Froukje in Maastricht: alleen op het podium, maar nooit écht alleen
Een kwetsbare en persoonlijke show vol herkenning
Froukje betreedt het tijdelijke buitenpodium van de Muziekgieterij in Maastricht. Terwijl heel Limburg nog bijkomt van een oververhit weekend, neemt de 24-jarige artieste ons mee door haar hits, nieuw materiaal en oudere nummers, maar dit keer in een compleet andere vorm. Een solo-tour waarin de focus niet ligt op grootse productie, maar juist op intimiteit, verhalen en de kracht van muziek zonder al te veel poespas.
De avond wordt geopend door Morpheus. De zanger brengt een melancholische sound die een mooie basis legt voor de rest van de avond. Zijn muziek past ook goed bij zijn uitstraling. Volledig in het zwart gekleed heeft hij iets bijna vampierachtigs, wat dan weer mooi aansluit bij zijn artiestennaam. Met zijn rustige, donkere nummers weet hij het publiek langzaam klaar te maken voor de hoofdact van de avond.
Froukje is inmiddels een vaste naam binnen de Nederlandse muziekscene. Van samenwerkingen zoals ‘Ik Haat Hem Voor Jou’ met S10 tot nummers als ‘Ik Wil Dansen’ die we vooral kennen met een volledige band, kennen we haar vaak in een iets grotere setting. Vanavond kiest ze echter voor een andere route: alleen op het podium.
Dat benadrukt ze zelf ook aan het begin van de show. “Ik had twee doelen voor deze show, ik wil het alleen doen en ik wil het simpel houden. Eén van die twee is niet gelukt, maar dat zullen jullie nog wel zien.” En gelijk krijgt ze. Op het podium liggen rails en waar de show begint met, zoals ze het zelf noemt, “de vrouw en haar gitaar”, rolt er later een keyboard het podium op. Daarna volgt een hele stellage met drumcomputer, synthesizers en piano. De hele mikmak.
Die drumcomputer wordt vervolgens ook uitgebreid uitgelegd aan het publiek. Niet alleen hoe het werkt, maar ook waarom het onderdeel is van haar muziek. Dat past perfect bij de manier waarop Froukje deze avond heeft opgebouwd. Tussen de nummers door neemt ze het publiek mee in haar schrijfproces, gedachten en emoties. Met behulp van een soort dagboek springt ze heen en weer tussen recente momenten, zoals de week voor de tour begon, en de periode rond 2021 toen haar eerste EP Licht en Donker uitkwam.
Juist die persoonlijke verhalen sluiten goed aan op de muziek. Natuurlijk komen recent uitgebrachte nummers voorbij zoals ‘Jaar Na Jaar’ en ‘Iedereen Gaat Vreemd’, maar ook oudere nummers als ‘Licht En Donker’ en ‘Onbezonnen’ krijgen een nieuw jasje. Daarnaast krijgen we alvast een voorproefje van nieuw materiaal dat op haar album Kijk Je Naar Mij? verschijnt.
Door de intieme setting komen bepaalde emoties nog duidelijker naar voren. De nummers krijgen meer ruimte om te ademen en vooral de teksten komen harder binnen. Toch zit daar ook meteen een klein spanningspunt. Juist omdat we de afgelopen jaren steeds meer de energieke kant van Froukje hebben gezien, voelt deze versie soms even wennen. Sommige nummers lijken misschien nog net iets beter tot hun recht te komen met een volledige band. Maar uiteindelijk blijkt dat juist die kwetsbaarheid de kracht van de avond is.
Ook het publiek lijkt daar volledig in mee te gaan. Bij de eerste nummers hoor je mensen voorzichtig, bijna een beetje bezwaard, meezingen. Tot Froukje dit zelf benoemt: “Jullie mogen best wat harder meezingen hoor.” En dat gebeurt dan ook.
De sfeer verandert langzaam van voorzichtig luisteren naar samen beleven. Tijdens ‘Onbesproken’, het laatste nummer van de set, laat Froukje het publiek meezingen. Zij zingt voor, wij doen na. Dat neemt ze op en zo ontstaat er samen met de hele Muziekgieterij een soort Jacob Collier-achtige harmonie die ze vervolgens als basis gebruikt voor het nummer.
Ook komt er een fan het podium op. Voor ze begint met ‘Ik Haat Hem Voor Jou’ vraagt Froukje of er mensen in het publiek zitten die hun ex haten. Verrassend veel handen gaan omhoog. Eén gelukkige bezoeker mag samen met haar het podium op en wordt via de rails op een pianokruk de bühne opgerold.
Samen met haar podiumgast en het publiek zingt Froukje het nummer volledig mee. Het zorgt niet alleen voor een mooi moment van verbinding, maar ook voor herkenning. Voor sommige bezoekers misschien juist omdat ze zich in die teksten herkennen.
Uiteindelijk bewijst Froukje opnieuw dat ze verschillende vormen van muziek beheerst. Ook zonder band blijft haar muziek overeind, misschien juist omdat de focus volledig komt te liggen op de verhalen achter de nummers.
