Op het eerste gezicht lijken YLVALIE en Rocket Chair mijlen van elkaar af te staan, maar beide acts kregen bij The Bake Shop Presents! de gelegenheid om stappen te zetten in een nieuwe richting. Voor YLVALIE was het de eerste keer op het podium met de huidige formatie, terwijl de lokale band Rocket Chair steeds meer nieuw werk meepakt in hun set. Het resultaat: leermomenten voor de twee acts en een geslaagde kennismaking met jong talent voor het aanwezige publiek.
Enkele maanden geleden stond YLVALIE nog solo in een huiskamer binnen de Drentse provinciegrenzen. Op dat moment zat ze nog tussen de bouwblokken, met her en der kleine stukken opgebouwd in de vorm van nieuwe nummers. Bij haar optreden bovenin Grand Café Plein bij The Bake Shop Presents! is YLVALIE een stuk verder met haar bouwpakket. Waar ze in de huiskamer nog alleen was, heeft ze in Emmen een muzikaal landschap om haar heen gebouwd waarin haar nummers in context geplaatst worden.
Geheel gekleed in matchend zwart met country-accenten staat de band (Chiron Schut op gitaar, Cas Mooij op bas, Yrsa Joosten en Rebecca Wieringa op achtergrondzang) YLVALIE bij in haar eerste set in deze formatie.
Stuk voor stuk passen de muzikanten precies in het plaatje, maar we moeten eerst even de blikvanger van het geheel bespreken: Chiron Schut. Al bij de eerste subtiele slide in ‘Don’t Try Me’ heeft hij zijn waarde bewezen voor de nummers. Het gitaarwerk, dat langzaam in de bridge opkomt, dominanter van zich af bijt richting het einde en vervolgens bescheiden eindigt om de zang ruimte geven, complimenteert zowel de bas van Mooij als het akoestische gitaarspel van Ylvalie Dik.
Deze trend wordt voortgezet bij ‘Scared Eyes’, waarbij de akoestische gitaar van Ylvalie klinkt als de kalme stierenvechter die de energievolle stier subtiel uitdaagt. Teveel moeten we echter niet blijven hangen in vergelijkingen met het wilde westen, stieren en verdere dingen: het zou het soulvolle geluid van Ylvalie’s zang en de blues-achtergrond van Schut te niet doen.
Bij ‘Burdens On My Soul’ toont Mooij zijn rol in de band goed. Het samenspel tussen bas en gitaar klinkt in eerste instantie bijna alsof het botst, maar blijkt uiteindelijk qua timing precies goed te zijn als de andere muzikale puzzelstukjes in één vallen. Het geeft het nummer net het ruwe randje wat de set even breekt. Bovenal bewijst het de timing van Mooij, die zonder drummer in de band cruciaal is om alles goed uit de verf te laten komen.
Bij afsluiter ‘Wished You Came Over’ zit er echter toch een momentje waarbij de band even uit balans lijkt te vallen. Ondanks het moeiteloos ogende gitaarspel van Schut trekt de gitaar hier net iets te veel de aandacht weg van de aanstekelijke zanglijn. In plaats van de sterke duetten tussen zang en gitaar bij voorgaande nummers, begint het hier eerder te lijken op een festival waar twee podia tegen elkaar in staan met muziek aan.
Het is niets minder dan vanzelfsprekend dat er enkele foutjes de set in kruipen, maar in het algemeen is het een zeer fraai begin van een nieuw hoofdstuk in het werk van de zangeres en haar bandleden.