Zaterdagavond speelde de Groningse indierockband The Vices voor het eerst een headlineshow in Vera. Het was een show met mooi licht, sterke meezingers, maar ook van chaos: zowel bij de drummer als bij de bassist ging er iets mis. Ze herpakten zich goed in de zaal vol trouwe supporters uit hun eigen stadje.
De zaal staat al behoorlijk vol als het voorprogramma begint, maar rechtsvoor is er nog genoeg ruimte – de plek waar je alleen wil staan als je echt goeie oordoppen hebt. Hier en daar hebben mensen een shirt van Vicefest of The Vices aan, maar de meeste mensen zijn ‘gewoon’ hip gekleed.
Het voorprogramma wordt verzorgd door Donkey Kid, een Duitse indie-artiest die zijn inspiratie haalt uit Tame Impala en Talking Heads, maar samen met zijn driekoppige band vooral ook klinkt als een iets meer poppy variant van The Cure. Het hoogtepunt was de laatste track die ze speelden, en tevens de enige Duitstalige: Nicht Zurück.
Na een danspauze op een uiterst toepasselijke selectie muziek – The Black Keys, The Strokes, The Killers – komen The Vices op. Ze openen de set op dramatische wijze, door de intro van Strange Again – tevens de opener van de nieuwe plaat – uit te rekken terwijl lichtflitsen gesynchroniseerd meedoen op het ritme van de gitaar. Wanneer Floris zijn zang inzet barst het publiek meteen in enthousiast gezang uit. Helemaal gek gaan gebeurt nog niet, maar dat komt nog wel. Het is immers nog maar de eerste song van de avond.
Tijdens de rest van de set wordt er nog twee keer van basgitaar gewisseld, en de bass drum van Mathijs gaat ook nog eens kapot, maar The Vices spelen vol goede moed door. Deze tour is bedoeld om de release van het nieuwe album Unknown Affairs te vieren, maar er worden ook gouwe ouwe nummers gespeeld, zoals In and Out en Boy. Er wordt veel gewisseld tussen hardere en meer ingetogen songs. Daar heeft het publiek wat moeite mee, maar desondanks bespeelt de band haar als een marionette. Of iedereen even ‘whoo’ en ‘hatsa!’ wil roepen? Tuurlijk. En moshen? Doen we ook, omdat Floris het zo lief vraagt. Deze show is immers een thuiswedstrijd, en de zaal staat vol met trouwe supporters.
De show van The Vices in Vera was de laatste van hun Nederlandse clubtour. Hierna gaan ze in het buitenland nog even door. En niet getreurd: volgende week worden er nieuwe data bekendgemaakt, zei Floris zaterdagavond. En binnenkort ook nieuwe muziek! De avond werd afgesloten met een toost, en een ronde bedankjes aan familieleden en crew. ‘Dit is een jongensdroom.’ Dat lijkt wel te gelden voor elke avond van The Vices, maar dat is ze gegund.
Videoclips in Groningen in tijden van TikTok
In Groningen zijn er in de loop der jaren veel ontzettend goede videoclips gemaakt. En nog steeds worden we regelmatig blij verrast met mooie kunstwerkjes. Maar wat is het bereik van clips tegenwoordig? We gingen op zoek naar duiding en spraken met drie videoclipmakers uit Groningen die het klappen van de zweep goed hebben leren kennen door de jaren heen. De passie voor het videoclips maken blijkt bij de makers nooit te zijn verdwenen. En ook al kun je als professional er niet direct een te groot prijskaartje aan hangen, een geslaagde video blijkt uiteindelijk nog steeds heel erg waardevol te zijn.
Blanks geeft een kleurrijke show in thuisstad Groningen
Blanks kickt vanavond zijn Nederlandse toer af met een uitverkocht optreden in de kleine zaal van de Oosterpoort. Nog voor supportact Jet van der Steen moet beginnen is de zaal al afgeladen vol. Veel jonge jongens en meiden wachten geduldig, maar uitgelaten op hun Groningse muzikale held. Er hangt een serene, vrolijke sfeer. Van de popmuzikant, die bekendheid verwierf met zijn slimme gebruik van social media, verschenen vorig jaar vier singles. Begin dit jaar kwam daar het populaire 'Breathe In Breathe Out' bij. Vanavond komen alle hits voorbij in een wervelende set waarin Blanks de nieuwsgierige fans zelfverzekerd en dansend beloont voor hun loyaliteit. Liedjes als 'Higher', 'Better Now', en 'What You Do To Me' wisselen elkaar in hoog tempo af in een kleurrijke show. Blanks is helemaal in shape en klaar voor zijn Nederlandse toer!
Inge van Calkar’s nieuwe album PLAY is ode aan het leven na corona
Met 24 minuten is PLAY van Inge van Calkar wel heel kort voor een album. Het voelt dan ook meer als een uitgetrokken EP aan dan een volledig album. Misschien komt dat doordat de nummers vrijwel allemaal opzwepende pop zijn, of in ieder geval stuk voor stuk een vorm hiervan aannemen. Een makkelijk rekensommetje later blijken de nummers op papier zeker schuldig aan de bekende formule. Ze klokken zo rond de drie minuten, zijn strak geproduceerd en houden het tempo redelijk hoog. Op het eerste oog lijkt PLAY dan ook net iets te makkelijk en schaamteloos om ermee weg te komen. Toch heeft Inge van Calkar net als ons de afgelopen jaren ook opgesloten gezeten in haar woonkamer tijdens de periode-die-niet-genoemd-zal-worden. Misschien is wel het tijd voor een schaamteloos popalbum. Misschien is het wel tijd om zonder pardon naar buiten te dansen. PLAY is in ieder geval lichte entertainment en doet recht aan haar eigen titel.