NZON26: atoomclub, suze who? en Hister zorgen voor fijne afwisseling in Zeevonk-container
Sfeervolle sets brengen intieme huiskamersfeer
Eva Waterbolk van platenlabel Zeevonk Records heeft er al tien festivaldagen op zitten, maar blijft gastvrij en heet de eerste bezoekers van Container 9 van harte welkom. Vanavond is het podium voor atoomclub, suze who? en Hister. Met hun intieme shows brengen deze Groningse acts de alternatieve muziekscene dichter bij het publiek. Waar Atoomclub een experimenteel solo-optreden verzorgt klinkt het folky optreden van Suze Who? toegankelijker. De show van Hister maakt duidelijk dat er ook in het Gronings probleemloos gerockt kan worden. Het is mooi dat de Zeevonk Records-artiesten hier de gelegenheid krijgen om hun repertoire aan de man te brengen. Met de boodschap dat de Groningse underground levendig en inspirerend is.
Binnen zit atoomclub al klaar. Met een elektrische gitaar in zijn handen en een groot pedalenbord voor zich geeft Hugo Heinen een try-out show met zijn soloproject atoomclub. De mensen in de halfvolle container kijken en luisteren geboeid toe naar de gelaagde klanklandschappen, maar het is toch wat zoeken naar de aard en betekenis van de muziek.
We horen de kenmerkende experimentele, galmende, monotone ambientklanken die eindeloos door gaan. Na een kwartier begint Hugo met zingen en komt er wat meer leven in de show. Daarna verzandt het optreden weer in een instrumenteel gebeuren. Hugo is vooral druk met zijn pedalen en heeft hierdoor haast geen interactie met het publiek. Dit is een gemiste kans, omdat het optreden door de experimentele aard wel wat duiding kan gebruiken. Al met al een bijzonder optreden als een combinatie van ambient, drone, noise en slow core je aanspreekt.
Huiskamersfeer
De bedroom folkmuziek van suze who? is daarmee vergeleken een heel stuk toegankelijker. Samen met gitarist Matté speelt ze verschillende liedjes die nog niet eerder buiten de slaapkamer ten gehore zijn gebracht. Hierdoor krijgt het publiek een interessante show voorgeschoteld met melodieuze folkliedjes, die vooral goed klinken als Suze de banjo bespeelt. Ook Suze laat muziek horen met af en toe lange, instrumentele episodes, maar deze klinken sfeervol en vervelen allerminst. We horen onder andere 'Cabbage Forest', 'Always' en 'Pushing Up Daisies'.
Tussendoor vertelt ze dat die laatste is gebaseerd op het honderdjarenplan dat ze ooit voor zichzelf maakte. De bandleden tokkelen kalm op hun traditionele, akoestische instrumenten, waardoor de liedjes voortkabbelen en prettig zijn om naar te luisteren. Het optreden in de kleine Noorderzon-container past perfect bij de warme, huiskamerachtige sfeer die de muziek van nature al meebrengt. Het publiek krijgt een aardig beeld van Suze’s repertoire en is enthousiast over de breekbare, verhalende songs.
Luide afsluiter
Als de container anderhalf uur later vol staat met mensen is het alweer tijd voor de laatste show van vanavond. De vier bandleden van de Groningse rockformatie Hister zijn er klaar voor en na een klein technisch probleem met de basgitaar start de band bezeten aan het eerste liedje. In het begin zijn de Groningse teksten van Merel Weijer, de leadzangeres alias bassist, lastig te verstaan, later verbetert dit. We horen melodieuze maar duistere, rauwe rocksongs, zoals 'Duuster' en 'Noast Mien Troanen'. Merel brengt de liedjes met pit en ook de drummer, toetsenist en gitarist hebben zichtbaar plezier in het spelen. Dat is mooi om te zien. De muziek is verder energiek, intens en zwaar. De poëtische maar soms ook onbehaaglijke Groningse teksten snijden, in combinatie met de ronkende baslijnen, dwars door de ruimte heen. Dit maakt de act de perfecte, luide afsluiter voor de intieme Zeevonk-container van de zaterdag.
