De Friese Lente is begonnen met Momsname, Anna Spark en Kloffie
Girls to the front bij She’s Electric in Iduna
Tijdens Friese Lente (9 t/m 19 april) staat door heel Friesland de Friese popcultuur centraal en 9 april is de openingsavond in Iduna. Onder de noemer "She’s Electric" laten Momsname, Anna Spark en Kloffie zien wat ze waard zijn.
We beginnen de avond rustig met Kloffie, een singer-songwriter uit Leeuwarden. De zaal is halfvol als ze aan haar eerste nummer begint met klein liedje op akoestisch gitaar. In de verte horen we vogeltjes als backing track. Het publiek is onder de indruk en het is opvallend stil. Iedereen luistert zeer aandachtig en er klinkt een enthousiast applaus als Kloffie haar eerste nummer eindigt.
We vloeien de hele set van het ene liedje naar het andere liedje. Kloffie houdt het klein en intiem, en weet een mooie en intense sfeer neer te zetten. Het wat rafelig gitaarspel aangevuld met haar heldere en warme stem zorgt voor een bijzondere combinatie. Het publiek is er door gegrepen. Hoe intrigerend kunnen een paar akkoorden zijn.
Halverwege de set komt toch ook het speelse van Kloffie boven. Ze vraagt het publiek om drie woorden om ter plekke de tekst van het volgende nummer te maken. Het publiek komt met de woorden kip, sandwich en tomatoes. Wat volgt is een volledig instrumentaal nummer dat ze afsluit met drie woorden: kip, sandwich en tomatoes. De participatie is nog niet afgelopen, want tijdens het volgende nummer moet het publiek meefluiten in het refrein. Dat gebeurt dan ook luidkeels. Maar iedereen fluit zijn eigen deuntje en er ontstaat een komische kakofonie van geluiden. Als het liedje afgelopen is, houdt het fluiten aan en is het publiek de artiest geworden. Kloffie sluit af met een liedje zonder gitaar, maar met een dansbare backing track. “Dan kan ik lekker dansen”. Ze is niet de enige, want het publiek gaat heerlijk met haar mee.
Na Klofffie het de beurt aan Anna Spark, een 6-mans formatie met Friese roots, dus absoluut geschikt voor de Friese Lente. Ze beginnen spontaan te spelen zonder aankondiging, waardoor het eerste nummer een beetje als een soundcheck voelt. Na het nummer heeft de band de aandacht van het publiek, wat vooral buiten even een frisse neus heeft gehaald. Na een welkomstwoord van Anna komt in het tweede nummer de echte kracht van de band naar voren.
Een Friestalig nummer met bijna fado-achtige sferen. Een mooie, slepende track, waarin het publiek helemaal opgaat. De toon is gezet en er is verwondering te merken in het publiek, die onder de indruk zijn van Anna. Er komt nog een Friestalig nummer, een vertaling ‘Niet bang zijn’ van S10 en Wende, wederom in dezelfde betoverende, slepende sfeer.
Hierna neemt de band andere muzikale afslag. Het volgende nummer heeft namelijk aanzienlijk meer pit en tempo, en bevat zowaar een gitaarsolo. Het laatste Friestalige nummer in de set is “Opsokkebolje”. Een licht uptempo nummer waar het publiek zeer positief op reageert. Het dansbare nummer laat menig voetje bewegen. Het laatste nummer in de set begint klein en intiem, maar de band bouwt de song vervolgens op tot grote proporties, met enorme uithalen en stevig gitaarwerk. Een sterke afsluiter van een sowieso al goed optreden, wat door het publiek met applaus beloond wordt.
Na een kleine pauze is het de beurt aan Momsname. Een vierkoppige band uit Leeuwarden die haar indierock verweeft met verschillende andere muzikale invloeden. De zaal is inmiddels weer lekker gevuld en de band begint aan hun eerste nummer, waarin ze meteen hun eigen stijl en geluid goed tentoonspreiden. Invloeden uit de ninties rock, maar ook invloeden van bands als The Smiths komen voorbij. De lange uithalen van leadvocaliste Esmee Thiescheffer klinken fantastisch en zwepen het publiek op. Er ontstaat zelfs een kleine moshpit tijdens het tweede nummer. De band heeft goed gekeken naar de opbouw van de set en komt na een aantal stevige, uptempo nummers tot rust met een langzaam nummer. In de aankondiging laat Esmee mooi contrast zien. Ietwat stil en ingetogen kondigt ze de nummers aan om vervolgens vol overgave de nummers groots en expressief te zingen.
Hierna zet de zangeres haar gitaar aan de kant en trekt het publiek mee in een klein en intens nummer waar de fantastische stem van Esmee prachtig tot z’n recht komt. De afsluiter is een perfecte weerspiegeling van de band: een mooie balans tussen melancholie en vrolijkheid, verpakt in uptempo rock-songs. Een combinatie die wonderbaarlijk goed werkt en waar het publiek vanavond goed los op gaat.
De tweede editie van She’s Electric is een geslaagde avond die de hoge kwaliteit van de huidige lichting opkomende Friese acts wederom onderstreept.
