Oefenbunker

“Zelfs het hout van de gitaren ruikt nu naar het Utrechtse rioolwater”

Als Sjon ‘King’ Mobers het podium betreedt om de avond te openen, dan weet je dat het om een Oefenbunker show gaat. In samenwerking met De Nieuwe Nor worden er optredens geboekt onder de naam van het kleine, sympathieke poppodium dat vorig jaar helaas verloren ging. Elk optreden is een eerbetoon aan de DIY mentaliteit van de Oefenbunker en hoe kun je die mentaliteit beter verwoorden dan met 3 punkbands van eigen bodem. Het werd een avond vol vuige gitaren en een vriendschappelijke energie.

Op deze Bunkerpop-zondag is er op het Pinkpopplein vooral ruimte voor hard, harder, hardst. Met zowel lokale bands zoals XII Thorns en Trenchwar als Belgische punk van onze zuiderburen is er genoeg te halen voor de liefhebber van zware metalen.

Het was even wennen aan de gedachte om Bunkerpop niet meer te kunnen meemaken bij de ons zo geliefde Oefenbunker aan de Heerlenseweg in Landgraaf. Na de grote brand van afgelopen december is de artistieke broedplaats tijdelijk uitgeweken naar de Voltastraat maar hoopt de Oefenbunker in 2028 zich weer op een definitieve nieuwe locatie (in Strijthagen) te kunnen vestigen. Na de brand kwam er al vrij snel veel steun vanuit de gemeenschap met onder andere inzamelingsacties en benefietconcerten. Omdat de organisatie iets wilde terugdoen voor alle steun die ze hebben mogen ontvangen, is besloten om van de 42e editie een gratis toegankelijk festival te maken.

Na een stormachtige periode maakt de Oefenbunker zich op voor een rooskleurige toekomst. De nieuwe repetitieruimtes in de tijdelijke locatie zijn bijna klaar en de crew maakt zich op voor Bunkerpop ‘nieuwe stijl’ op 6 en 7 september. We spraken met projectleiders Jan Sluijsmans en Mandy Römkens.

Peuk is een Belgische band uit Limburg rondom frontvrouw Nele Janssen. Hun geluid is een mix van Nirvana, Black Flag, Sonic Youth en The Breeders. Zelf omschrijven ze het als sludge pop, waarbij de sound van de vroege grunge nooit ver weg is. Vanavond spelen ze in de Oefenbunker.

De eerste dag van de 41e editie van Bunkerpop was vooral een feest voor de liefhebbers van de lokale hardcore en punkbands. Daarnaast werden we aangenaam verrast door bezoek uit Deventer, Gent en Hasselt. Het werd een mooie avond doordrenkt met gitaren.

Op de tweede dag van Bunkerpop krijgen we een divers programma voorgeschoteld: van donkere postpunk, naar hardcore, naar triprock. Het is helaas niet zo druk vandaag, maar gelukkig trekken de bands zich daar niks van aan. We zien vooral enthousiaste gezichten, bij zowel de bands als het publiek en dat alles onder een stralende zon.

Gisteravond waren we getuige van de wederopstanding van Phoenix Ashes. Na een pauze van vijf jaar, met de nodige persoonlijke problemen, wordt de stilte doorbroken en oogt de band hongerig en als herboren. De aanwezigen in de Oefenbunker in Landgraaf vormen de gewillige prooi.

Als je het aan ons vraagt zijn er weinig dingen beter dan het weekend aftrappen in een donker poppodium. Toch hebben we al eens een betere voorbereiding gehad op een show dan vanavond het geval is: de focus in Parkstad ligt al dagen lang op de promotiekoers van Roda JC en het stralende weer doet ons eerder verlangen naar een pas gemaaide festivalweide dan naar een kille concertzaal. Bij het horen van het aantal verkochte tickets veren we ook niet direct omhoog. Ervaring leert echter dat dit soort avonden vaak uitgroeien tot de mooiste momenten. Aan de Ierse postrockband A Burial At Sea om ons vanavond te verrassen.