Zoekresultaten

De Zaanse band The Damned and Dirty uit Zaanstad mag zich dit jaar de beste blues-act van Nederland noemen. Volgens de jury gaat het om de diepe, rauwe stem van Kevin de Harde in combinatie met het virtuoze gitaarspel van Micha Sprenger wat op veel waardering heeft kunnen rekenen van de jury tijdens de Dutch Blues Awards vorige week in het Utrechtse TivoliVredenburg. De band heeft hun blijdschap alleen kunnen delen op Instagram omdat Facebook om onduidelijke redenen de pagina van de band offline heeft gehaald. Inmiddels heeft de band op hetzelfde Facebook een tijdelijke pagina 'The Damne d And Dirty'.

De Leidse concertorganisator Fool Circle organiseert Fool Circle Pit: een punkavond met bands Apeshit, BB & The Binkie Boys en Pørtråy bij Resistor. Het belooft een avond vol energie, gitaren en moshpits te worden – let's go!

Ook de tweede dag van het Soulcrusher festival in Doornroosje is stijf uitverkocht. Bezoekers zien en horen onder meer de noiserock van Coilguns, de post-metal en doom van Dvne en de avant-garde metal van Zeal & Ardor. De fotograaf van 3voor12 Gelderland doet zijn oordopjes in en dompelt zich onder in het festival in het Nijmeegse poppodium om de zaterdag van Soulcrusher in beeld te vangen.

Net zoals prinsen hun koninklijke verantwoordelijkheden dragen, leiden de Haagse artiesten Yaëll Campbell, Pyke en My Girlfriend ons vanavond met een rijk bandgeluid van synthesizers, scheurende gitaren, bas, drums en harmonische koortjes naar hun toekomstige muzikale koninkrijken. Zaterdag 26 oktober 2024 staat de clubtour in het Paardcafé in het teken van muzikale prinsen die komen met groove, een nieuwe release, indierock en meer.

De 3voor12 Den Haag Clubtour is niet af zonder afterparty. Die is er op zaterdag 26 oktober in de Gekke Geit. Via Leidse Hagenees Dr. Uggs gaan we met scherpe teksten en vrolijke melodieën naar de dansbare 80’s synthpop van Bitterzoet. En dat dansen kan lekker doorgaan tijdens de GOAT afterparty waar de DJ de vloer van de Gekke Geit nog één keer laat trillen.

Een zaal vol vrienden, vergeten koffieafspraken van tig jaar geleden die weer naar het oppervlak drijven en niet te vergeten: het altijd wat ongemakkelijke openingspraatje van de directeur. De elementen voor een geslaagde reünie waren allemaal van de partij op het 25-jarige jubileum van de Rockacademie in de Main van 013. Met als presentator, docent én oud-Rockacademiestudent Thomas Waterreus van Boef En De Gelogeerde Aap en de directeur in kwestie Hans van den Hurk werd het een avond van wederzien.

Als je benieuwd bent hoe Radiohead zou klinken met Nederlandstalige teksten à la Spinvis, dan moet je luisteren naar het lichtvoetige debuutalbum van Zolderlingen, ‘Maandagmorgenmuziek’. Fans van Astronaut moeten dit zeker ook proberen.

Dit is een album met maar liefst achttien nummers in vijfenvijftig minuten, geen opgepompt EP’tje. Als je het in een hokje zou moeten duwen, zou het dat van elektronederindie zijn.

Goed. De nieuwe single van DOMTUIG is niet echt rap, maar neigt wel naar rap. In ieder geval is het materiaal van Mc Prak$ zeker Nederlandstalige rap en dat zit ook bij de nieuwe single van Engel die op weg is naar een nieuw album. Opnieuw voert de Nederlandse taal de boventoon bij deze serie nieuwe releases.

Voor de tweede keer in twee jaar tijd halen Willemeen en Luxor Live de Sloveense band Laibach naar Arnhem. Dit keer komen ze langs om de heruitgave van het iconische album Opus Dei (1987) te promoten. Dat gebeurt niet alleen als een remaster, maar ook als een geheel nieuwe interpretatie van het bestaande album onder de noemer Revisited. En juist door hun oudere werk opnieuw aan te pakken laat Laibach, net als met de show van vanavond, zien dat ze in al die jaren niets veranderd zijn.

In Sittard is het Oktoberfest van start. Praalwagens, reusachtige tenten, een enorme lading aan B-artiesten, een kermis en zeker 10.000 dagelijkse bezoekers, het Oktoberfest heeft (bijna) alles. Poppodium Volt heeft de enige Oostenrijkse artiest geboekt: de psychedelische rockgroep Mother’s Cake. Er komen maximaal dertig bezoekers op af. Na wat zand in de motor in het begin, geeft Mother’s Cake uiteindelijk alles.

Als je de gemiddelde Nederlander vraagt om drie Nederlandse bands op te noemen, is de kans groot dat DI-RECT in dat lijstje staat. Al meer dan 25 jaar timmert de band uit Den Haag aan de weg en die weg lijkt nog lang niet te eindigen. De Sphinx-tour, waarmee DI-RECT nu door het land trekt, was in de meeste steden in een mum van tijd uitverkocht en ook vanavond in de Muziekgieterij is ieder kaartje, zelfs op de doorverkoopsites, volledig uitverkocht.

WIES is in onze regio inmiddels een bekende naam, met optredens op plekken als Popronde, Mama’s Pride, Cultura Nova en Sint Rosa Festival. Vanavond staat de band eindelijk op het podium van de Nieuwe Nor, en wederom bewijzen ze hun kracht.

Herfst. Het is aanzienlijk kouder, de geur van rottende bladeren komt langzaam op en het Boterdiep glinstert de meeste avonden van de regen. Perfect weer dus om ons een avondje te verstoppen in Simplon UP en weg te dromen bij verlangende folk en melancholische indierock. Vanavond staat de Maltese singer-songwriter Alexandra Alden op de planken en als support heeft ze de Groningse band Desolaas meegenomen. Op papier zijn het elkaars tegenpolen. De een is immer op zoek naar verbondenheid, schoonheid en de natuur; de ander zinkt weg in verdriet, ruzie en de (on)zin van het leven. De rode draad vinden we echter in de verhalen achter de songs en het gedeelde verlangen.

Het is een opmerkelijk tafereel in de grote zaal van Trianon op de avond van 19 oktober: op het podium zien we een cirkel van opgespannen dierenhuiden, zoutlampen en een exotisch scala aan instrumenten, met in het midden Mattias De Craene als een soort sjamaan in kleermakerszit. De Belgische jazzmuzikant speelt vanavond als onderdeel van het LIFF zijn zelf-gecomponeerde soundtrack bij de jaren zeventig cultfilm ‘The Holy Mountain’. Het zou een psychedelische samensmelting van film en muziek worden die de aanwezige bioscoopgangers… niet snel zullen vergeten.

Onder Patat Met organiseert Podium De Vorstin regelmatig avonden met bands die of een plek in het Nederlandse muzieklandschap proberen te krijgen of die dat al hebben. Het levert vaak een avond op waar muziekliefhebbers graag een avondje voor over hebben en zeker als er drie bands staan die allemaal een eigen opvatting hebben over muziek maken.

Misty Fields is zonder twijfel een verborgen parel in de Nederlandse festivalwereld. Want laten we eerlijk zijn: als je op je eerste festivaldag acts als Nation of Language, NewDad en Crack Cloud op het podium hebt staan, maar nog niet uitverkocht raakt, dan kun je met recht spreken van een best bewaard geheim. Voor liefhebbers van alternatieve muziek moet dit festival aanvoelen als een paradijs. Het is onze eerste keer op Misty Fields (ook al ligt het nét buiten Limburg), maar zeker niet de laatste.

Op een ongewoon warme oktoberdag lijkt de zomer nog even z’n laatste adem uit te blazen. Regenjassen blijven thuis en t-shirts vullen de straten van Groningen. Ook Vera loopt langzaam vol, het publiek klaar voor een avond vol muziek. Op het programma staan Vanity Box en Cloud Cafe. Twee bands met geheel eigen geluid, verschillende achtergronden en elk op hun eigen niveau van ontwikkeling.

‘Dream Big’ is een EP die je dit najaar op een grasveld wilt beluisteren, terwijl je met vrienden mijmert over het leven, de bladeren om je heen vallen en de zon langzaam ondergaat. Een krachtige samensmelting van invloeden als Parcels en Wallows tilt deze EP naar grote hoogten. Rindue heeft de potentie om uit te groeien tot een grote naam binnen de indie-scene.