Bevrijdingsfestival Brabant 2026: vernieuwd terrein, bewezen acts
Met o.a. XXJULÍA, K's Choice en MEROL
Menig vaste klant van het Brabantse bevrijdingsfestival zal even opnieuw de weg uitgevogeld moeten hebben bij het betreden van het festivalterrein op de Pettelaarse Schans. De weide is dit jaar namelijk flink op de schop gegaan. De grote tent die vorig jaar de mainstage was, heeft plaats gemaakt voor een fraai gedecoreerd podium met 2 grote schermen aan de zijkant: Horizon heet het. De tent wordt dit jaar wel gemist, want er wordt vandaag een beetje regen voorspeld. Het tweede livepodium heeft ook een nieuw karakter gekregen. De Kaap, zoals het sinds dit jaar heet, staat in een hoekje van het terrein, omringd door schuttingen. Het voelt een beetje afgezonderd, maar dat maakt het ook wel knus.
Naga Kirana
Terwijl de stagehost een ellenlang verhaal opsteekt over de band en het festival, staat Naga Kirana ongemakkelijk bij de instrumenten te schuifelen. Het is begrijpelijk dat op een festival als dit ook een boodschap overgebracht moet worden, maar dit is duidelijk niet de juiste vorm.
Naga Kirana maakt speelse synthpop doorvlochten met galmende, dromerige vocalen. De analoge sound is hoorbaar in de leuke, soms gevaarlijke synthlijntjes en zichtbaar in de bezetting. Op het podium staan elektronicadokters Jasper Verhulst en Marnix Wilmink achter tafels met synths en drumcomputers. Achterin zien we bassist Rouzy Portier, maar ook hij ruilt zijn basgitaar soms in voor de synthesizer. In het midden staat zangeres Inda Duran. Zij zingt in het Indonesisch, onder andere over “dumplings en roze auto’s”, maakt ze duidelijk in een van de helaas schaarse momenten van publieksinteractie. De band staat vrij statisch op het podium en draagt niet echt energie over op het publiek. De evenzo statische toeschouwers komen dan ook niet verder dan de front of house, hoewel de muziek wel de ruimte biedt tot dansen. Naga Kirana is een charmante act die muzikaal erg goed in elkaar steekt, maar hun showelement nog moet vinden. (TvM)
XXJULÍA
“Vroem vroem!” klinkt het door de speakers. XXJULÍA komt met een groene motorhelm het podium op racen, zittend op een kleine driewieler. De gekkigheid voelt niet helemaal in lijn met de diva-achtige klank van de muziek die ze met haar band speelt, maar het weet in elk geval de aandacht te trekken van het terughoudende vroegemiddag-publiek. XXJULÍA maakt soulpop met een stevige bite. Meestal is het heerlijk swingen, mede door de jazzy invloeden. De band klinkt heerlijk warm en de toetsenist zingt zelfs een stukje mee, hij heeft een hele prettige stem. Soms neemt die eerdergenoemde bite echter de overhand en verzandt Julia in gillen en schreeuwen. Dat is minder prettig om naar te luisteren, maar mogelijk ligt dat ook aan de mix. Het is tof hoe ze al haar energie geeft, ondanks dat het publiek vrij koest is. Op uiterst theatrale wijze brengt ze teksten over de mensen die haar het allermeest irriteren. Tijdens de laatste song slaat ze vurig aan het rappen en springt ze het publiek in. Ze weet de voorste rij flink op te hypen. Al met al is het een show die vooral overtuigt door energie en theatrale overgave, zelfs als het muzikaal soms wat schuurt. (TvM)
MEROL
Het lijkt een vrij ingetogen begin als MEROL iets na zessen het podium op loopt, eerder dan op het blokkenschema stond. Ze brengt 'Er is een land waar vrouwen willen wonen' ten gehore tijdens het 5 mei moment. Net zo snel als ze het podium op kwam verdwijnt ze ook weer, om vervolgens om 18.15u met ‘Rode Seks Feeks’ knallend terug te komen terwijl de sfeerballen nog door het publiek vliegen. De focus ligt duidelijk op het nieuwe album ‘Leve de Feeks’ dat afgelopen vrijdag is uitgekomen en nog uitgesprokener, rauwer en elektronischer is dan we van haar gewend zijn. Thema’s als haar lichaam, de male gaze, seks, kinderwens en de schaamte die daarbij komt kijken komen voorbij. Een echt bevrijdingsfestival-moment is wanneer ze een statement maakt voor collega artiest Sef. Hij is dit jaar afgezegd als ambassadeur van de vrijheid, omdat hij te uitgesproken zou zijn over internationale conflicten. MEROL oogt zelfverzekerder dan ooit in haar rode verenpak met vleugels, dat later gereduceerd wordt tot een outfit bestaande uit leren riemen. Echter wringt het toch iets. De knallende, gedurfde set komt in het avondlicht, voor een relatief jong publiek dat vooral op meezingers als ‘Lekker met de meiden’ staat te wachten, niet volledig tot zijn recht. Die wordt overigens overgeslagen. Deze show zou pas echt landen op een later tijdslot, in een donkere festivaltent. (MvdW)
K’s Choice
Het iconische debuutalbum ‘Paradise In Me’ van K’s Choice bestaat dit jaar 30 jaar. Reden voor de Belgische jaren ‘90 band om het album integraal te spelen, van begin tot eind. Inmiddels met een wat lagere stem dan toen, maar nog altijd overtuigend gebracht. Voor de kenners en het zichtbaar oudere publiek is het een trip down memory lane met nummers die normaal gesproken zelden live worden gespeeld. Voor de rest van het publiek kabbelt de set wat langzaam voort, wat zich uit in veel geroezemoes tussendoor. Alsof dat niet genoeg is klinkt de bas van het naastgelegen podium bij de breekbare nummers als ‘Dad’ dwars door de zacht klanken heen. Kortom: voor de liefhebber een feest van herkenning, maar eigenlijk is dit een show meer geschikt voor een intieme concertzaal met alleen de échte fans. (MvdW)
Postmen
Terwijl de avond langzaam overgaat in de nacht, is het aan Postmen om het publiek nog één keer helemaal los te schudden. Het legendarische Rotterdamse duo dat in 1998 als eerste Nederlandse hiphopact platina behaalde, heeft menig reggaeliefhebber op de been gebracht naar de Pettelaar. “Ik denk dat ik deze act niet hoef te introduceren,” klinkt de aankondiging vanaf het podium. Het duo, bestaande uit Remon Stotijn en Michael Parkinson, weet met hun tijdloze mix van hiphop, reggae en soul het festival mee te slepen in hun verleidelijke groove. De baslijnen swingen lekker, evenals de rap, die ook nog steeds strak klinkt. Het is niet voor niets dat Postmen al decennia een vaste waarde is in de Nederlandse muziekscene. Hun muziek, een blend van rauwheid en soul, zorgt ervoor dat iedereen meebeweegt en meezingt. Een perfecte afsluiter voor een heerlijke dag vol vrijheid en viering. (EvM)
