50-jarig Vera rockt nog steeds en dendert door
“Je merkt dat Vera steeds bijzonderder wordt”
Hiep Hiep Hoera! Vera bestaat 50 jaar als underground poppodium. En dat mag zeker gevierd worden, want de vijftigjarige lijkt in prima vorm te verkeren. Op 14 september wordt het heuglijke feit gevierd met een open dag en een ‘kneiterend’ programma in de avond. Met al die feestelijkheden vonden we het een goed idee om in gesprek te gaan met Peter Dijkstra en Olaf Veenstra, de programmeur en de algemeen directeur van de jubilaris. Waar denken ze met plezier aan terug en wat zien ze als uitdagingen voor de toekomst?
De wereld is zelden hetzelfde. En ook de popindustrie verandert. Vera lijkt echter al vijftig jaar een stabiele factor. De club dendert door en rockt nog als vanouds. Maar ook hier wordt de tand des tijds gevoeld. Het monumentale pand aan de Oosterstraat 44 wordt onder handen genomen op dit moment. De gevel wordt gerenoveerd. De steigers worden voor een deel slim aan het oog onttrokken door een grote, feestelijke banner. Met daarop allerlei Vera-hoogtepunten. Binnen in het pand praten we met Peter Dijkstra en Olaf Veenstra. Het is een eerlijk gesprek, over ontwikkelingen, klappers en leuke momenten. En over wat Vera nog allemaal te wachten staat de komende jaren.
Olaf Veenstra is in september 2016 in dienst gekomen van Vera en tegelijk ook van Simplon. De twee clubs werken innig samen, met name aan de achterkant. Olaf: “Ik ben verantwoordelijk voor beide clubs, onder andere voor personeel en subsidierelaties met de overheden. Omdat de clubs kleine organisaties zijn, moet je echter ook veel voorkomende dingen doen.”
Peter Dijkstra werkt nu bijna drie jaar voor Vera: “Het is snel gegaan als ik erover nadenk,” zegt hij: “Als programmeur ben ik verantwoordelijk voor het volledige artistieke programma en de inhoudelijke richting waar de club naar toe gaat. Ik hou me bezig met ontwikkelen van alle nieuwe ideeën en concepten. Tegelijkertijd ga ik naar buiten toe om de club te vertegenwoordigen en sterker te maken. Er zijn regio’s waar ze minder goed of helemaal niet bekend zijn met Vera. Bovendien is er een hele lichting nieuwe artiesten die de geschiedenis van Vera ook niet goed kennen. Maar als ze er eenmaal zijn geweest, dan gaan ze er ook verder over vertellen in de eigen regio of eigen stad. Dat merk je. Je ziet de afgelopen paar jaar bijvoorbeeld dat er veel Australische acts hier hebben gespeeld. Dat is echt omdat het daar rond gaat hoe fijn ze het hier hebben gehad.”
De sfeer
Olaf: “Je merkt dat Vera steeds bijzonderder wordt. Als club zijn we redelijk autonoom aan het programmeren: echt op de inhoud. Daarbij zijn we een vereniging en een ware community. Dat zie je nergens meer in Nederland, niet op de schaal van Vera.” Peter: “Die clubcultuur voel je heel erg bij de mensen en je voelt het in het pand. Zoveel zalen in Nederland zijn de stad uitgejaagd door beleid en in complexen geduwd of ergens aan een rondweg neergezet. En hier is de club gewoon midden in de stad. En dat geeft wel iets anders aan sfeer.”
Bands die hier voor het eerst komen reageren zonder uitzondering heel enthousiast. Olaf: “Dat komt door de inzet van de mensen van Vera, de hosts onder andere. Bij de ontvangst merkt zo’n act dat het echt leuk wordt gevonden dat ze komen. We zijn gastvrij en je hoeft in principe het pand niet uit, je parkeert je auto en je bent er tot en met de volgende ochtend bij het ontbijt in de voorkamer. Iedereen werkt hier aan mee omdat iedereen dat graag wil. Er zijn meer plekken in de wereld die ook die mentaliteit hebben. Maar als het professioneler wordt dan wordt het ook onpersoonlijker natuurlijk. Dan ga je na het optreden naar een hotel van keten X aan de ring en dat is natuurlijk een heel andere ervaring.”
Zoveel zalen zijn de stad uitgejaagd door beleid en in complexen geduwd of ergens aan een rondweg neergezet
Veranderingen en uitdagingen
Sommige dingen blijven, maar sommige zaken veranderen nou eenmaal. Olaf: “Ik denk dat de muziekindustrie heel erg veranderd is de laatste tijd. Het is echt industrie geworden.”
Peter: “Ja, je ziet ook dat veel jonge bands, waar je normaal gezien zelf contact mee had, al vrij snel bij een boekingskantoor zitten. Daar zit de hoop in van zo’n kantoor om vroegtijdig de volgende grote act binnen te halen. Maar het gros van de bands gaat dat niet redden. Dat maakt wel dat het voor ons meer werk is omdat er gewoon meer eisen worden gesteld, aan de promo-kant bijvoorbeeld, maar ook aan de productionele kant. Je merkt dat we daar ook allemaal een slag in hebben moeten maken.”
Er zijn in de huidige tijd genoeg uitdagingen. Dingen worden duurder, energie bijvoorbeeld. Olaf: “Gelukkig zijn wij een cultuurpodium dat ook structureel subsidie krijgt van de gemeente Groningen. Die ziet de waarde van Vera. Alle kosten stijgen. Los van het feit dat je moet blijven investeren in licht en geluid, hebben we bijvoorbeeld in covid-tijd de kleedkamers onder handen genomen. Ook zijn er nieuwe toiletblokken gekomen, et cetera. De charme blijft, maar sommige dingen moeten gewoon. Voor je het weet wordt het sleets. Met de beperkte middelen die er zijn, willen we wel stapje voor stapje investeren.”
Peter vult aan: “Duurzaamheid is belangrijk. Een emissieloze binnenstad, dat zit er natuurlijk ook eens aan te komen. Er zal moeten worden vergroend op de weg. Dat heeft ook gevolgen voor alles wat op weg is qua bands. Jouw dieselbus uit 1970 uit de balkan zal straks niet overal Europa in kunnen. Dat zijn dingen waar we over nadenken. Wellicht dat je ergens een crossload moet gaan doen buiten de ring, of kunnen we kijken naar uitzonderingsposities? Moeten we kijken of er ergens een laadpaal moet komen in Vera voor tourende bands? Dat soort uitdagingen liggen er wel. En ik denk dat de grootste uitdaging is dat betaalbaar te houden. Ook voor het publiek. Je wil juist dat de underground popcultuur toegankelijk blijft voor jonge mensen. Er zit altijd een soort van frictie. Dat was tien jaar geleden ook al zo en dat zal over tien jaar ook nog zo zijn.”
Oké, ik wist dat het een goede band was, maar ik kon het succes van de kaartverkoop niet echt verklaren
Scherper
We spraken Peter al eerder, een paar maanden na zijn aantreden in 2021. Is hij blij met wat hij met de club heeft kunnen doen?
“Er zijn dingen wel sneller gelukt en sneller gegroeid dan ik had gedacht. Eigenlijk was ik bijvoorbeeld al heel blij met de tweede editie van Hybrid. Het liet zien wat we wilden dat het festival was. De eerste was echt een aanloop en de tweede was echt zoals ik denk dat het moet zijn. Maar het podium is ook nog niet daar waar ik hem wil hebben.”
Waar hij het podium zou willen hebben? Na enig nadenken: “Toch nog wat scherper in de wind. Je merkt ook aan hoeveel interessante acts er zijn, dat er relatief weinig speelplekken zijn in de club. Je moet toch ook een deel van je programma reserveren voor de usual acts. En dat is aan de andere kant ook wel verleidelijk, want een volle zaal is te gek. Maar ik zou ook wel willen dat ik daar nog wat meer kan doorduwen op wat nog geen plek heeft.”
Olaf: “Je hebt gewoon zoveel slots op jaarbasis en de verhouding zou je wel wat scherper willen hebben.”
Peter: “Daar zit echter ook wel aan vast dat je ook je organisatie daarvoor moet inrichten. Als je bijvoorbeeld Hybrid groter wil maken, dan zou je daar meer geld voor moeten creëren. En tijd! Want als ik kijk naar ieders agenda, nou…. Zoek maar eens tijd. Zo is dat altijd balanceren. Wat kunnen we dit jaar? En wat kunnen we voor volgende jaren organiseren?”
Met beperkte middelen zal altijd worden gezocht naar een maximaal resultaat. Daarin zal in ieder geval niks veranderen bij Vera.
Peter: ”Maar dat is juist ook zo leuk. Dat is de uitdaging.”
Peter Dijkstra zit op zijn plek bij Vera
Kersverse Vera programmeur Peter Dijkstra begon aan zijn nieuwe functie op 1 oktober 2021. Het was daarna direct een drukke eerste maand. Gelukkig was er wel tijd om ons bij te praten. Niet alleen deelde hij zijn eerste bevindingen, het werd ook nog eens een mooi gesprek over onder andere zijn rol als programmeur, over de uitdagingen van de huidige tijd, en -uiteraard- over de pop underground.
TAXITAXI: De coolste band van de wereld
Het was nog niet eens een jaar geleden. Met rokende banden, veel getoeter en de vlam in de pijp kwam er iets aangescheurd. Toen de rook was opgetrokken was daar ineens punk/rock-boyband TAXITAXI. En we zouden het gaan weten. Het eerste echte optreden, direct op het hoofdpodium van Vera, was al een flamboyant succes. Maar drummer Roberto Cornetto, bassist Bobbie Baloney en gitarist Freddie Sunshine schakelden nog een versnelling hoger. Dit jaar brachten de boys een instap-plaat uit, met de titel STAP IN. En ze speelden al menig venue plat: bijna alle podia in Groningen hebben al kennisgemaakt met dit fenomeen en de band heeft al een spoor van verbrand rubber achtergelaten op snelwegen door heel het land. Maar de honger is niet gestild. De band wil meer, de band kan meer. TAXITAXI is klaar voor de volgende fase. We gingen op audiëntie en mochten horen wat de wereld allemaal nog te wachten staat.
Hybrid Festival: Een wonderlijke speeltuin van ontdekking
De programmeringen van VERA en OOST zijn op zichzelf al vrij vernieuwend en avontuurlijk. Breng je ze bij elkaar, dan gebeurt er iets bijzonders. Hybrid 2023 liet dat al zien. Ook dit jaar laat het festival zien dat ze iets kunnen neerzetten dat groter is dan de som der delen. “To reveal what’s next in the word of sound.” Dat is wat Hybrid naar eigen zeggen wil bereiken. De tweede editie breidde dit jaar uit met twee locaties: De Akerk en de Rabo studio in het Forum. Rennen geblazen dus voor iedereen die graag alles wil zien. Beide locaties komen tot hun volle recht door de avontuurlijke en scherpe programmering. Net als de vertrouwde podia in Vera en OOST, overigens. Als Hybrid een blik in de toekomst van grensverleggende muziek biedt, ziet die er heel rooskleurig uit.