Met haar nieuwe album Trash Classic op zak is het aan de Amerikaanse psychpunkers van Frankie and the Witch Fingers om de Kleine Zaal van de Effenaar om te toveren tot dansbaar fuzzpaleis. Zodra de eerste synths van ‘Channel Rot’ je oren binnenkruipen en je hersenen beginnen te prikken, smelt de band het nummer om naar ‘T.V Baby’ en brengt het vijftal je onder hypnose waar dansen je enige vorm van bestaan is.
Frankie and The Witch Fingers is als een adrenalineshot vol psychedelica: gecontroleerde chaos, luid en trance-achtig. Het is muziek dat vooral gevoeld moet worden, niet alleen gehoord. Die gecontroleerde chaos zie je ook terug op het podium waar frontman Dylan Sizemore met gitaar op borsthoogte springend staat te snakken naar de microfoon.
De Amerikanen putten uit onder meer psych, punk, garage en krautrock, waar het de repetitieve ritmes van kraut combineert met de energie van punk en de golvende geluiden van psychrock. Zoals Sizemore al zegt: zijn ze extra ‘tight’ en helemaal naar Nederland gevlogen voor deze show. Hoe strak de band daadwerkelijk is, hoor je meteen als ze abrupte tempowisselingen uitvoeren alsof een onzichtbare dirigent hun door de muziek leidt.
Hoewel de show niet uitverkocht is, bruist de Effenaar. Haast alle zintuigen worden geprikkeld: draaiende lichten kleuren elke track, gitaarversterkers en luidsprekers stoten een constante stroom van fuzz uit en de zweetlucht ontsnapt het moshend en dansend publiek niet. Als dan ook nog eens met ‘Trash Classic’ bandlid Jon Modaff helemaal los gaat op synthesizers, is het feest compleet. Frankie and The Witch Fingers bewijzen dat een overtuigende liveset voor hen absolute prioriteit is, en dat elke seconde van hun optreden de aandacht waard is.
