Artikelen

Marike Jager, één van Nederlands meest geliefde singer-songwriters speelde op zaterdag 19 oktober in de Vegafabriek in Kolderveen. Onze fotograaf Jeffrey Heijnen was erbij en schoot een aantal plaatjes.

De welbekende Grote Zaal van TivoliVredenburg wordt momenteel verbouwd. Terwijl er nog hard gewerkt wordt om de foyers voor februari klaar te krijgen, kregen wij alvast een rondleiding door de vernieuwde foyers.

Als je als artiest het label van ‘angry young man van de jazz’ krijgt, kan dat label als een molensteen om je nek gaan hangen. De pers gaat graag met zulke sappige labels aan de haal, en je reputatie wordt al snel gevormd door in hoeverre mensen vinden dat je aan dat label voldoet. In het geval van Teis Semey klopt het ook eigenlijk niet: hij is juist heel liefdevol en heeft het lef om zich uit te spreken over wat hij belangrijk vindt. Op zaterdag 19 oktober blaast met zijn quintet de planken van het podium - al is de muziek niet de meest toegankelijke.

Ontaard, Throwing Bricks en Terzij de Horde samen in dB’s. Dat is een show waar we bij moesten zijn. Een avond die verdrietig en nadenkend begon, eindigde uiteindelijk helend door de optredens van de drie bands.

ENJAKU YOYO klinkt als een Japanse naam. Het ís een Japanse naam. Voor de band van Jun en Koko, beiden opgegroeid in het land van de rijzende zon... Toch hebben ze het eilandenrijk verlaten en zijn ze neergestreken in ons vlakke polderlandje. Een zeer bewuste keuze. Niet vanwege de kaas of de tulpen. Nee, vanwege hun unieke muziekstijl. Die zou hier het best tot zijn recht komen. Wij kunnen het straks zelf beoordelen op Club 3VOOR12/Limburg. Maar wat vinden Jun en Koko zélf, na twee jaar Nederland?

We trappen de Clubtour dit jaar af op 23 oktober met een ode aan de Haagse hiphopscène. In Musicon verkennen we de veelzijdigheid die de 'Haagse hop' te bieden heeft. MC's Parbo en Wolfie, aka SKofNiks, verzorgen deze avond niet alleen een keihard optreden, maar nemen het publiek deze woensdagavond ook mee op een trip de diepte in: van spoken word tot trapsoul, alles komt voorbij!

‘Kunst Hoeft nergens over te gaan!’ Dat zijn de woorden van Tino, een van de dichters, die spreekt op het tien uur durende festival en tevens albumrelease van de nieuwe underground beweging, de Nieuwe Nederlandse Naïviteit op zaterdag 19 oktober. Deze muzikale marathon vindt allemaal plaats in de Bovenkruier in Zaandam, een buurthuis dat alleen en volledig runt op vrijwilligers. De rest van deze kunstmanifestatie wordt mede georganiseerd door initiatiefnemer Joost Weemhoff (Jeff Woesthorn op de socials), de drijvende kracht achter het geheel.

Town of Saints zet er na 14 jaar een punt achter. Na een mini-afscheidstour op diverse locaties staan ze nog één keer in Vera. Het blijkt een moeilijk vaarwel, want man, zelfs na hun lange afwezigheid zijn ze nog steengoed. De avond trekt veel oude bekenden. De setlist is erg mooi opgebouwd. Er is genoeg ruimte voor intimiteit, maar er wordt ook keihard gerockt.

In de Amsterdamse Nieuwe Anita klinken op vrijdagavond 18 oktober van dit jaar een flinke mix van punk, funk en surfrock van Bellamy Grove en daarnaast het rauwe en alternative rock geluid van de Amsterdamse band Von Veh.

Kristalheldere vocalen doen ons verlangen naar haar opkomende EP

Blaudzun, Guy Corneille, Go Fishing!, Rindue, AMIMEA, Goldchild, Gildor en meer

Onder Patat Met organiseert Podium De Vorstin regelmatig avonden met bands die of een plek in het Nederlandse muzieklandschap proberen te krijgen of die dat al hebben. Het levert vaak een avond op waar muziekliefhebbers graag een avondje voor over hebben en zeker als er drie bands staan die allemaal een eigen opvatting hebben over muziek maken.

Op een ongewoon warme oktoberdag lijkt de zomer nog even z’n laatste adem uit te blazen. Regenjassen blijven thuis en t-shirts vullen de straten van Groningen. Ook Vera loopt langzaam vol, het publiek klaar voor een avond vol muziek. Op het programma staan Vanity Box en Cloud Cafe. Twee bands met geheel eigen geluid, verschillende achtergronden en elk op hun eigen niveau van ontwikkeling.

Voor zomerse festivals bestaat er zoiets als perfect weer gecombineerd met een zacht grasveld. Popronde zoekt ook zoiets, en vindt dat op zaterdagavond in Venlo: unieke locaties en goedgevulde straten. Het grootste rondtrekkende festival van Nederland kan al in haar handjes knijpen voordat er überhaupt begonnen is.

Peuk is een Belgische band uit Limburg rondom frontvrouw Nele Janssen. Hun geluid is een mix van Nirvana, Black Flag, Sonic Youth en The Breeders. Zelf omschrijven ze het als sludge pop, waarbij de sound van de vroege grunge nooit ver weg is. Vanavond spelen ze in de Oefenbunker.

Wie denkt dat een "stomme" zwart-wit-film tegenwoordig geen mensen meer op de been brengt, heeft het goed mis. De zaal in de Stadsgehoorzaal zit op 19 oktober goed vol voor deze LIFF-klassieker. Als Olga Pashchenko en Jed Wentz opkomen, is het publiek al opgewarmd door de introductie van universitair filmdocent Peter Verstraten. Pashchenko en Wentz nemen tegenover elkaar plaats, het scherm in het midden.

Pashchenko is een door de wol geverfde concertpianiste; haar eerste concert gaf ze op haar negende. Ze is een bezige bij die ook klavecimbel en orgel heeft gestudeerd. Jed Wentz, ook een muzikale en theatrale duizendpoot, begon zijn carrière als fluitist, maar ontwikkelde zich verder in allerlei richtingen binnen de muziek. Hij weet alles van historisch toneel en... is de samensteller van de muziek die Pashchenko zo gaat spelen.

Belgisch Limburgse bluesrock past prima

‘Dream Big’ is een EP die je dit najaar op een grasveld wilt beluisteren, terwijl je met vrienden mijmert over het leven, de bladeren om je heen vallen en de zon langzaam ondergaat. Een krachtige samensmelting van invloeden als Parcels en Wallows tilt deze EP naar grote hoogten. Rindue heeft de potentie om uit te groeien tot een grote naam binnen de indie-scene.