Als er één band is die deze laatste Bruis editie geen introductie behoeft dan is het wel Mudhoney. Althans zeker niet voor de 50-plussers onder ons, die overduidelijk in meerderheid aanwezig zijn tijdens het optreden van deze Amerikaanse band die vaak wordt aangeduid als één van de wegbereiders van de grunge. De ironie wil dat veel van de populairste grungebands uit de jaren ’90 letterlijk zijn uitgestorven omdat de zangers vaak op jonge leeftijd het leven lieten, maar de grondleggers (lees: Mudhoney) die onverstoorbaar hun dingen bleven doen in de underground scene, nog altijd actief zijn. Vandaag maken de jonge zestigers voor de eerste keer in 36 jaren hun opwachting in Maastricht om als laatste band in de grote zaal de gordijnen voor Bruis definitief te sluiten. Zanger Mark Arm is door de jaren heen wat grijzer geworden, maar zijn stem heeft nog altijd niet aan kracht ingeboet. Dat geldt eigenlijk voor de hele band die, zonder dat we het in de gaten hebben, toch wel zorgt voor een opwindende energie vooraan het podium. En als je als band al zo lang bestaat kun je putten uit een aantal klassiekers die vanavond in Maastricht allen de revue passeren: ‘Sweet Young Thing (Ain’t Sweet No More)’, ‘Suck You Dry’, ‘You Got It’ en ‘Touch Me I’m Sick’. Bij het horen van deze nummers snappen we gelijk waar Nirvana destijds de mosterd vandaan heeft gehaald: overstuurde gitaren, gemene fuzz gitaarakkoorden en hypnotiserende gitaarriffs. “One of the perks of being in a band is you get socks” zegt Mark na afloop van het optreden, tilt zijn broekspijpen omhoog en laat de witte sokken van de Muziekgieterij zien. Een bruisend optreden van een veteranenformatie die het spel nog altijd goed weet te spelen en muzikaal niks aan kwaliteit heeft verloren. Hoewel de typische ‘schijt aan de wereld houding’ – wat de grungemuziek zo kenmerkte – nauwelijks nog zichtbaar is bij de heren. Helaas heeft het Bruis festival vandaag wel zijn laatste wedstrijd gespeeld. Mudhoney zorgt er in ieder geval voor dat de mensen van de organisatie met opgeheven hoofd het veld kunnen verlaten.
