Afterpartees en vrienden brengen ode aan de rijke geschiedenis van EKKO
Op avond van de nostalgie koestert EKKO de muziek van morgen
Niets in het leven is belangrijker dan goede vrienden. In veertig jaar heeft EKKO een indrukwekkende schare vrienden opgebouwd, van bezoekers, bands, boekers, vrijwilligers, betrokkenen en buren. Vandaag komt dat allemaal bij elkaar onder de bezielende leiding van Niek Nellen.
Veertig jaar EKKO heeft een indrukwekkende catalogus aan memorabele concerten opgeleverd. Onder aanvoering van Afterpartees brengt ‘Vrienden van EKKO live’ met een groot ensemble aan gasten een hele kleine selectie van alle bands die hier ooit op het podium stonden. Niek Nellen, de voorman van Afterpartees, is de innemende vriend van iedereen en dus bij uitstek de allerbeste gastheer van deze avond. Ouder worden doet hij niet en dat is fijn voor hem en het geeft ons een mooi gevoel van tijdloosheid.
Bij alle nummers zijn Afterpartees de begeleidingsband, soms gewoon van zichzelf, maar vaker nog met gastzangers. De aftrap is meteen een mooie interpretatie van Julia Jacklin door Robin Kester en even later brengt Annelotte de Graaf (Amber Arcades) de vrolijke indiepop van Alvvays weer in herinnering. Er gaat een stevig tandje bij als Niels Koster (Throwing Bricks) aantreedt voor 'You're Blessed' van Iceage. Niek en Bas Nellen brengen samen een akoestische versie van Angel Olsen, een rustpunt dat meteen daarna aan flarden gaat als Jazzebelle (van C’est Qui?) een ziedende versie van hooguit één minuut van 'Freaks to the Front' van Amyl & the Sniffers neerzet.
De beste zangeres van deze avond moet toch wel Pitou zijn, met een nummer van Mitski, die nu in hele grote zalen speelt, maar in 2017 nog gewoon op het podium van EKKO stond. De opgewekte dromerigheid straalt even later van het podium met indiedarlings Pip Blom en Willem Smit (Personal Trainer) met een nummer van de band Sorry. Op een goede manier weerbarstiger is 'Fill in the Blank' van Car Seat Headrest door Lot van Teylingen (Library Card). Tussendoor spelen de Afterpartees zelf ook een paar mooie covers, van onder meer The Undertones, Alex G., Mac DeMarco en Ty Segall, allemaal grote namen die hier ooit speelden. Zo krijgen we een mooi gevarieerde staalkaart aan goede herinneringen en concerten waar we bij waren of maar wat graag bij waren geweest.
De oudere nummers uit het EKKO-archief leveren een aantal mooie hoogtepunten voor deze avond. Het allereerste concert ooit in EKKO was van de legendarische band De Div. Afterpartees spelen lekker strak 'Insecticide' en je realiseert je dat deze new wave-klassieker (uit 1982) nog prima zou passen op elke hedendaagse postpunkplaat. Echt schitterend is'Farewell Transmission' van Songs: Ohia (in 2002 in EKKO), met Jasper Boogaard van Nagasaki Swim op zang. Boogaard is nog wat brak van zijn eigen vrijgezellenfeest de voorgaande avond en hij moet af en toe even de tekst checken, maar dat geeft allemaal niks want zijn mooie melancholische versie van de betreurde Jason Molina is van grote klasse.
Je hoeft als vriend van EKKO natuurlijk geen volleerde zanger te zijn. “Ik vind dit echt verschrikkelijk en ik kan echt niet zingen, maar je zegt geen nee tegen Niek of tegen EKKO”, zegt dj St. Paul als hij met een brede grijns het podium opkomt. Hij zingt (meer dan prima!) samen met Nellen 'Take me Out'van Franz Ferdinand, misschien wel de grootste stadionkraker die ooit in EKKO klonk. Ook Johan Gijsen zal zichzelf geen zanger noemen, maar onbevreesd en overtuigend brengt hij samen met Nellen de heerlijke meezinger 'Slow Walkin' van The Babies, de band van Kevin Morby.
Deze verjaardagsavond is een mooie ode aan de rijke geschiedenis van EKKO. Nellen deelt feestelijk Limburgse vlaaien uit voor iedereen die een stukje kan bemachtigen. Gijsen brengt in herinnering dat Kevin Morby en Katie Crutchfield van Waxahatchee elkaar hier hebben ontmoet en sindsdien samen zijn. Nellen benoemt bij het allerlaatste nummer, van The Strokes, dat deze band uiteindelijk toch niet in EKKO speelde, omdat de fanclubdag van Marco Borsato in de weg zat. Het kan verkeren.
In het publiek vanavond zie je de ontelbare herinneringen van vele generaties door de zaal zweven. Het is een avond van nostalgie, maar vooral ook van het koesteren van de muziek van morgen, die altijd éérst hier in EKKO staat. Zo is deze avond een prachtige ode aan één van de belangrijkste podia van Nederland. De medewerkers van EKKO komen aan het eind van de avond zelf het podium op voor een meezingversie van ’Kom terug’ van Spinvis. Op grote borden staat het refrein, maar de tekst zou net zo goed kunnen slaan op de bijzondere belevenis van EKKO zelf: reis ver, drink wijn, lach hard, duik diep, kom terug. Kom altijd terug naar EKKO.
Gezien: Vrienden van EKKO live, zaterdag 3 oktober 2026 @ EKKO, Utrecht