Artikelen

Grap Amsterdam Popmusic organiseert in samenwerking met Sena Performers een viertal showcases onder de noemer Buitenspelen voor de GRAP. Afgelopen zaterdag deed de Nederlandstalige indiepopband WIES de aftrap in het Vondelpark Openluchttheater. Vanwege de Corona-maatregelen is er een beperkte capaciteit en speelde WIES twee shows op één middag. We kregen onder meer een nieuw nummer te horen en zagen de band aan het werk met een nieuwe drummer. Ook werd de release van de nieuwste single ‘Maar ik doe het toch’ gevierd.

De afgelopen weken is veel aandacht geweest voor de situatie van muziekcomplex dB’s. Aanleiding was de aankondiging van het Ontwerpbestemmingsplan Cartesiusdriehoek (waarbinnen dB’s valt) en de zin daarin dat “dB’s, met zijn muziekstudio’s, café/ontmoetingsruimte en poppodium van Stichting Ruis, moeilijker is in te passen in de straks intensief bewoonde wijk.” In de Cartesiusdriehoek worden de komende jaren 2.800 woningen gebouwd. Hoewel het altijd de intentie is geweest om dB’s te laten blijven, is dat geen vanzelfsprekendheid. De situatie van het muziekcomplex is deels uniek maar eigenlijk ook exemplarisch voor de complexe positie van muzikale creatieve broedplaatsen in Utrecht en andere gemeenten. In dit artikel laten we zien wat het ingewikkeld maakt, maar proberen we ook een lans te breken voor het belang van zulke plekken voor de Utrechtse muziekscene en het ontwikkelen van talenten.

Speelplekken. De coronacrisis maakt eens te meer duidelijk dat ze voor menig muzikant van levensbelang zijn, maar ook voordat dit nare virus toesloeg was het voor menig uitvoerend artiest nog geen sinecure een plaats op het affiche van een concertzaal te bemachtigen. Dat dit zeker niet altijd ligt aan de kwaliteiten van de kunstenmaker, maar minstens zo vaak aan het programmeerbeleid van de podia, bewijst het geval van Twan van Gerven. Deze geroemde en gelauwerde gitarist kon zijn nieuwe project ‘Dutch X-Ing’, waarin zappaëske gekte de boventoon voert, eigenlijk nergens kwijt. Gelukkig was daar Bartho van Straaten, programmeur van Paradox, die hem het vertrouwen gaf om als ‘artist in residence’ rustig aan zijn materiaal te werken. De resulterende avonden waren misschien niet altijd even druk bezocht, maar de mond-op-mond-reclame deed gestaag zijn werk, zodat Twan en zijn mannen deze zaterdagavond toch nog voor een (toegegeven, door coronamaatregelen niet op volle capaciteit draaiende) uitverkochte Paradox de vrucht van al hun inspanningen, het gloednieuwe album ‘How U Gonna Stroke Yer Solo’, mogen presenteren.

Na maanden van voorrondes en halve finales, is het op 19 september zover: de finale van de Kleine Prijs van Fryslân! Zes finalisten zullen strijden om de winst in Neushoorn. Wie zal eerdere winnaars als The Homesick, Abdomen, Pendants, Katie Koss, Lester Blackfield en Delore opvolgen? Om je vooraf alvast een kans te geven kennis te maken met de bands en artiesten, hebben we ze een vragenlijst voorgeschoteld. De volgende finalist die we aan je voorstellen is Dirty Robot. Redacteur Tessa spreekt de drie leden van Dirty Robot in de tuin van bassiste Evita.

Het is fijn om terug te zijn in OOST, maar toch ook wel gek. We zijn hier vanavond namelijk niet om de hele nacht door te dansen, maar om zittend een concert te ervaren. Het is inmiddels meer dan een half jaar geleden dat publiek het pand aan de Oosterstraat betrad. In die tussenliggende maanden heeft OOST een opknapbeurt ondergaan. De gangen hebben een nieuw likje verf gekregen, er hangt een nieuwe spiegel en de rookruimte heeft plaatsgemaakt voor extra tafeltjes voor het restaurant Achterwerk. Eén ding herinnert ons wel aan de afgelopen bizarre periode: aan de muur bij de garderobe die vandaag is gesloten, hangt nog een poster voor het programma van maart.

Na maanden van voorrondes en halve finales, is het op zaterdag 19 september zover: de finale van de Kleine Prijs van Fryslân! Zes finalisten zullen strijden om de winst in Neushoorn. Wie zal eerdere winnaars als The Homesick, Abdomen, Pendants en Katie Koss, Lester Blackfield of Delore opvolgen? Om je vooraf alvast een kans te geven kennis te maken met de bands en artiesten, hebben we ze een vragenlijst voorgeschoteld. Redacteur Marije Heida strijkt met Jamila Faber neer op het balkon van DE Café en ze ‘maken kennis’ - maar dan anders...

Lees deze story op 3voor12 Zeeland

Na maanden van voorrondes en halve finales, is het op 19 september zover: de finale van de Kleine Prijs van Fryslân! Zes finalisten zullen strijden om de winst in Neushoorn. Wie zal eerdere winnaars als The Homesick, Abdomen, Pendants, Katie Koss, Lester Blackfield en Delore opvolgen? Om je vooraf alvast een kans te geven kennis te maken met de bands en artiesten, hebben we ze een vragenlijst voorgeschoteld. De eerste finalist die we aan je voorstellen is Hands Off.

Begin dit jaar presenteerde platform NH-Pop het project Op Sleeptouw – een talentontwikkelingstraject waarin advies wordt gegeven aan opkomende Noord-Hollandse acts; zij in contact worden gebracht met muziekindustrie professionals; en hen een podium geboden wordt met masterclassshows. Binnenkort vinden deze shows én een eindpresentatie plaats. Hoe is het de deelnemers vergaan? Hoog tijd voor een voorstelrondje!

De Amsterdamse art-punk band Labasheeda timmert inmiddels al flink wat jaren aan de weg en bracht verschillende albums en EP’s uit. Het is echter alweer ruim vijf jaar geleden dat het laatste album Changing Lights uitkwam. Voor het nieuwe album Status Seeking startte de band vorig jaar een succesvolle crowdfunding actie, waarbij fans gevraagd werden om een financiële bijdrage te leveren, zodat het album uitgebracht kon worden. Vorige week zaterdag presenteerde Labasheeda het nieuwe album in Cinetol met BUG als voorprogramma.

Ooit begon Classic Water als het soloproject The T.S. Eliot Appreciation Society van (destijds) literatuurstudent Tom Gerritsen. De rauwe folk van deze twintiger die net terug was van twee jaar busken in Canada evolueerde door de jaren heen tot een geïntegreerd geluid waarin tekst en muziek goed op elkaar afgestemd waren. Uiteindelijk maakten de solo performances plaats voor shows met een volledige band en al gauw raakte deze band ook betrokken bij het schrijfproces. De stijl evolueerde verder en de rauwe folk ging er echt af. Dat vroeg om een nieuwe naam: Classic Water was geboren.

We zijn per direct op zoek naar een bevlogen pr/-communicatie-coördinator. Ben je gek op muziek, heb je een talent voor marketing en woon je in Utrecht? Bekijk dan wat we zoeken.

Voor meer dan een half jaar hield Simplon haar deuren gesloten voor het publiek vanwege de coronamaatregelen en de zomer-stop. Op een jam-avond na heeft er nog geen act gestaan. Deze avond hebben Delore en Laura Sjin de eer om de aangepaste concertzaal in te wijden en ze doen dat met verve. Toch blijft de nieuwe situatie nog een beetje wennen.

Toen Rocco Ostermann en Wout Kemkens (o.a. Donnerwetter) dit voorjaar onder de naam De Niemanders hun gelijknamige album uitbrachten werd hun bijzondere concept, waarbij is samengewerkt met (ex-)gedetineerden en hun ervaringen achter de tralies als uitgangspunt diende, met veel lof ontvangen door de landelijke pers. Vanavond waren we in een uitverkocht Doornroosje getuige van de eerste in een reeks concerten die zich tevens binnen de muren van enkele gevangenissen zal voltrekken. In het kader van de Basis Sessies wordt er vanavond na afloop van de set nog extra stilgestaan bij het verhaal áchter de muziek.

'WARE' maakt furore met hun debuutalbum 'Higher'. De single 'Electric' is door Spotify onlangs in de lijst met nieuwe alternatieve muziek gezet, tussen de nieuwe platen van bijvoorbeeld 'Gorillaz', 'The Killers' en 'The Flaming Lips'. Dat is geen slecht begin. De mannen van 'WARE' blijven er nuchter onder. “We laten het maar gewoon gebeuren.”

Op anderhalve meter afstand in de buitenlucht, dat moest toch wel een veilig festival opleveren. Toch was het nog best even spannend of het allemaal goed zou gaan tijdens Festival de Oversteek op zondagmiddag 6 september in Nijmegen.

The Spy and the Butcher zou gewoon voluit gaan, dat was het streven van The Bake Shop. Niks geen gedoe met bands die ineens gedwongen werden om akoestisch te spelen, maar volle bak. Het festival onderscheidde zich daarmee van anderen in een bizar concertjaar.

12 Maart, 2020. Eindelijk, dat verrekte drumstel in elkaar gekregen. Alles stond klaar voor de albumrelease show van Avi on Fire in de kleine zaal van Paradiso. Totdat onze grote vriend COVID-19 om de hoek kwam kijken en voorlopig roet in het eten gooide. Nu is het 5 september, zes maanden later. Ik zit achterin de grote zaal van Paradiso op een houten stoel, mijzelf voorbereidend op een houten kont, naar het nog lege podium te kijken. Achter het podium hangt een groot wit scherm met de coronamaatregelen. Als echte ‘children of the future’ gebruiken we een app om onze drank en merchandise te bestellen en er staat, zoals we gewend zijn, zachtjes muziek aan op de achtergrond. Avi on Fire mag dit keer in de grote zaal diezelfde albumrelease show eindelijk opvoeren. Ze zullen eraan toe zijn, net als wij.