Zoekresultaten

www.3voor12zeeland.nl

Drie keer scheepsrecht? Als we bezweet na afloop buiten bij 013 staan bij te komen kunnen we zeggen van wel. Want hadden we in het verleden nog wel eens commentaar op Here's The Thing dat je voor de leukste shows vooral níet naar de Main moest, dan is het nu over de hele breedte genomen een festival geworden waar bijna alle acts goed tot hun recht komen. Van de zweetdruppels die in V39 al vanaf het begin van het plafond druipen, tot aan de muzikale lappendekens in de Main; het losse jasje van Here's The Thing voorgaande jaren is langs de klerenmaker gegaan en zit nu een stuk beter.

Who run the world? Girls in punk natuurlijk. Dat werd zaterdagavond in Resistor wel duidelijk. Tijdens een female-fronted punkavond lieten drie Haagse bands - Lilith Left The Garden, IVYVOX en Chattermag - zien dat punk niet dood is, maar juist bloeit in vrouwenhanden.

Tijdens de EP presentatie van HUNK op zaterdag 4 oktober in Cinetol is niet alleen HUNK te zien, maar ook andere acts zoals Iris Jean, girlhead en Surfer Rosa.

The Influences lanceert een muzikale ode aan Michiel Flamman, beter bekend als Solo. Naar aanleiding van zijn ernstige ziekte ontstond het idee om hem een hart onder de riem te steken met muziek. Twaalf vrienden en bewonderaars coveren liedjes van Solo als eerbetoon aan zijn werk en invloed: ‘Solo, by other people’.

Rafaël Roos, beter bekend als Raffie de Driver, was afgelopen zomer overal te zien terwijl hij officieel nog geen nummers op zijn naam had. Ook ging zijn interview bij Omroep West behoorlijk viraal: Waar komt deze nieuwe artiest vandaan? En hoe gaat hij nu al zo hard?

Het is inmiddels geen wet van meden en perzen meer dat nieuw releasemateriaal alleen op vrijdag wordt gepresenteerd. Op deze donderdag doen Sneurf en Lemon daar niet aan mee. Eerstgenoemde band begint aan hun muzikale avontuur en Lemon hoeft niets meer wijs te worden gemaakt. Overigens werken beide bands wel vanuit Amsterdam.

Waar de dag ervoor de gebaande paden worden verlaten, geldt dat niet voor Melanie Ryan en BEL die hun nieuwe materiaal op vrijdag uitbrengen. Datzelfde geldt ook voor Raoul & The Wisemen die een opvolger heeft voor ‘Tell Me’. Allen komen met een opvolger van werk dat ze eerder dit jaar hebben uitgebracht. Country, Nederlandstalig en moderne melancholische popmuziek met een hoopvolle ondertoon.

Op 18 oktober staan vier bands klaar in Resistor voor de eerste voorronde van de Nobel Award 2025. Fay + The Maenads (folk/elektronisch/pop), The Kiffs (indiesurf), PLÅNET (rock/funk/folk) en Bottled Waves (alternatieve rock) bijten vandaag het spits af van de jaarlijkse Leidse muziekwedstrijd. Wat opvalt: de acts spelen alsof ze niet anders gewend zijn.

Dit jaar hebben veertig acts zich aangemeld, waarvan er twintig mogen meedoen. Vijf acts gaan in vier voorrondes een muzikale strijd aan. Jurywinnaars mogen meteen door naar de finale op 21 december. De publieksfavoriet mag een tweede poging wagen in de halve finale op 12 december. In deze eerste voorronde staan er vier bands, geen vijf, want de helft van het elektronische duo NEBULA is ziek geworden. Ze kunnen dus niet meedoen.

Vrijdag 14 november is de derde voorronde van de Nobel Award 2025 in de Qbus. Opkomende acts krijgen twintig minuten de tijd om ofwel de jury, ofwel het publiek te overtuigen, en zo een felbegeerde plaats in respectievelijk de finale of halve finale te bemachtigen. Sinds ook acts van buiten de Bollenstreek mogen deelnemen, stijgt het niveau van de voorrondes al jaren. Deze ronde wisten de vijf uiteenlopende deelnemers het de jury zelfs zo lastig te maken, dat die zich gedwongen voelde tot een… uniek besluit.

De Qbus in Leiden is vanavond het strijdtoneel met vijf bands die azen op de hoofdprijs: de Nobel Award. Een voorronde met de typische ingrediënten: familie en vrienden langs de kant, bands die voor het eerst samen op een podium staan, en vijftien minuten ombouwtijd waarin soundchecks een illusie zijn. Maar juist dat levert een fijne avond op met verrassend volwassen muziek– van nostalgische new wave tot experimentele nu-soul en opzwepende surf-punk.

Sommige acts spelen net samen, een ander staat zelfs voor het eerst op het podium. Wat de acts delen is een honger om indruk te maken. Spoiler: dat lukt meer dan eens.

Het lijkt op het eerste oog een normale zaterdagavond in Resistor Leiden. Vaste gezichten aan beide kanten van de bar; gasten die het veganistische menu nabespreken. Maar wie beter kijkt, voelt dat er iets broeit. Vanavond transformeert Resistor tot strijdtoneel: de allerlaatste voorronde voor de Nobel Award 2025 vindt plaats. Vijf acts geven alles om zich in de finale te spelen.

De halve finale van de Nobel Award bevat de vier acts die tijdens de voorrondes het meeste zieltjes voor zich hebben kunnen winnen: Zikko Lopez, Mae Lynn, The Nectar Effect en PLÅNET. Het is niet helemaal dictatuur van de meerderheid echter, want de finalist zal vandaag gekozen worden door een combinatie van jury- en publieksoordeel. Er zitten veel showpony's tussen de formaties, maar ook een ingetogen act. Uiteindelijk kan er maar één de winnaar zijn, zoals Henny Huisman zei.

Zoals bij elke mengelmoes aan genres moet je, zoals bij fusion -koken, goed het recept volgen zodat je klanken (en smaken) niet uit balans raken - het is goed het verschil aan te voelen tussen een mespunt en een snuf zout. Om daarmee te suggereren dat Zwardsick met 'What's That Cooking In Your Head' een album voor decadente fijnproevers heeft gemaakt, gaat te ver. Het album een goed opgebouwde doch excentrieke hamburger te noemen, is een ge(s)laagdere metafoor. Natuurlijk, het moet net je smaak zijn: grof gemalen vlees dat nog net te rauw is, af en toe een optater van een zinderend zuur augurkje, iets ondefinieerbaar knisperends - het broodje dat het hoogtepunt van elk alternatief festival kan zijn. Veel mensen zullen zich met besmeurde kinnen in het publiek begeven.

Geen beter moment om een protestpunkband te zijn dan rondom de verkiezingen, zou je zeggen. Alhoewel, de formatie zou waarschijnlijk een biertje gooien naar de knar van elke electoralisme-fetisjist. Het is in ieder geval een druk en daverend concert, waarbij ook ouders met kinderen meedoen, net als de oude witte mannen waar ze hun pijlen zo graag op richten. Toursupport Zeldzame levert helaas een lauwe performance met wel een paar mooie lichtpuntjes - en niet alleen van de zwaaiende mobieltjes.

Voor Maxime is muziek als een soort thuis waar ze telkens weer naar terugkeert. Sinds haar zevende maakt ze al muziek, dat destijds begon met klassiek piano. Inmiddels is dat uitgegroeid tot het maken van haar eigen nummers met een kenmerkend geluid en een carrière die in de startblokken staat. Welke vorm de muziek ook aanneemt, Maxime vindt er troost in. Het sterkst staat ze op het podium, maar inmiddels zijn vier van haar nummers ook online te beluisteren.

Terwijl net buiten Grenswerk de kermis aan de Venlose Maasoever barst van leven - met bonkende beats en een wervelwind van felle lichten - zorgen twee muzikanten binnen voor hun eigen akoestisch vuurwerk.

Het komt zelden voor dat we zitplaatsen krijgen toebedeeld bij 3voor12-concerten. Maar ja, die spelen zich doorgaans dan ook niet af in een schouwburg. Met onze papieren plaatsbewijzen in de hand (parterre, rij D) begeven we ons naar het rode pluche in de schouwburgzaal van CC Maasmechelen. Op het podium staan twee akoestisch gitaren, een microfoonstandaard, een pupiter en een tafeltje met twee waterflesjes. Deze sobere inrichting blijkt achteraf profetisch voor de eenvoud die het optreden van Lloyd Cole kenmerkt. Geen spectaculaire lichtshow met pulserende stroboscopen, geen gimmicks of extravagantie, geen opsmuk of tierelantijnen. Gewoon een man in een saai pak die liedjes zingt. En meer is er soms ook niet nodig.