Artikelen

Utrechts hiphop platform viert feest met livemuziek en kunst

Veelbelovende reeks in de Nachtzuster is van start

Van 27 tot en met 29 september vindt in Haarlem voor de tweede keer het Haarlem Vinyl Festival plaats. Wie denkt dat het alleen maar een zoektocht is naar die ene plaat op vinyl in de Haarlemse binnenstad, komt bedrogen uit. Het is meer dan dat, want zo zijn er naast de kramen waar mensen vinyl kunnen zoeken en vinden, ook nog terecht voor bijvoorbeeld lezingen, luistersessies, het kijken van kunst en muzikale optredens verspreid in de stad aan het Spaarne.

Ongeveer zes maanden geleden maken we voor het eerst kennis met ‘Paul’ tijdens de Skatepark Sessions van HUNK. Sindsdien heeft het nummer al meermaals zijn live debuut gemaakt en nu is het lied eindelijk overal te beluisteren. Zo ook tijdens de releaseshow afgelopen vrijdag, waar de band het Slachthuis transformeerde in hun eigen arena met toeschouwers genoeg.

Slachthuis Haarlem heeft een neus voor rauwe en ongepolijste muziek. De glans van die muziek komt pas als bands als Dixi en Marathon beginnen te spelen. Stevige kost en ook energiek. Stilzitten is er op zo’n avond niet bij en dat bewijzen de twee Amsterdamse bands wel, waarbij Marathon zo’n langzamerhand wel een gerenommeerde band is, voor zover ze het al eigenlijk al niet zijn. Dixi wekt alleen maar meer muzikale nieuwsgierigheid op.

Om te herdenken dat het 80 jaar geleden is dat Nijmegen werd bevrijd, is in het weekend van 21 en 22 september het Peace by Peace festival op het festivalterrein bij de Vasim in Nijmegen. Een festival dat zijn pijlen richt op het vieren van vrijheid met verschillende bands, maar ook een mooi theaterprogramma heeft met toneel, live podcasts en talkshows. De redactie van 3voor12 Gelderland neemt op de zonovergoten zondag een kijkje.

5 jaar Nietmachine | FIT + Stay In Nothing | Club 3voor12 Utrecht | State Power | Club Huis | Zenith x NFF | Popronde Woerden + Amersfoort | StropStrikkers | Pizza Knife | 30 uur KABUL à GoGo

Kees Draaisma en Phaedra Kwant

Het leek er nog niet op. Het was deze zaterdag vooral zonnig, stralend en warm. Maar toch is de herfst begonnen! We maken ons op voor weer een paar druilerige maanden. In principe zou dit ook een mooi moment moeten zijn om kennis te gaan maken in de Kelderbar van Vera met een nieuwe Groningse indierockband met de bijpassende naam ‘Miezer’. Dit trio gaat pas voor een tweede keer optreden. Dus we zijn best benieuwd. Is Miezer al mieters genoeg? Of gaan we met een betrokken gevoel straks weer naar huis?

Neem een bos. Vul het met elektronische dance. Gooi het na een shoprondje bij de kringloopwinkel vol met ingezakte, maar prettig zittende banken en stoelen, ontwerp een prachtige plattegrond, waar toch niemand iets van begrijpt, bouw met een reusachtige crew honderden kunstdecoraties, een tiental goed bemande en deels verborgen stages en kleed het terrein aan met vuurspuwende metalen draken, dikke lazers, een airhockeytafel, hottubs, sauna’s, veel foodtrucks, speurtochten, oneindig veel woordgrapjes, dildoschietende scootmobielen en A-kwaliteit geluidssystemen. Wat krijg je dan? Juist, Into the Woods. Een doorgewinterd tweedaags festival dat dankzij hun professionele houtje-touwtje houding dit jaar de poorten alweer voor de dertiende keer opent. En die regenlaarzen, die kunnen dit jaar in de kast blijven, want de weersvoorspelling is zelden zo zonnig geweest.

Je houdt van rammelende indierock, maar ook van grove hiphop. Je wil graag gitaren op de grond gesmeten zien worden en daarnaast wil je ook nog een Gypsy gitaarensemble zien. Maar dan wel in een klein circus, gepresenteerd door een boomlange, in lijkwit geschminkte spreekstalmeester. Als je dan daarmee klaar bent, wil je graag even de halfpipe beklimmen en daarna losgaan op hoekige neo-jazz en gekke acid breakbeats. Als laatste wil je ook nog even een uitstapje maken naar de sound van Woodstock ‘69. Het liefst wil je dit allemaal in één avondvullend avondprogramma kunnen zien. En overdekt graag. Klinkt dat absurd? Is dit een rare koortsdroom die je hebt gehad? Nou, bij Vicefest komt het allemaal voorbij. Vanavond vallen we door het konijnengat in het vreemde Wonderland van The Vices. En we willen we nooit meer weg.

Een veilige thuisbasis voor artiesten die een solide basis zoeken; dat is in een notendop waar het nieuwe Tilburgse muziek agency BASE voor staat. Het is een initiatief van Ylze Musters, Lieke Boersma en Sam Schoutens die aan de slag gingen met het idee en met de aanvulling van Snow Coats-bassist Frank Peters werkelijkheid werd.

Josbros, Arts the Beatdoctor, Shiraga + Adura, Loema, Vic Willems + Rijn Baart, Tusky, Pizza Knife en meer

Any Minute Now gaat ook dit seizoen verder in Gebouw-T

De Popronde is al dertig jaar een rondreizend popfestival waar je aanstormende talenten van morgen kan spotten. Het is namelijk bedoeld om artiesten te laten spelen buiten de eigen stad of regio. In 2024 selecteerde de landelijke jury vooral artiesten uit Amsterdam en Rotterdam, ruime keus dus.

Er staan dit jaar vijfentwintig acts op elf Leidse locaties, daarvan hebben we er drieëntwintig van weten mee te pakken met minstens beeld. Leiden is in 2024 zoals gebruikelijk als tweede aan de beurt, na stichtersstad Nijmegen. Lees en bekijk hier wat de Popronde Leiden te bieden heeft, van cumbia tot een North Sea Jazz-kandidaat en van country tot hiphoppunk.

Zo begon Eric Vloeimans zijn aankondiging na het eerste nummer...’romantische jazz’ stond niet op het menu, dat was wel duidelijk. We zagen Eric Vloeimans eerder op de Leidse podia met de bigband Licks & Brians en in het kamerjazztrio Fugimundi. Nu presenteerde hij met vier eigenzinnige muzikanten zijn nieuwe elektrische band: HOTSPOT.

Het zijn de laatste beetjes van de zomer. Officieel is het nog zeker drie dagen nog geen herfst en laagjes zijn nog overbodig. Toch wanen we ons vanavond in Vera al in de stemming. Melancholisch wegdromen bij de gevallen bladeren. De eerste koude zuchtjes winter in de neus. Het Groningse Meadowlake zou hier de perfecte soundtrack voor moeten zijn. Samen met The All Known komen ze hun laatste album where the mountain meets the sea presenteren. Tijd voor galmende dreampop in een dikke laag reverb!

Toxische verhoudingen in ‘Ordinary Lover’ van Headfirst en ‘Again’ van DIZTEN