De Toegift krijgt Paradiso maximaal stil
Maxim, de zanger, is aan het einde van het optreden er ook even beduusd van. Sprakeloos kijkt hij seconden lang de zaal in om de weldaad van het applaus goed in zich op te nemen. Hij geeft toe dat hij nooit heeft gedacht te zingen over de Zeeuwse stranden in zijn jeugddagen in het lied Nollestrand voor een volle bovenzaal van Paradiso. Een zaal dat oprecht stil is van de fragiliteit die Maxim en de band in hun muziek en optreden aan de dag leggen. Alsof je in een ballad net die ene noot wil horen of beter de stilte tussen de noten, de breekbaar getimede toetsaanslag wil horen om een moment van magie te beleven, te voelen. Alsof stilte een ultiem moment kan worden waar het geheel van een zijn met de muziek boven alles uit wordt getild. Op dat punt komt De Toegift dus.
