Echo: een muzikale speeltuin, ‘handled with care’
Een avond met de oprichters van de nieuwe luisterbar in het Groot Handelsgebouw
Op een wisselvallige donderdag komen we aan in het Groot Handelsgebouw. Daar bruist iets: Echo. In de nieuwe vinyl-only luisterbar is het nog net niet vechten om een plek, een verrassend contrast met de uitgestorven straten. De klanken van het geluidssysteem lokken mensen naar binnen, of anders wel het geroezemoes van de gesprekken. Ook wij laten ons meevoeren en brengen de avond door met de oprichters van Echo: Khalil Ryahi, Paul Cournet en Jeff Hoogendijk.
Vanavond staat resident dj Klapsalon achter de booth, maar de kratten met platen staan richting de gasten. Het concept is: kies een plaat uit, vraag hem aan en, als hij bevalt, reken hem gelijk af. De muziek gaat daardoor alle kanten op: van jazz naar jungle, van Arabische muziek naar oude Franse hiphop, en weer terug naar jazz. Het publiek kijkt niet raar op van het geslinger tussen de genres. Meeknikkende hoofden en lachjes richting de dj onthullen de waardering.
Rookpauze
We spreken de mannen net buiten de ingang. Het is duidelijk dat ze elkaar goed kennen door de gemakkelijke omgang tussen hen en de manier waarop ze elkaars antwoorden afmaken en aanvullen. De vragen in ons gesprek zijn bijna overbodig: het lijkt alsof we zomaar wat staan te kletsen tijdens een rookpauze.
Zo vertellen ze waarom ze Echo wilden openen: nu ze geen twintig meer zijn, wordt een avondje uit door de verantwoordelijkheden van het dagelijks leven steeds zeldzamer. Juist daarom moet zo’n avond het wel waard zijn: met een lekkere wijn, goede muziek of simpelweg een mooie plek. Met Echo hebben ze niet gedacht vanuit waar een gast behoefte aan heeft, maar vanuit wat voor hen een plek zou zijn waar ze zelf keer op keer naar terug zouden willen komen. ‘En meer mensen voelen zich zo, blijkt,’ zegt Jeff met een wenk naar de volle tafels binnen, ‘want elke avond dat we open zijn geweest, was het bomvol.’ De programmering varieert tussen luistersessies, dj’s en af en toe zelfs een liveact – alle genres, en alles op vinyl.
Japans en Rotterdams
Paul, de architect en interieurdesigner van de drie, vertelt over de visie achter de inrichting. ‘Een belangrijke inspiratie is de Japanse jazz kissa, maar net zo belangrijk is de invloed van Rotterdam.’ Het interieur is licht en minimalistisch met houten meubels en platen die elke muur versieren. Af en toe is er een glimp van huiselijkheid, bijvoorbeeld door de polaroids boven het koffiezetapparaat of de grote leren bank pal voor de bar.
De drie benoemen keer op keer het belang van organische samenwerking. Dat zie je terug in het geluidssysteem, dat speciaal voor deze ruimte is ontworpen door Form Follows Frequency, en de meubels van Rotterdammer Simon Fitskie. Ook de spiegel en lamp zijn van Rotterdamse hand, ontworpen door Sabine Marcelis. Zelfs de groenten komen elke week van de Oogstmarkt.
‘Handled with care’
Ook het centrale meubel in Echo is een voorbeeld van een geslaagde samenwerking. De gecombineerde bar en booth is gemaakt door een Barendrechts bedrijf wat specialiseert in het transport van kunst. Normaal dienen de houten constructies om kunst veilig van A naar B te brengen – vandaar het motto ‘handled with care’. Maar wat als er dit keer niets ín de constructie hoeft en de constructie zelf het middelpunt wordt? Het resultaat is een uniek meubelstuk met een knipoog naar de Rotterdamse havens.
En waarom zijn de bar en booth niet van elkaar gescheiden, maar delen ze één meubel? ‘Wat is uiteindelijk de leukste en drukste plek bij elk huisfeestje?’ vraagt Khalil. ‘Juist, de keuken. Door het zo te combineren willen we de huiselijkheid benadrukken.’ Ook daarom is de bar een stuk lager dan de meeste, zodat het bijna als een keukeneiland voelt en minder als een barrière tussen gast en barpersoneel.
Een huiskamer voor iedereen
Herhaaldelijk wordt benadrukt dat muziek bij Echo het belangrijkste is: al het andere is secundair. Iedereen is welkom, als ze maar van muziek houden. Daar hebben ze ook op gelet bij het samenstellen van de menukaart. Voor de liefhebbers staat er natuurwijn of een speciality cocktail op de kaart, maar er zijn ook betaalbare opties zoals huiswijn en pils, en een lijst aan non-alcoholische dranken die ongeveer twee keer zo lang is als bij een gemiddelde zaak. Het resultaat is dan ook dat dit een populaire plek is voor zowel de internationale advocaten in het gebouw als de bouwvakkers verderop, vertellen ze tevreden.
En nu?
Waar gaat Echo vanaf hier naartoe? Een lach speelt op de lippen van de mannen en er verschijnt een twinkel in hun ogen. Het lijkt alsof er te veel ideeën zijn om te noemen en aan enthousiasme is in ieder geval geen gebrek. ‘Echo Kids, waar we kinderen over muziek leren!’, oppert de een. ‘Misschien meer doen met ons eigen platenlabel?’ zegt een ander. Echo staat duidelijk nog in de kinderschoenen en het voelt alsof Khalil, Paul en Jeff net zo benieuwd zijn als wij naar wat de toekomst gaat brengen. ‘Echo is een extensie van al onze passies, en wat wij willen is alleen maar dat onze intentie echoot door onze gasten, door de stad.’
