Andy & the Antichrist: “Waar mensen samen komen, valt altijd wel iemand buiten de boot”
Limburg-Tilburgse band bezingt de misfits met nieuw album ‘Every Garden Needs A Snake’
Met debuutalbum ‘Awful/Awesome’ liet Andy & the Antichrist in 2023 zich zien als een lang-leve-de-lolband met een sound tussen garagerock, punkrock en indierock in. Nu, drie jaar later, tonen de heren zich van een iets volwassenere kant met tweede album ‘Every Garden Needs A Snake’ dat gisteren uit is gekomen.
Elf liedjes over misfits, omlijst met een sound die niet eens heel ver afwijkt van hun verleden, maar waarbij zanger Andy Greenwood zich wel van een meer ingetogen kant laat zien. Tijd om hem en drummer Stef Cleuren in Ladybird Skatepark te spreken over de nieuwe langspeelplaat.
Eerst even voor wie ze nog niet kent: Andy & the Antichrist komt oorspronkelijk uit Horst, een kleine gemeente in Limburg, maar tijdens de pandemie vestigde de band zich in Tilburg. De stap van Limburg naar Tilburg zorgde ervoor dat de mannen hun debuutalbum konden realiseren. Voor het nieuwe album gingen ze echter terug naar hun thuisbasis. Het album is namelijk opgenomen in de antikraakboerderij van gitarist Sjoerd Cox die terug is verhuisd naar Grubbenvorst; "The wild west van Horst aan de Maas". Met bassist Mart van de Logt die binnenkort ook weer teruggaat naar Limburg, kunnen we dus écht van een 50/50 Tilburgse en Limburgse band spreken.
Accepteer de 'social' cookies voor deze 'spotify'-embed.
cookie-instellingen aanpassen
Andy en Stef geven aan zenuwachtig te zijn over de release van het komende album. "Onze zenuwen worden wel geëvenaard met ons enthousiasme. We hebben wel het volle vertrouwen dat het goed komt en zijn vooral benieuwd hoe het gaat vallen bij de mensen die ons al kennen. Het is anders dan het vorige album, het vliegt iets minder uit de bocht en de zang is meer ingetogen." Dat is een bewuste keuze geweest: "We zijn allemaal een jaartje ouder geworden, serieuzere baan, serieuzer leven. Daarbij komt ook kijken dat je serieuzer in andere dingen staat. We dachten vooral: hoe kunnen we onze muziek naar een nieuw level brengen."
Bezingen van misfits
Het centrale thema is, net als bij het vorige album, ‘gemeenschap’. Daar hecht de band veel waarde aan, want kijk bijvoorbeeld hoe zij omgaan met (aanstaande) fans: “Dat worden op termijn vanzelf vrienden van ons.” Op dit album zoomen ze in op wie buiten de boot valt, de zogenoemde ‘misfits’. Elk nummer behandelt een specifieke misfit. "Bijvoorbeeld dat ene stel in het dorp dat altijd ruzie heeft. Of die ene oom die te veel op Facebook zit. Die willen we allemaal uitlichten."
Andy: "Ons eerdere werk was energieker en minder gefocust op een stijltje. Op dit album ligt de muziek conceptueel en geluidstechnisch dichter bij elkaar. Er is meer cohesie en conceptueel hangt het allemaal samen. Het is een reis waar je doorheen gaat. De nummers zijn ook wat duisterder dan mensen van ons gewend zijn. Het idee van een misfit, degene die nét wrijft met de gemeenschap, dat is vrij duister" Stef vult aan: "Zet een groep mensen bij elkaar en er wordt altijd wel iemand aangewezen als onwenselijk persoon. Het zwarte schaap. Dat leent zich makkelijk voor wat donkere muziek en is dan ook waar de titel voor staat."
Albumcover
Op het vorige album hadden ze de studio opengegooid voor vrienden om mee te zingen. Dit keer wilde de band alles zelf doen. Wel zien we de vrienden terug op de albumcover. Want daarop staat namelijk een voetbalteam. Andy: "Wij hebben helemaal niks met voetbal, niemand van ons voetbalt ook. We hebben misschien zelfs een afkeer tegen voetbal. Maar ik denk dat een voetbalteam een goede manier is om een hechte gemeenschap te laten zien. Iedereen heeft wel een bepaald beeld bij een amateurvoetbalteam. Dat maakte het makkelijk om het misfitverhaal aan vast te hangen, omdat het voor iedereen herkenbaar is. Het gaat ook een beetje terug naar waar wij vandaan komen. Een kleine gemeente met veel dorpjes bij elkaar. Elk dorp heeft een eigen voetbalteam en iedere jongen zat op voetbal. Als je dan niets met voetbal hebt, ben je misschien wel fucked." Ze beginnen te lachen. Andy: "Misschien zijn we hier wel een beetje cultural appropriation aan het doen. Ik verwacht nog wel wat feedback hierop."
Over die albumcover gesproken: die foto is gemaakt door fotograaf Rebecca Absil en gedesigned door Roel Vennekens die ook zelf op de cover staat. Stef: "Dat is echt een mannetje van alles." Andy daarop: "Met het idee van het voetbalteam zijn we naar hem toegestapt en hij heeft onze manische ideeën verfijnd."
Singles kiezen
Om de toon te zetten heeft het album drie singles: ‘Eternity’, ‘Gold’ en ‘Cut Me Some Slack’, die zijn uitgekomen in aanloop naar de release van afgelopen donderdag. Andy: "We hebben heel lang getwijfeld welke van de nummers de singles moeten zijn. Je mag ons gerust een polderende band noemen; iedereen moet altijd ergens een mening over hebben. Op deze manier komen we altijd ergens in het midden uit." Andy vervolgt: "'Eternity' ligt vrij dicht bij ons eerdere werk in onze ‘tweede categorie’: de eerste is best wel intens, de tweede gewoon een beetje meeklappen met makkelijke akkoorden. 'Gold' was echt een uitstapje. Meestal werken we vanuit akkoorden en een zangmelodie en bouwen we daaromheen. Bij dit nummer is de muziek veel dynamischer en de zang juist vrij monotoon. Het is een stijl die we niet heel veel doen. Mart heeft die geschreven en zijn stijl komt daar meer naar voren." Stef: "En dan hebben we met ‘Cut Me Some Slack' gewoon some good ol’ fun gemaakt." In totaal staan er elf nummers op het album, net als een elftal.
Drie jaar tussen twee albums is wat aan de lange kant, maar Andy & the Antichrist hebben in de tussentijd niet stilgezeten. Er werden een aantal toffe shows gedaan; zo stonden ze vorig jaar voor het eerst op punk/metal/hardcorefestival Jera On Air in Ysselsteyn en is dat zo goed bevallen dat ze dit jaar er weer staan te spelen. Een dorp dat overigens om de hoek is van waar de bandleden vandaan komen, dus: "Daar gingen we vroeger al als kind heen toen er nog zo’n vijfduizend bezoekers op afkwam. Nu is het veel groter geworden en vinden we het heel cool om daar te mogen staan." En het blijft niet alleen bij Jera On Air, de band gaat voor het album op tour. Andy: "De herfst past thematisch ook beter bij ons album. En dat we dan de laatste show doen bij OJC Niks in Horst, dat is wel een full circle moment."
Maar voor het zo ver is staat Andy & the Antichrist met een albumreleaseparty in de Hall of Fame op zaterdag 30 mei vanaf 19:30 uur. Ze doen het niet alleen, naast bevriende bands EDLP en Dogmas openen de avond en Roel Vennekens zal onder zijn alias ROELLERDISCO (precies ja, het ‘mannetje van alles’) plaatjes gaan draaien.
