Nieuwemuziekleiden

‘Vier’ van Van Messing

'Yeah Right' van Demi Dawn

'I’ll Never Know' van Baaf

Als je benieuwd bent hoe Radiohead zou klinken met Nederlandstalige teksten à la Spinvis, dan moet je luisteren naar het lichtvoetige debuutalbum van Zolderlingen, ‘Maandagmorgenmuziek’. Fans van Astronaut moeten dit zeker ook proberen.

Dit is een album met maar liefst achttien nummers in vijfenvijftig minuten, geen opgepompt EP’tje. Als je het in een hokje zou moeten duwen, zou het dat van elektronederindie zijn.

Dat The Beatles na meer dan een halve eeuw hun relevantie nog niet verloren zijn, is geen geheim. Ook in Nederland zijn er nog zat artiesten die hun liefde voor The Beatles op de mouw spelden, zoals The Kik en Bertolf, en tributeband The Analogues staat dit najaar nota bene drie keer in de Ziggo Dome. Aan het lijstje artiesten die hun mosterd bij de Fab Four halen, mogen we nu ook het Zwammerdamse JK Collective toevoegen, die met het in september verschenen album ‘Ring Road’ een liefdevolle ode aan de popmuziek van weleer brengt.

Een veelbelovend debuut

De Leidse gitaristen en producers Bas Aarnink en Stijn Roos van Raadshooven trakteerden eerder op de albums 'Introspection' en 'Chaosism'. Dat waren afwisselende albums, vol verschillende stijlen en samples. Nu lanceren ze maar liefst twee albums tegelijk - wat kunnen we daarvan verwachten?

Verrassend en vertrouwd, zou je kunnen zeggen van ‘Windstil’, het album dat de Leidse ‘multiblazer’ Pieter de Mast maakte met zijn nieuwe trio. Samen met toetsenist Sebastiaan van Delft en percussionist Modar Salama brengt De Mast opnieuw een album vol betoverende klanken en inventieve improvisaties, waarin verschillende muziekgenres elkaar ontmoeten.

‘Ik trek al mijn kleding uit’ van BARBARA.

Carlijn Elisabeth van Wijk is cellist, zangeres en componist. Ze maakte als Carly E vooral een mix van pop en jazz. Ze stond solo in theaters en op festivals en bracht singles en EP's uit; 'Natural' is haar solo-debuutalbum. De releaseparty was op 27 september in de Roode Bioscoop in Amsterdam.

Onlangs dropten de Leidse rauwdouwers van Release The River hun debuutalbum 'Virtues of the Vile'. De drummer heeft de plaat zelf gemasterd en gemixt, de recensies waren dat allerminst. Maar leiden lovende kritieken ook tot een goede liveshow?

Het antwoord daarop is een volmondige ja. Zelfs voor een luisteraar als ik (een relatieve leek in de wereld van metal met al haar verscheidenheid aan subgenres) is het een fraaie balans tussen virtuoos en jetzt geht's los. Het opwarmen mag gedaan worden door supports Beyond The Pale en Black Rabbit (opwarmen is hier standje cd in magnetron), die de hoofdact mooi complementeren van twee kanten.

‘My Shoes’ van Ratchet

Toxische verhoudingen in ‘Ordinary Lover’ van Headfirst en ‘Again’ van DIZTEN

‘De Vibe’ van de Grote

‘The Truth/Lightning’ van DECAY/REBIRTH

Bij een goede plaat horen de nummers bij elkaar, en dat is hier het geval: onzekerheid en een relatiecrisis vormen de rode draden. "Regen in het woud der liefde," kortom. Muzikaal wordt Wouter Mol er als zanger begeleid door allerlei instrumenten, maar ligt de nadruk op het samenspel met elektronica.

Maar wie is Wouter? In 2016 won hij de Grote Prijs van Rotterdam in de categorie singer/songwriter. Hij was daarna de frontman van Grote Prijs van Nederland-finalist Out of Skin en is dat van onder andere inneruu, organisch-elektronische muziek waar zelfs een hele wereld omheen gecreëerd is.

‘In A Desert Land’ van Baaf

‘Honey Bunny’ van Choco StonerDisco