Postpunk

Het is eind oktober en dat merken we aan alles op donderdag 24 oktober in Cinetol. Spokerige geluiden van de drie expressieve bands Salutingrome, L’Orne en The Woman echoën door de zaal. We vieren de release van Salutingrome’s ‘Blood In It’ en ‘Imperial Mystery'. Tegelijkertijd rouwen we alvast om het einde van Salutingrome, want het zijn de laatste twee singles van de band. Met hun sublieme muziek bekleden de drie underground bands van de avond de ongemakken van de hedendaagse tijd met verzachtend zwart fluweel. Luister en huiver, er is niets om bang voor te wezen.

Tekstuele dubbelzinnigheden op nieuwe single

Postpunk, indie en garage: genres die normaliter gebaat zijn bij zweterige hokken waarbij je de muzikanten rechtstreeks in de ogen kan aanstaren en het plafond de onderkant van je schoenen mag proeven. Dat zal ook Here's The Thing voor de tweede editie hebben gedacht, want met de uitbreiding naar de kelder van V39 aan de overkant is het gitaarcentrische festival niet alleen uitgebreid qua aantal locaties, ook met afwijkende acts als Lander & Adriaan en Pip Blom (we leggen nog wel uit waarom) reikt 013 verder dan voorheen. En dat er weer bijzonder veel moois viel te ontdekken, dat kunnen we niet ontkennen, maar helaas moeten we wederom constateren dat de vloek van de Main nog niet is verdwenen.

Vier jaar geleden spraken we met Sjoerd Aarden, Tadzio van Bel, Hans Diks en Merl van der Markt van Docile Bodies over het fundament van de band en het ontdekken van een eigen sound. De band bevond zich destijds in een heel andere wereld, zowel intern als extern. Welke muzikale reis heeft de band in die tijd afgelegd? Het gepolijste debuutalbum ‘Light Will Come Our Way’ is het product van die reis, die het huidige hoofdstuk uit het verhaal van Docile Bodies prachtig samenvat. 3voor12/Tilburg bladert met de heren door dit hoofdstuk.

Van de Utrechtse Bowl kun je deze ook met hoofdletters schrijven. Dan krijg je het gestileerde BOWL. OATS heeft zich al eerder met hoofdletters gemeld. Beide bands hebben tijdens het Haarlem Vinyl Festival een optreden gegeven in de kleine zaal van Patronaat Haarlem, waar de liefhebbers van de postpunk, punk en de stevige hardcore punk oplevert. Vooral bij OATS levert het een orkaan aan geluid op.

Slachthuis Haarlem heeft een neus voor rauwe en ongepolijste muziek. De glans van die muziek komt pas als bands als Dixi en Marathon beginnen te spelen. Stevige kost en ook energiek. Stilzitten is er op zo’n avond niet bij en dat bewijzen de twee Amsterdamse bands wel, waarbij Marathon zo’n langzamerhand wel een gerenommeerde band is, voor zover ze het al eigenlijk al niet zijn. Dixi wekt alleen maar meer muzikale nieuwsgierigheid op.

De liefhebbers van garage, postpunk, pyschedelie en garage hebben op vrijdag 13 september hun harten kunnen ophalen tijdens een optreden van het Haarlemse Wilson A en Rotterdamse Iguana Death Cult. Voor beide bands is er alle aanleiding om te spelen, want zowel Wilson A als Iguana Death Cult hebben vrij recentelijk nieuw singlemateriaal uitgebracht.

Hoewel augustus veelal in het teken staat van festivals en buitenactiviteiten, is er nog wel nieuw muziekmateriaal te bespeuren. Sterker nog voor de maand augustus en net als in de maand juli vier releases die opvallend genoeg zijn om te worden besproken. Het is zelfs een behoorlijke variatie als het gaat om de stijlen, zoals de pittige indie-rock en misschien wel postpunk van Cardigan Inn, een echt akoestische EP van Pony Machine, het pure songwritermateriaal van Koen Alvarez en als laatste de Amsterdamse band Something At Last wat ooit is begonnen als een thuisproject.

De Knives Out in Podium Victorie volgt precies een dag later na Club Pussycat. Waar Club Pussycat op 11 juli heeft plaatsgevonden, weten de liefhebbers van de stevige kost een dag later op 12 juli de weg naar de Alkmaarse popzaal te vinden. Op het programma optredens van FEMME FUGAZI, Library Card en Marathon. Niet de minste bands die Podium Victorie weet voor te schotelen waarin hier meer het accent ligt op postpunk.

Elke maand zijn er in de bovenzaal van de Melkweg de nieuwste acts te ontdekken bij Melkweg RADAR. Voor de editie van juni zijn hier Dorpsstraat 3 en Yan Lâle. Dromerige en duistere klanken gaan hand in hand deze avond.

Het is vrijdagavond 31 mei en er hangt een donkergrijze, dreigende lucht boven Alkmaar. Podium Victorie is geopend en langzaamaan druppellen de bezoekers de kleine zaal in voor Knives Out. Deze bandavond biedt punkrockliefhebbers de kans om de bands die zij eerder op grote podia hebben zien spelen, in een intieme setting te proeven. Met een vleugje bittere gitaren en snufje pittige postpunk zijn daar deze avond THAMES, POM, en Texoprint. Deze bands komen op een aantal vlakken overeen: De zanger roept en schreeuwt, de luidste pedal op de markt is in gebruik, en er wordt een flinke show gegeven.

Op 16 mei lieten drie bands hun underground sounds horen in Cinetol, te heten DIONNE, The Captain en Navigate. De avond stond hiermee in het teken van wat de studenten aan de HvA te petto hadden. Alternatieve rock, post punk, of gewoon punk soms, maar ook meer zachtaardige pop werden ten gehore gebracht.

Op 20 april laat La Promenade Violence in Slachthuis Haarlem hun debuut EP ‘Every Yesterday’ horen. Voor de vier bandleden direct al een goed begin, want het levert een uitverkochte zaal op. Als support treedt Lorem Ipsum op, die een dag ervoor hun eigen album ‘Flat Caps And Rain Macs’ hebben uitgebracht.

Een contrastrijke luisterbeleving als het gaat om het optreden van Library Card en als support Toto Boroto. Uiteenlopend omdat de hoofdact nogal luidruchtig is en dat dit gezegd kan worden van Toto Boroto die met hun muziek een cominatie hebben van dreampop en haast psychedeliche gitaarinvloeden. Misschien wel dreampop. Dat Library Card behoorlijk onder de aandacht is, blijkt uit hun verschillende optredens tijdens bijvoorbeeld ESNS en hun meest recente EP ‘Nothing Interesting’.

Op het kleine podium van Doka in het Volkshotel is het een uitdaging om de vijf leden van Nevin de ruimte te geven, maar vanaf het eerste nummer is de avond een feit. Vanavond zijn Nevin en Ioana Iorgu te zien. Passend bij elkaar maar toch ook verschillend van elkaar. Passend als het gaat om het donkere en verschillend is de muziek, want Ioana gaat meer de postpunk kant op, terwijl Nevin meer in het wat meer rustige gedeelte en mysterieuze blijft. Verbazingwekkend dat zowel Nevin als Ioana Iorgu hier staan, is het niet, want Marathon is een paar weken eerder al geweest vanwege hun keldertour.

Dat het Marathon voor de wind gaat, is wel duidelijk. De Amsterdamse band begint misschien wel aan een marathon aan optredens in kleine zalen en zelf noemt de band het een keldertour. Het brengt de band in Doka aan de Amsterdamse Wibautstraat. Vreemd is dat niet want de geschiedenis van de noisy bands uit eind jaren zeventig en de jaren tachtig die vooral het Verenigd Koninkrijk ooit heeft voortgebracht, is dat haast wel een synoniem te noemen.

Melkweg RADAR is een avond waar ruimte is voor het geluid van morgen. Dat geldt zeker voor Bowl en HOOFS. Beide bands timmeren behoorlijk aan de weg en bonken op de deuren. Bowl die de wind in de zeilen hebben met een tournee langs verschillende plekken, maar ook HOOFS die bezig zijn om de jongere generatie een stem te geven. Een avond waar de punk doorklinkt en waar schurende thema’s in zitten.

De imposante uitstraling van de zanger-gitarist Merlyn Baartman is een weerspiegeling van de stevige, uitgebalanceerde sound van de hele band. In het begin soleert hij op gitaar een tingel tangel melodie om het publiek zachtjes op de schouder te tikken. We gaan beginnen mensen