Het is zomer en iedereen is op vakantie, naar festivals en verre kusten. Gelukkig hebben nog genoeg Haagse artiesten een zomerkadootje achter gelaten; veertien releases, waaronder drie EP's. In totaal 26 nummers om even voor te gaan zitten. En als artiesten werken, werken wij. Ook al betekent het dat we de laptop er even bij moeten pakken en de verkenning van de huidige Italopop even moeten pauzeren: 3V12DH is er immers altijd voor de artiesten en de liefhebbers, waar en wanneer dan ook.
Hermes Barzelini
Onkruid Vol 2
Onkruid vergaat niet, onkruid floreert: lees de hele update hier.
Luister Onkruid Vol 2 hier.
Kate Oram
Overdrive
Overdrive is alweer de tweede solo-EP die Kate Oram dit jaar uitbrengt. De zangeres van Haagse bands als COCO COCAINE en Chattermag wil van stilzitten niks weten en experimenteert er met deze EP lekker op los
Lees de hele update hier.
Luister Overdrive hier.
Unstable Rosie
Afterbloom
Daar is ie dan: de EP van Unstable Rosie! Aan de regelmaat waarmee de nummers kwamen, wist je dat 'ie eraan zat te komen. En natuurlijk waren er al hardnekkige geruchten. Maar dit is wel fijn om de zomer mee door te komen zeg. Tuurlijk, het is een EP en dus staan er, zoals vaak, eerder uitgebrachte nummers op als ‘Lurking’ en ‘Running’ (hun inzending voor de Haagse Zomerhit Competitie 2024). Maar, we krijgen zomaar twee nieuwe nummers: ‘Dive in’ en ‘Rain’. Als je van het werk van deze doorbraakband houdt, dan stellen de nieuwe nummers niet teleur; integendeel. Afterbloom legt de groei van een band vast. De groei van een jaar: indrukwekkend. Als je onbekend bent met het werk van de Rosies, dan is Afterbloom die EP die je de zomer door lekker op repeat door het huis laat gaan als je thuis komt en het koude drankje inschenkt met de ramen open: ‘Rain’ of geen regen.
Luister Afterbloom hier.
Ill Fittings
Onto The Next Part
Je hebt indiebands, en je hebt indiebands. Als je rockmuziek maakt en nog geen label hebt, kun je jezelf indie noemen. Maar om nou alles wat niet de gladste pop is, indie te noemen, dan doe je het genre toch echt tekort. Ill Fittings, die zijn nou echt indie. Het is geen droompop, sowieso geen pop. Het heeft niets te maken met heel shoegaze. Broer en zus, Yen en Tara, zijn echt heel erg lastig in een hokje te plaatsen. Het enige dat we tot nu toe altijd zeker weten, is dat het zogenaamde kleine nummers zijn die ze maken. Ook ‘Onto the next part’ is klein. Een regelmatig, ietwat rollend ritme met daaroverheen de hoge tonen die klinken als de hoge tonen van een steelgitaar maar dan uit een keyboard getoverd. Het klinkt tegelijk als pure electro à la Kraftwerk, terwijl net zo makkelijk een gevoel van bluegrass wordt opgeroepen, zonder dat je weet waar het ene begint en het andere eindigt. Dit is voor de fijnproevers. En daar zijn er veel van onder onze lezers. Of dat denken we dan toch graag.
Luister ‘Onto the next part’ hier.
Chicco
Oh Wat Een leven
Chicco staat in een lange traditie van Nederlandse muziek die trekzak combineert met wat Spaanse invloeden en dan regelmatige klapjes op een bpm die we ook al langer kennen: het Nederlandstalige zomergenre van zogenaamde volkszangers. Maar volks is niets meer. Als dit is wat je nu of op een later moment zoekt omdat je ‘Engelbewaarder’ teveel hebt gehoord, dan stelt Chicco niet teleur. Op de camping, de braderie, in de kroeg; Chicco doet zelfs met een cola het licht uit, want niemand zegt wat ie doen moet. En dat is maar goed ook.
Luister 'Oh Wat Een leven' hier.
Joe Last
Bound
Joe Last komt uit Heerhugowaard en is nu opgenomen in het warme nest van het Haagse Hip Hop Centrum. Zoals Mister C, praat ook Joe Last zich moed in met ‘Bound’: 'I’m bound to be great!' Imagineren noemt Louis van Gaal dat. Sterker, als Louis je coach is, dan zal 'ie Joe Last dit nummer het liefst even laten opvoeren in de kleedkamer voor de wedstijd. Hoewel gezond eten voor sporters belangrijk is, en 'no time to waste, not even for the food on my plate' even genegeerd moet worden door ‘onze jongens’. Maar heeft Joe Last een punt? Wij denken van wel. Joe doet hip-hop zonder in een hoekje van het genre vast te zitten Vooral de pianoriedel door het nummer, de achtergrondzang die over en door het nummer zweeft, gecombineerd met beats en keys die welhaast aan Portishead doen denken: ja, Joe Last zet hier iets origineels neer dat je echt wel thuis wilt draaien. Wellicht voor dat belangrijke sollicitatiegesprek, als je nog even in de spiegel kijkt?
Luister 'Bound' hier.
DURDEN
Stumped
Stumped… ja dat is even gevoel waar we mee achterbleven. Met DURDEN en unnerve (hun vrienden uit Sweet Lake City) weet je dat je een bak rapmetal, of alternative metal, over je heen gaat krijgen. Dus hadden we de volumeknop gelijk maar op vol gezet. Even nog telt de drum af met enkel bekken… een, twee, drie, vier... dit kan nog een blues worden…. gitaar met distortion komt er licht in voor de tweede en derde maat… en bij de vierde maat gaan we vol los: metal it is! Waar we bij Frontline die roffelende drum misten, neemt de drummer ons nu telkens bij de hand, of zet ons even neer op een gevaarlijk voelende plek. ‘Stumped’ gaat over afgestompt zijn, inhoudelijk schatplichtig aan ‘Low self opinion’ van Rollins Band. De traditie van Rollins Band en Suicidal Tendencies (voor Metallica bassist Trujillo kaapte) en Faith No More klinkt door. Maar nergens klinkt dit als een pastiche, als een nummer dat iets anders probeert te zijn. Dit zit in deze gasten. Dit klinkt alsof ze hun instrumenten hebben gepakt en dit er direct oprecht uitkwam. Met wat lichte postproductie. Goed en recht voor je raap. Houd deze band in de gaten voor het seizoen ’24-’25.
Luister ‘Stumped’ hier.
IVYVOX
DAMMIT
‘DAMMIT’ heet de nieuwe van IVYVOX. Nu ja, de nieuwe cover, want het is een bijna dertig jaar oud nummer van Blink-182. Dat IVYVOX schatplichtig is aan Blink-182 is bekend, dat ze fans zijn ook. Dat het nummer goed is, dat wisten we ook dus al. Maar is dit de stap die we hoopten voor IVYVOX? Heel eerlijk? 'I guess this is growing up', zingen ze in 'DAMMIT.' We zeggen: nee. We hoopten op een stap vooruit. Dit is op zijn best een stap op de plaats, wellicht een pass op de plaats. Er is plenty talent in de band. Dat laten al hun eigen nummers zien. En eerlijk gezegd, we vinden eigen nummers als ‘Home’ en ‘Trouble’ beter dan ‘DAMMIT’. Opgroeien als IVYVOX betekent dat jullie ons meer van die goede nummers geven. Dus waarom deze cover? Zeg ons dat dit een pas op de plaats was om straks drie plaatsen vooruit te springen? Na de zomer weer een nieuwe? Alsjeblieft?
Luister 'DAMMIT' hier of kijk de video hier.
Mister Mixi & Skinny Scotty
I Can Handle it
Serieus mensen, een nummer van 34 jaar oud komt nu pas op de streamers. Waarom besteden wij er dan nu toch aandacht aan? Is dat niet je boterham aan twee kanten smeren? Nu ja, na 34 jaar vinden we wel dat je relevantie moet hebben voor het nu: en dat hebben Mister Mixi en Skinny Scotty. De jaren tachtig vliegen ons aan alle kanten om de oren, maar deze vibe is nog niet opgepikt. Raar, want we zijn met MOJO FYRE al wel naar de jaren negentig gesprongen. Maar die hele rave cultuur, waar ook onze techno op gebouwd is, die had niet bestaan zonder deze korte brugperiode in de rap die is geÏnspireerd door Chicago House. Denk aan Pump up the Jam, het werk van de SHAHMEN en in Nederland aan de ondergewaardeerde Tony Scott. Dus alleen daarom is het gaaf om te weten dat Haagse Held Skinny Scotty (die Mister Mixi op de rolschaatsbaan in Scheveningen ontmoette) dit toen heeft gemaakt met een clip opgenomen in Hollywood! Dit staat echt nog steeds. Luister en raak geïnspireerd!
Luister 'I can handle it' hier.
Accepteer de 'social' cookies voor deze 'spotify'-embed.
cookie-instellingen aanpassen