'Ego Death' van Cold Grip

Een EP die ramt en raakt

Zoë Huck

4 mei 2025

Met 'Ego Death' brengt Cold Grip zijn meest eerlijke en intense EP tot nu toe uit. De band komt voort uit de lokale Weertse underground en brengt een compromisloze mix van brute riffs, loodzware breakdowns en teksten die balanceren tussen rauwe emotie en innerlijke strijd. Angst, verlies en existentiële reflectie vormen de rode draad in hun werk. In 2023 verscheen 'Birth of the Black Lotus'. Hoewel dit album indruk maakte met zijn onversneden agressie, klinkt het bij vlagen nog zoekend en vooral snoeihard. De potentie is overduidelijk aanwezig en met 'Ego Death' heeft Cold Grip zijn geluid nog verder aangescherpt.

De EP bevat vijf tracks die ons meezuigen in een rauwe, energieke en eerlijke zoektocht die zonder omwegen recht uit de diepste hoeken van de ziel komt. De song ‘Burning Pressure’ start sterk met een rauwe schreeuw “Can’t find where I belong” en de strakke sound van de gitaar en drums valt op. Dit nummer roept meteen een bepaald gevoel op: een stukje boosheid en verdriet. Het is een song die gaat over het loslaten van het verleden en het blijven vooruitkijken.

Het is een zeer emotionele EP die gaat over bepaalde gevoelens die een effect kunnen hebben op je leven en mentale staat. Bij het volgende nummer ‘Bloodbound’ komen deze gevoelens hard binnen: je hoort een portie agressie, maar in de lyrics is een zekere droefheid verwerkt. Het nummer gaat er dan ook over hoe de angst de overhand kan krijgen bij het verlies van een dierbare, maar ook over de angst om jezelf kwijt te kunnen raken. Het is een rauw, confronterend en oprecht nummer.

Accepteer de 'social' cookies voor deze 'youtube'-embed.

cookie-instellingen aanpassen

Als afsluiter van de EP hakt ‘Saudade’ (met een gastbijdrage van Peasant) erin als een emotionele mokerslag. Het nummer opent rauw en eerlijk met de zin “Can't find my way back home / The connection lost and gone”. Daarmee zet de band direct de toon. Dit is geen rechttoe-rechtaan track, maar een song die binnenkomt en onder je huid kruipt. De gastbijdrage van Peasant versterkt het gevoel van verlorenheid, terwijl het nummer zich opbouwt tot een intense uitbarsting van pure hardcore en frustratie. Je voelt dat dit nummer meer te betekenen heeft dan alleen agressie. Saudade betekent dan ook verlangen naar iets dat je lief is. Op zoek zijn naar een stuk verbondenheid en tegelijkertijd beseffen dat je je eigen familie kan opbouwen, waar je ook maar bent. De woorden “Homeward bound” komen steeds terug in het nummer: het stukje thuis dat misschien geen thuis meer is, maar iets dat je nooit uit het hart zal verliezen en waarmee je altijd verbonden blijft. Dit noemen we een waardige afsluiter van een EP, een plaat die nog lang blijft hangen en je aan het denken zet.

Met Ego Death zet Cold Grip een stevige stap vooruit: de EP is intens, oprecht en compromisloos en hiermee bewijst de band dat hardcore ook een ziel kan hebben. Wij zijn natuurlijk razend benieuwd hoe dit live zal klinken op 17 mei in Outpoet Heerlen. Tickets vind je hier. De EP kun je hier luisteren.

Meer:

Coldgrip

'Ego Death' van Cold Grip

End of Summer HC Fest 2024

Dressed Like Boys: urgent, onmisbaar, onvergetelijk

‘Niemand’ van Brohlin