omgooien, dat houdt het ook leuk.’
Marathon
Zoals ook vorig jaar zit die sfeer er zeker in de kleine zalen goed in. Een Friese bezoekster weet het die zaterdag treffend te omschrijven: ‘De kracht van het festival is de spreiding en kwaliteit van de kleinere acts.’ Dat is iets waar Holthuis zich volledig in kan vinden. Hij ziet het als een trap die een artiest kan beklimmen: ‘Neem bijvoorbeeld Marathon die hebben in de Next gestaan bij de eerste editie van Here’s The Thing, en nu staan ze op de Main Stage. Het is heel cool hoe Here’s The Thing een trap is die een act kan doorlopen. Hier in Tilburg, of in Nederland zelfs.’
Michael van Gerwen
Wat het absolute hoogtepunt was deze editie voor de festivalbaas? ‘De Michael van Gerwen-chant tijdens Getdown Services. Zo random en zo uit het niets,’ luidt het antwoord na een grote glimlach. Het vatte de chaos en de feestelijkheden mooi samen in de set. Het andere enorme lichtpunt van de dag was Grote Geelstaart. Het publiek in Tilburg was direct verkocht door het Zeeuwse vijftal. Letterlijk, want overal waar je die middag keek, zag je wel iemand in een shirtje van de band lopen. Ook Holthuis zag dat de band zich vroeg op de middag ontpopte tot een heuse publieksfavoriet: ‘Het is echt een megaband met super getalenteerde gasten die een unieke sound hebben voor een Nederlandse groep. Ik denk dat we daar nog veel van gaan horen. Wie weet waar ze over een paar edities kunnen staan tijdens Here’s The Thing.’
Een man mag dromen
‘Uiteindelijk moeten we gewoon laten zien dat we écht een tof festival hebben staan hier. Niet alleen voor Limburg, Brabant en Nijmegen, maar ook voor de Randstad.’ Het festival haalt namelijk de muziek van de Randstad naar Tilburg. ‘Het is niet voor niets dat het festival is ontstaan op de schouders van de rauwere steden in Europa, waar punk en indierock zijn opgekomen’, vertelt Daan, ‘De sound van Brighton, Londen en Hamburg brengen we elk jaar naar Tilburg.
Hoewel uitverkopen het eerste doel blijft, steekt Daan zijn dromen voor de toekomst niet onder stoelen of banken. Een extra dag, of misschien zelfs uitbreiden naar de stad behoren tot de mogelijkheden. ‘Het zou heel tof zijn om van Tilburg een heel weekend lang echt een Nederlandse hub te maken voor deze muziek. Het kan natuurlijk niet allebei in één keer, dus als ik moet kiezen, dan het liefste die extra dag, maar daar denk ik morgen waarschijnlijk alweer anders over.’
Here's The Thing op 3voor12/Tilburg
Here's The Thing heeft haar vorm gevonden
Drie keer scheepsrecht? Als we bezweet na afloop buiten bij 013 staan bij te komen kunnen we zeggen van wel. Want hadden we in het verleden nog wel eens commentaar op Here's The Thing dat je voor de leukste shows vooral níet naar de Main moest, dan is het nu over de hele breedte genomen een festival geworden waar bijna alle acts goed tot hun recht komen. Van de zweetdruppels die in V39 al vanaf het begin van het plafond druipen, tot aan de muzikale lappendekens in de Main; het losse jasje van Here's The Thing voorgaande jaren is langs de klerenmaker gegaan en zit nu een stuk beter.
Here's The Thing gedijt wederom het beste in de kleine zalen
Postpunk, indie en garage: genres die normaliter gebaat zijn bij zweterige hokken waarbij je de muzikanten rechtstreeks in de ogen kan aanstaren en het plafond de onderkant van je schoenen mag proeven. Dat zal ook Here's The Thing voor de tweede editie hebben gedacht, want met de uitbreiding naar de kelder van V39 aan de overkant is het gitaarcentrische festival niet alleen uitgebreid qua aantal locaties, ook met afwijkende acts als Lander & Adriaan en Pip Blom (we leggen nog wel uit waarom) reikt 013 verder dan voorheen. En dat er weer bijzonder veel moois viel te ontdekken, dat kunnen we niet ontkennen, maar helaas moeten we wederom constateren dat de vloek van de Main nog niet is verdwenen.
Gemengde gevoelens overheersen tijdens eerste editie Here's The Thing
Hoewel de indie-, garage- en postpunk-scene wel leeft in onze stad, moet de Tilburgse liefhebber hun dorst naar deze rauwe muziek vaak elders lessen. Menig gitaar liefhebbend hart zal dan ook sneller zijn gaan kloppen toen 013 in mei bekendmaakte een festival te gaan organiseren in deze hoek: Here’s The Thing. Met internationale namen als The Murder Capital en Porridge Radio, en opkomende Nederlandse bands als Dorpstraat 3 en Mood Bored op het affiche belooft het een mooie avond te worden.