Yellofox opent de voordeur naar vriendelijkheid

Een avond harmonieus wegdromen met regelmatig een knipoog en een gebbetje

.
  • Tim Schaap

Haagse Americanaband Yellofox heeft een nieuwe plaat uitgebracht: The Secret of Being Kind. Om dit te vieren trakteerden ze de kleine zaal van PAARD op een concert, dat precies balanceerde tussen intieme huiskamersfeer en een grootse poppodiumshow.

Voorprogramma Fenster trapt af in die huiskamer: ze vullen het warme bad waar later de groots opgezette show van Yellofox mooi in tot zijn recht komt. De Nederlandstalige nummers worden gebracht in een gezellige, uitgeklede en akoestische setting. Scheepvaart-metaforen zijn een dikke rode draad door de setlist heen, net als op de onlangs uitgebrachte EP Op Open Water. In combinatie met het uiterlijk van de twee jongens maakt dit ze bijzonder geschikt als soundtrack van een nieuw deel in de De schippers van de Kameleon-filmreeks. Overeenkomsten met Yellofox? De muziek ademt positiviteit en schept een hoognodige zonnige vooruitblik naar de toekomst. Hoopvol én authentiek.

Na een korte changeover begint een bombastisch intro. De zaal wordt gevuld met felle lichten en er klinkt radiogeschal uit de speakers. Plots wordt die onrust doorbroken door een zevenkoppig koor uit Oekraïne: zij zingen openingsnummer ‘Mr. Freedom’ mee met Marc Mosmans en Jorieke de Vet, het echtpaar dat samen het creatieve hart van de band vormt én die hun stembanden onlosmakelijk hebben verbonden aan de typische Amerikaanse folk-sound van Yellofox. Die kenmerkende stijl en aanstekelijke vrolijkheid worden bijzonder goed meegenomen richting alle hoeken van het genre: voor veel bezoekers is het een snelcursus veelzijdigheid binnen folk.

Extra veel respect voor de mensen achter de geluidstafel: de oplettende fan telt bijna twintig verschillende instrumenten deze avond. Naast de standaard drums (bestierd door Frans Pruis), gitaar (in de warme handen van Justin Pittman) en viool (door multi-instrumentaliste Pauline de Vet), staat er een contrabas in de hoek van het podium. Dit enorme apparaat is een van de belangrijkste en kenmerkende onderdelen van de Amerikaanse folk-sound en neemt die warme en enthousiasmerende tonen voor zijn rekening. Het gevaarte wordt bespeeld door Ronald de Jong, die qua uiterlijk een beetje oogt als een professioneel darter en de hele avond laat zien dat hij datzelfde fingerspitzengefühl in zich heeft. Als er een petitie zou bestaan om vaker contrabassen toe te laten in poppodia, zouden de handtekeningen in no-time binnen zijn.

De show heeft een duidelijke en prettige opbouw. Het zang-duo praat de boel aan elkaar en leidt de nummers met de nodige knipogen en humor in. Het publiek is een groot gedeelte van de avond vrij timide. Er wordt wat mee-geknikt en hier en daar stampt een ritmisch voetje mee, maar daar houdt het dan ook op. Pas aan het einde van de set komt er wat enthousiast geklap en zelfs even zingende publieksparticipatie voorbij. Zonde, want aan de gezellige en toegankelijke introducties van de band ligt het niet.

.
© Eva Gregoire

Het voelt alsof we een kijkje mogen nemen in het warme, gastvrije bubbeltje van deze hippe en eigentijdse Gypsy-familie. We worden in no-time meegezogen in hun eigen gezellige, lieve wereld. De band is goed op elkaar ingespeeld en dat is een genot om bij te wonen. Een mooi voorbeeld is het titelnummer ‘The secret of being kind’, waar een fragiel duet plotsklaps transformeert in een groots, groovy geheel: erg knap. Al met al was het een avond harmonieus wegdromen, met regelmatig een knipoog en een gebbetje.