Avery Plains + Whipster presenteren dubbelsingle in Vera
Duistere indierock en ruige gitaarpop teisteren het publiek
Dark indierock en noisy gitaarpop, het past goed bij elkaar. Daarom staan vertolkers van beide genres Whipster en Avery Plains vanavond samen in Vera. Gezamenlijk brachten ze de dubbelsingle A song of my own rising / A perpetual Longing uit. Twee wat duistere rocknummers, die goed passen binnen de sound van beide bands. In de grote zaal geven ze een boeiende show, vol instrumentale rockepisodes met strakke drumpartijen. Het publiek is onder de indruk, en kijkt boeiend toe hoe de oude rockers vol overgave op het podium staan.
Onverwachte soundcheck
Als Avery Plains even later het podium betreedt gaat het eerste liedje van een leien dakje. Daarna is er iets mis met de versterker en last de band een kleine pauze in om het technische probleem te verhelpen. “Dit was de soundcheck”, grapt zanger Jurgen Veenstra. Even later pikt de band de draad weer op met stevige rocknummers die iedereen mee zingt. De band heeft zichtbaar plezier op het podium en speelt net als Whipster lange, instrumentale stukken die draaien op een strak ritme, even voorspelbaar als een stationair draaiende auto met een volle accu. Het strakke, psychedelische geluid doet hier en daar wat denken aan de jarennegentigrock van Eels. De band laat een stuk knap uitdoven, om het nummer na een korte stilte alsnog tot een goed einde te brengen. De mannen gooien op het podium bovendien hun ziel en zaligheid in de strijd en zorgen daarmee voor een ruig en dynamisch optreden. Wat meer variatie in het optreden had geen kwaad gekund, na een uur is het nieuwe eraf. Maar zeker op nummers als Smells Like Trombone kost het geen enkele moeite in de vibe om mee te gaan en te genieten van de noisy gitaarpop die Avery Plains maakt tot de band die het is.
Zonder 1.5 meter komt Vicefest eindelijk tot zijn recht
Vorig jaar lukte het The Vices ondanks alle ellende toch nog om de eerste editie van Vicefest te organiseren. Een evenement met muzikale vrienden en inspiratiebronnen van de band en met diverse activiteiten zoals een platenmarkt. Dit was nog wel met zittend publiek op 1.5 meter, en hoewel de muziek goed was, miste er toch iets. Nu kan het dan eindelijk los en het is meteen duidelijk dat Vicefest meer gebaat is bij een staand publiek.
De Kat geeft een mooi afscheidsfeestje in Vera
Vanavond staat De Kat voor het laatst op het podium. De blues & rockband zwaait af na zes jaar af met een uitverkochte afscheidsshow in Vera. Maar niet zonder een nieuw album uit te brengen. Het optreden is dan óók een plaatpresentatie van het album Goya en De Kat. Daarop horen hoe we de nieuwe frontman Goya juice aan de muziek toevoegt. De band trok de zanger eind vorig jaar aan om een nieuwe muzikale weg in te slaan. Deze samenwerking bracht met bloed, zweet en tranen dit nieuwe album voort, maar voorkwam niet dat de band het alsnog voor gezien houdt: vanavond hoort men de rockact voor het laatst. Het maffe duo Breekbaar verzorgt het voorprogramma.
Dope D.O.D. wordt met liefde ontvangen door hun D.O.D. army.
Dope D.O.D staat na anderhalf jaar eindelijk weer op het podium. In EM2 laten ze zien dat ze de corona periode gebruikt hebben om een ijzersterk album te maken. Ondertussen zijn ze niet verleerd om een goede show neer te zetten. Vanaf het moment dat ze opkomen tot het moment dat ze het podium verlaten is de zaal een energieke mensenmassa die maar met een ding bezig is, Dope D.O.D.