Zeno trapt het jaar af met debuutalbum en releaseshow in de Hall of Fame

Aan De Rand Van Het Ravijn Bloeien De Mooiste Bloemen, luidt de titel van Zeno’s eerste album. Een mond vol, maar de inspiratie blijkt eenvoudig: “Ik kwam de tekst tegen op internet. Toen wist ik direct dat dit de albumtitel zou worden. Ik hou sowieso van spreekwoorden, maar je kunt hier ook heel veel aan ophangen. Heel veel thema’s; van liefde tot persoonlijke ontwikkeling. Door die titel heb ik mezelf beter kunnen ontpoppen, beter kunnen nadenken en is er een conceptuele plaat uitgekomen.”

“In de titel zit ook best een melancholische klank,” gaat hij verder “Er zit wat negatiefs in.” En een voor Zeno belangrijke boodschap: “Hoe moeilijker de keuze, hoe mooier het resultaat. Dat betekent het voor mij. Ik wil wat nieuws proberen, ik hou ervan om dingen heel moeilijk te maken voor mezelf. Als dat dan lukt, heb ik een voldaan gevoel. Het is een soort persoonlijke challenge.”

Kevin Biemans, zoals Zeno’s echte naam luidt, klinkt haast als een visionair vandaag in een cafeetje in het centrum van Tilburg praat hij - met grail - gepassioneerd over zijn weg door het muzieklandschap. Zeno toont zich uitermate tevreden over zijn album, kijkt enthousiast uit naar zijn show vanavond en rakelt de ene na de andere achtergrondboodschap over zijn album op. Bijvoorbeeld over het nummer ‘Achter de Wolken’: “Daar heb ik het over de dood. Wat laat ik achter als ik er niet meer ben?” Het blijkt een thema waar Zeno vaak mee bezig is. “Ik wilde daar per se een tune over. Ongeacht hoeveel streams het haalt, als ik ooit wegga bestaat deze tune.” De diepere betekenis heeft Zeno daarbij in het midden gelaten en dat is een bewuste keuze: “Dat kunnen mensen lekker zelf invullen. Ik hou daarvan, lekker creatief bezig zijn.”

© Roel Pelkmans

© Roel Pelkmans

‘Geen Applaus’ nam Zeno dan weer helemaal aan de andere kant het land op, het nummer verraadt het zelf al: “Het is zaterdag 27 augustus, 10 over 1 ’s nachts, ik ben hier solo op een schrijverskamp in Drenthe, voel mezelf de hele dag al ongeïnspireerd en net kwam ik een sample tegen, en een uur geleden ben ik begonnen aan een nieuw opzetje, en damn, het is één van de hardste pokoes in tijden” zoals Zeno zelf zegt over die tune. Dat het verhaal nu zo op papier staat, was niet wat hij twee jaar geleden had bedacht. Na zijn EP Beste Versie Van Mezelf liep de Brabander stuk: wat zou een logische vervolgstap zijn? Ideeën voor een volgend project bleken schaars. Een nieuw level moest bereikt worden en de weg daarheen: een groot project.

Het resultaat kwam eind vorige maand uit. Een resultaat dat volgens Zeno zelf zijn beste project tot nu toe is. “Ik heb heel veel producers benaderd en geprobeerd mijn ideeën te implementeren in hun dingen. Daardoor is het een heel gevarieerd album geworden.” Opvallend genoeg niet wat Zeno zelf per se liefheeft. “Ik prefereer wel artiesten die één bepaalde stijl hebben, maar ik vind heel veel shit gewoon leuk. Ik zou ook wel voor één stijl willen kiezen, maar ik denk dat ik niet de persoon ben daarvoor. Als ik drie dezelfde soort tunes achter elkaar maak in de studio, ben ik er wel klaar mee. Dat is een beetje jammer, maar ik haal veel plezier uit gevarieerd werken. Ik vind het leuk om afwisseling te hebben, mijn week telkens verschillend indelen: daar haal ik mijn productiviteit vandaan.” En daarin kan Zeno ver gaan. “Ik heb niet echt een ritme. Vaak slaap ik laat, tussen twee en vier ofzo, dan wordt ik vaak een paar dagen lang om tien uur pas wakker en dan is mijn halve dag al weg, Soms zet ik de wekker dan een keer om vijf uur, maak ik die switch en ga ik zo vroeg al wat doen.”

"Drie weken lang had ik elke dag een sessie, elke dag kwamen mensen langs.”