Artikelen

SUBFICTION  en Library Card getipt voor Grasnapolsky 2023

The Heck, de driekoppige punkformatie uit Zuidoost-Drenthe bestaande uit René Katerbarg, Erik Berends en Henri Sulmann, is terug met nieuwe muziek. Op 3 maart lanceerde de band haar derde studioalbum On Your Nerves – een échte ode aan de garagepunk. 3voor12 Drenthe ging daarom langs bij zanger, songwriter, gitarist en groot sixties-adept, Henri Sulmann, om het verhaal achter de band en de nieuwe plaat te horen.

Waarom zijn zoveel dj’s mannen?

Australische psychrockers laat de Main zweten tot in de nok

Frou

Ciao Lucifer | Stranded FM Clubnight | Poodle | Hondsdol | Muylike | Birdcage invites Ethno Kult | Beware of Banshees | Anemone | halve finale Podiumbeest Awards

Vivienne Aerts studeerde klinische psychologie in Leiden, dirigeerde het beroemde kinderkoor De Leidse Sleuteltjes en zette onder andere de lokale tak van studentenkamerfestival Stukafest op. Ze heeft hier nog altijd een huis, maar woont al een aantal jaar in Brooklyn, New York City. Vivienne is van oorsprong een jazzcomponist, sopraan en dirigent, tegenwoordig zit ze meer in experimentele performances zonder genrenaam. Er zit twee jaar werk in haar vrijdag verschenen collab album ‘Typuhthâng’. Vivienne heeft het opgezet, geschreven, geproduceerd en geëdit. Twee andere bijzonderheden: er werkten alleen maar vrouwen aan mee en de opbrengst van de chocola bij de cd-versie komt deels ten goede aan Congolese cacao-arbeidsters. Dit maakte ons nieuwsgierig en de verschijningsdatum prikken was makkelijk: Internationale Vrouwendag.

De tweede maand februari heeft een wisselend muzikaal palet opgeleverd, waar elementen van spanning, melancholie en een sprong in het muzikale diepe opgeleverd. Muziek van Salutingrome, Nienke en Anne. De spanning zit in de voormalige finalisten uit de Night Editie van de Rob Acda Award die debuteren met de EP ‘Corner Of The World’, de melancholie zit in Nederlandstalige single ‘Waarom’ en de sprong in het onbekende zit in de veelzeggende titel van de EP ‘The Unknown’.

Hoofdfoto: Marcus van Dam

Waar Woody Sings vorige maand nog in het water viel vanwege ziekte, staat Woody ditmaal zo fris als een hoentje op het podium. Hij neemt de tijd voor een praatje, is heel ad rem en zingt als een malle. Deze keer met Ierland als thema, al speelt hij soms een beetje vals met uitstapjes naar Wales en Schotland.

In 'een duik in de platenkast van' vragen we elke maand een pure muziekliefhebber naar de meest speciale platen in zijn/haar verzameling. Op advies van Joost Dijkema zijn we in gesprek gegaan met Jurgen Veenstra, bekend van Avery Plains, MOAN, en in het verleden onder andere ook van Moonlizards. Zijn muzikale output door de jaren heen blinkt uit in afwisseling. Zou de inhoud van zijn platenkast ook al zo gevarieerd zijn?

De Amsterdamse indierockband MICH speelde afgelopen zaterdag in het stroomhuis. De ritmische New Wave sound bracht de hele zaal in beweging. De sfeer in de unieke zaal was uitstekend. De groep speelde hun melodramatische pop die avond buitengewoon goed. Nou ja, niet héél de avond. Het beste uit Amsterdam is de trein naar Eindhoven, maar ze speelden alsof ze zo de trein nog terug moesten nemen. De band staat bekend om korte nummers en nog kortere optredens, maar toch voelde dit optreden alsof ze liever niet het podium op waren gekropen.

Festival op de Groningse drafbaan maakt line-up compleet

Jury: ‘Kensington heeft in al die jaren een ijzersterk en opvallend oeuvre opgebouwd’

DI-RECT, Goldband, Goldband en Goldband

Zaterdag was het weer tijd om de kelderbar te vullen met muziek. Om 23:00 staat bijna de hele kelder in Vera al vol en wordt er met verwachtende blikken gekeken naar het kleine podium gehuld in blauw licht. Het publiek is gemêleerd en heeft er zin in, want zeg nou zelf: wie heeft er nou geen zin in een zaterdagavond vol rock en punk op een paar goedgevulde vierkante meters? Wij in ieder geval wel!

The Wait Is Over: op 10 maart brengt de Utrechtse producer en songwriter Muylike dan eindelijk zijn debuutalbum uit. Diezelfde dag brengt hij zijn catchy indiepopnummers ten gehore tijdens zijn releaseshow in EKKO. Een gloednieuw album, een gloednieuwe show en een gloednieuw vinyl. “Het voelt alsof de act nu echt op gang komt”, vertelt Stijn Post, de man achter Muylike.

Met 24 minuten is PLAY van Inge van Calkar wel heel kort voor een album. Het voelt dan ook meer als een uitgetrokken EP aan dan een volledig album. Misschien komt dat doordat de nummers vrijwel allemaal opzwepende pop zijn, of in ieder geval stuk voor stuk een vorm hiervan aannemen. Een makkelijk rekensommetje later blijken de nummers op papier zeker schuldig aan de bekende formule. Ze klokken zo rond de drie minuten, zijn strak geproduceerd en houden het tempo redelijk hoog. Op het eerste oog lijkt PLAY dan ook net iets te makkelijk en schaamteloos om ermee weg te komen. Toch heeft Inge van Calkar net als ons de afgelopen jaren ook opgesloten gezeten in haar woonkamer tijdens de periode-die-niet-genoemd-zal-worden. Misschien is wel het tijd voor een schaamteloos popalbum. Misschien is het wel tijd om zonder pardon naar buiten te dansen. PLAY is in ieder geval lichte entertainment en doet recht aan haar eigen titel.

Met Froukje, Jeangu Macrooy, Jett Rebel en meer