Tussen beeld en geluid
[GRID] is een nieuwe galerie en uitgeverij op het snijvlak van beeldende kunst en muziek. Het initiatief komt van Lennard Kruithof, zelf actief in beide werelden. Voor hem is het onderscheid vooral praktisch. In de kern lopen beeld en geluid al lang door elkaar.
Lennard:“Ik hou heel erg van kunst en heel veel van muziek. Hoe mooi zou het zijn om die twee werelden te combineren?”
Kruithof was zanger en gitarist in bands als Spider Rico, Organisms en Burnout Boys en tegenwoordig in Alpha Rats. In die projecten staan ritme, herhaling en energie centraal. Diezelfde principes keren terug in zijn grafische en beeldende werk. Muziek en beeld zijn geen losse disciplines, maar verschillende uitkomsten van dezelfde manier van denken en maken.
Die gedachte is niet nieuw. Van Wassily Kandinsky tot Fluxus: kunstenaars zoeken al langer naar manieren om muziek zichtbaar te maken en beeld hoorbaar. Maar net zo goed gebeurt het buiten de kunstwereld. Platenhoezen, flyers, zines dingen die vaak net zo bepalend zijn als de muziek zelf.
Vandaag speelt dat zich overal tegelijk af. Online, in clubs, op labels. Muziek komt zelden alleen. Er zit altijd een beeld bij, een sfeer, een wereld. Bij [GRID] is die scheiding bewust losgelaten: beeld en geluid ontstaan hier vanuit dezelfde bron.
Twee werelden, één bron
Met Legowelt en 25 Summers laat [GRID] twee totaal verschillende manieren zien waarop die relatie werkt. Beide kunstenaars hebben bovendien een duidelijke Haagse achtergrond, iets wat voor de start van [GRID] bewust is gekozen.
Legowelt
Legowelt, het alias van Danny Wolfers bouwt al sinds de vroege jaren negentig aan een eigen universum binnen techno, electro en ambient. Zijn muziek klinkt warm en analoog, vaak licht korrelig, alsof het uit een vergeten archief komt. Er zit iets dromerigs en filmisch in, met een duidelijke liefde voor retro sciencefiction, oude machines en fictieve werelden die net buiten bereik blijven.
Opvallend is dat die werelden niet alleen hoorbaar zijn, maar ook zichtbaar worden. Waar hij zich lange tijd volledig op muziek richtte, begon hij ruim tien jaar geleden steeds meer zelf zijn visuele werk te ontwikkelen. Dat begon uit onvrede over hoezen die labels voor hem maakten. “Eerst met kleurpotloden, toen met viltstiften, vervolgens met fineliner en waterverf van de HEMA en uiteindelijk naar de Artifac voor professioneel materiaal.”
Wat eerst alleen in zijn hoofd bestond, vond zijn weg naar papier. Met tekeningen en aquarellen bouwt hij scènes op die dezelfde logica volgen als zijn tracks: intuïtief, vanuit één idee dat zich langzaam uitbreidt. Neonkleuren, gezichtsloze figuren en hybride landschappen domineren zijn beeldtaal. Oude auto’s, synthesizers en sciencefictionachtige elementen duiken op in omgevingen waar ze eigenlijk niet thuishoren, maar toch vanzelfsprekend aanvoelen.
Voor Wolfers is het medium ondergeschikt. Of het nu een track is of een schilderij, het gaat om dezelfde ervaring: een wereld waar je in kunt stappen zonder dat alles meteen verklaard hoeft te worden.
Als je de track hoort, zie je dat beeld eigenlijk al. Van links naar rechts:
- Come and See Your Misery hoort bij Hackers Fieldtrip
- Come for the Universe Stay for the Clowns hoort bij Mercedes in a Struggling Small Town
- Nobody Wants to Larp with Me hoort bij A Lonely Larper on LARPAnet
- Lake Distrax hoort bij Synths Below Sealevel
- Lamas in Absurdopolis hoort bij Technolife Supernature
25 Summers
25 Summers, eerder bekend als Godspill, komt ook uit die Haagse scene, maar vanuit een andere hoek. Als Mehdi Rouchiche was hij bassist van de psychedelische garageband Orange Sunshine, bekend om zijn rauwe, analoge sound en internationale tours. Die achtergrond in een fysieke, luidruchtige bandcontext werkt nog altijd door in zijn praktijk.
Via de punkscene begon hij met het maken van merch en hoezen, waarna hij zich verder ontwikkelde in de visuele kant van de muziekscene. Hij maakte jarenlang artwork voor labels, events en releases en hielp zo de beeldtaal rond elektronische muziek vorm te geven. Zijn werk beweegt tussen rauwe, directe beelden en meer gelaagde composities, waarin collage, typografie en fragmentatie een grote rol spelen.
Hij speelt bewust met verwachtingen bijvoorbeeld door een metal-achtige cover te maken voor een techno-release. Tijdens het werken is muziek altijd aanwezig, al staat die niet altijd direct in relatie tot het beeld. Zijn muzikale praktijk sluit daar op aan: geen vast genre, maar een constante stroom van invloeden, van industrieel naar ambient, van hard naar zacht.
“Ja, en dat zegt eigenlijk meer dan losse tracks. Dat is gewoon wat ik draai. Dat is de context.” Te beluisteren via https://www.mixcloud.com/Godspill/
Rouchiche werkt steeds vrijer. Hij is gestopt met opdrachten aannemen en maakt autonomer, abstracter en vluchtiger werk. Soms moet alles “in brand” om iets nieuws te laten ontstaan. Zelf noemt hij zijn stijl relativerend “gemompel” of zelfs “gezeik”, maar juist die directheid en energie maken het werk krachtig. Net als bij Wolfers doet het label er uiteindelijk weinig toe: het gaat om de drang om te blijven maken, ongeacht het medium.
Opening
De tentoonstelling op de Looijerstraat 2 in Den Haag opent op 7 mei, met gelimiteerde print-edities. Naast werk van beide kunstenaars zijn er prints verkrijgbaar en wordt ook Legowelts animatiefilm Ambient Trip Commander vertoond.
[GRID] positioneert zich daarmee niet alleen als galerie, maar als plek waar disciplines vanzelf in elkaar overlopen en waar nieuwe vormen kunnen ontstaan. Meer weten? Klik hier.
Als onderdeel van de Popup shows tijdens Sniester Festival spelen er live bands in de galerie: Fine China Superbone, Alpha Rats, Florida Apartment. Meer Sniester Popup informatie vind je hier
