Geen Cultuurnacht, maar wel Dordtse krautrock van Rheintraum

En hoe klonk dat dan?

Deze jazzcafé-associatie gaat zeker niet verloren tijdens het optreden van Rheintraum. Beide leden hebben een achtergrond als jazz- en funkmuzikant, invloeden die ook zeker terug zijn te herkennen in hun vertaling van het krautrock-genre. Rheintraum bracht afgelopen april hun debuutalbum uit met gelijknamige titel. De twee funkmuzikanten delen hun liefde voor proto-techno uit de jaren ‘70 en experimentele Duitse undergroundrock, en hebben deze muzikale liefdesbaby vertaald in de 13 instrumentale tracks.

De tracks zijn repetitief, ritmisch en gelaagd. Analoog ontmoet hier digitaal, drummer Phil Martin zit goed verstopt achter hihats, MacBooks en een gong. Ze maken gebruik van samples, loopstations en live muziek: niet eenvoudig. Daarentegen krijgt de luisteraar weinig poespas en een uitvoering die strak en stevig klinkt. Het doet denken aan Jaga Jazzist meets Kraftwerk. Ze hebben zich laten inspireren door bands als NEU!, Harmonia, Can en Cluster.

Zeker ook door de sferische setting in Bibelot is het lastig om niet weg te dromen bij de bijna meditatieve cadans. De goedgekozen graphics die op de achtergrond worden afgespeeld helpen daar zeker ook bij. En hoewel live-electronica al snel vraagt om dansen (of toch om voorzichtig heupwiegend, knikkend meebewegen), was de setting niet misplaatst. De muziek leent zich ervoor om, achterovergeleund, aandachtig naar te luisteren.

De mannen van Rheintraum geven een muzikaal stevige aftrap. Wel jammer is hun bescheidenheid over hun debuutoptreden als duo (hier werd niet over gerept) en over hun pas verschenen album ‘Rheintraum’ (hier werd eveneens niet over gerept).