Hemelbestormer en The Fifth Alliance sleuren Volt mee de duisternis in
Een avond vol loodzware riffs en kosmische sfeer
Vrijdagavond verandert Volt voor even in een broeierige cocon van loodzware riffs, duistere atmosferen en hypnotiserende klanken. De Nederlandse band The Fifth Alliance en het Belgische Hemelbestormer tonen daarbij ieder een andere kant van doom en post-metal: emotioneel en confronterend aan de ene kant, groots en meeslepend aan de andere.
De avond wordt geopend door het uit Breda afkomstige The Fifth Alliance. Wat ooit begon als een hardcoreband, groeide in de jaren daarna uit tot een intense en gelaagde mix van doom, post-metal en black metal. De band bouwde de afgelopen jaren een stevige reputatie op binnen de zwaardere undergroundscene. Sinds de komst van vocaliste Natalya Thelen, afkomstig uit Limburg, klinkt het geheel nog veelzijdiger: van verpletterende riffs en rauwe grunts tot ijzige atmosferen en breekbaar gefluister.
Vanavond wordt afgetrapt met ‘Your Abyss’, afkomstig van het album Death Poems uit 2015. De geluidsafstelling blijkt in eerste instantie nog niet helemaal optimaal; het klinkt wat rommelig en ook Natalya’s stem lijkt even te moeten landen. Gelukkig verandert dat snel wanneer de frontvrouw tijdens het eerste nummer het publiek in loopt, water over zichzelf heen giet en dreigend heen en weer beweegt. Meteen wordt duidelijk hoeveel intensiteit zij aan het optreden toevoegt.
De veelzijdigheid van de band valt vanavond sterk op. Zo begint ‘Phoenix’ als een typisch blackmetalnummer, om vervolgens stil te vallen en zich te ontpoppen tot een meeslepende post-metalsong met fraaie cleane zang. Ook krijgen we vanavond het nog niet uitgebrachte ‘Battle of Barnet’ te horen, dat volgende week samen met het nieuwe album verschijnt. Natalya zit daarbij eerst op de grond alsof ze in gebed verzonken is, om ons even later van dichtbij toe te schreeuwen als een donkere priesteres. Regelmatig zoekt ze de rand van het podium op, gooit opnieuw water over zichzelf heen en neemt vervolgens plaats op de grond. Haar charisma is groot en tilt de performance van de band zichtbaar naar een hoger niveau.
Na ‘Fool On The Hill’, de meest recente single, wordt afgesloten met ‘Black’, het sterkste nummer van de avond, waarin invloeden van Amenra duidelijk hoorbaar zijn. The Fifth Alliance laat vanavond een sound horen die even zwaar als meeslepend is en langzaam onder de huid kruipt.
Na deze intense openingsset is het tijd voor de Belgische post-doomformatie Hemelbestormer. De bandnaam past perfect bij de grootse, haast kosmische sound van het viertal. Sinds 2012 bouwt de band aan een unieke mix van instrumentale post-doom, sludge en atmosferische metal, waarin verpletterende riffs worden afgewisseld met ijle en meeslepende passages. Hun muziek voelt als een reis door het heelal: langs zwarte gaten, nevels en onbekende sterrenstelsels, balancerend tussen licht en duisternis. Passend daarbij verwijzen de songtitels op hun meest recente album The Radiant Veil naar de namen die de Etrusken gaven aan de planeten van ons zonnestelsel.
Tien minuten eerder dan gepland begint Hemelbestormer aan hun set. De zaal oogt op dat moment nog wat leeg; door de warmte binnen heeft een deel van het publiek buiten verkoeling gezocht. Gelukkig stroomt de zaal snel weer vol zodra de eerste tonen klinken. Openen doen ze met ‘Usil’, vernoemd naar de god van de zon en tevens de opener van het nieuwe album. Meteen worden we meegezogen in de muziek, terwijl riffs zich in verschillende lagen over het publiek heen bewegen. De visuals van golvende zeeën sluiten daar perfect op aan en versterken het hypnotiserende karakter van de muziek.
Vanavond put de band voornamelijk uit materiaal van The Radiant Veil. De muzikanten spelen bijzonder strak en tonen duidelijk hun ervaring. Vooral drummer Frederik Cosemans valt op als de motor achter het geluid. De kracht van Hemelbestormer zit in de manier waarop de band moeiteloos schakelt tussen loodzware, logge passages en juist kalme, bijna serene stukken. Het is muziek waarbij je automatisch je ogen sluit en jezelf laat meevoeren in een introspectieve trip.
Een van de hoogtepunten van de set is ‘Turms’, waarin dreigende riffs en donkere sferen langzaam plaatsmaken voor melodieuze passages. Juist die afwisseling, zowel binnen de nummers als tussen de songs onderling, zorgt ervoor dat de set geen moment inzakt. Ook de visuals blijven perfect aansluiten bij de muziek: afwisselend zien we beelden van zeeën en getijden, om daarna weer de kosmos in geslingerd te worden. Afsluiten doet de band met ‘Tiur’, goed voor bijna tien minuten aan intense en meeslepende klanken. Hemelbestormer zet vanavond een set neer die zowel overweldigend zwaar als hypnotiserend sfeervol klonk en ons volledig wist te overtuigen.
